'સાગર' રામોલિયા

रस्तामां रोकीने मने कहे एक गाय,
हुं अहीं ऊभी ने तुं आम क्यां जाय?

अमे तो छीए माता, तमे अम पुत्र,
चाल्यो क्यां आचमनमां लीधा विना गौमूत्र!

गायनुं राखी मान, रस्तो में बदल्यो,
त्यां पांच गौ-पुत्रीओए डोळा काढी आंतर्यो.

मांड मांड शोधी सांकडी एक शेरी,
अलमस्त गाय घूरकी, शीदने थाश वेरी?

मांडी बीजी शेरीमां घरडी गाये मोकाण,
मुज बुढीने करीश ऊभी? आपी दईश आण!

बधेथी बचतो बचतो मोटा रस्ते गयो,
जोयुं गायोनुं टोळुं, ने बेभान जेवो थयो.

हिंमत करी आगळ वध्यो, मांड रस्तो थाय,
ओफिसमां बोस ताडूक्या, “आटलुं मोडुं कराय?”

– `सागर’ रामोलिया

એક ચાંદરડું બારીમાંથી ઘરને અજવાળી ગયું,

હું મથ્યો સૂરજ થવા, તોયે ઘરમાં અંધારું થયું.

*

ટમટમતો તારલિયો નાનો, રોજ મારગ ચીંધે,

આગળ વધવા તત્પર થયો, અનેક નજરું વીંધે.

*

પવનની લહેરખી એક, ઘણું બધું ઉડાડી ગઈ,

મેં ફૂંક મારી તણખલાને, મારી જ બૂરી વલે થઈ.

*

એક અંગારો આગનો નાનો, કેવી આગ લગાડી ગયો,

કામ ન આવ્યો હું ક્યાંય, બળી-બળીને ભલે રાખ થયો.

*

પાણીનું બુંદ નાનકડું, તરસમાં કરાવે હાશકારો,

હું ‘સાગર’ ભલેને થયો, સ્વાદ મારો રહ્યો ખૂબ ખારો.

*

– ‘સાગર’ રામોલિયા

(ગુજરાત સાપ્તાહિક તા.૨૯/૧૧/૧૯૯૨માં છપાયેલ)

માનવમાંથી કવિ થયો, બદલી તેં રફતાર,
નિર્જીવને સજીવમાં જોઈ કાઢ્યો તેં એનો સાર.

પથ્થરોને બોલતા જોયા, જાણ્યો તેં એનો વિચાર,
આકાશ-પાતાળને ખૂંદતા તને ન લાગી વાર.

દેહ તારો ઘરમાં ને મન કરે સમુદ્ર પાર,
જરાક ન બેસ ત્યાં વિચારોની આવે વણજાર.

વિહંગ સાથે નભે ઊડ લઈ કલ્પનાનો આધાર,
વાગ્યા કાંટાને કીધો તેં મઘમઘતો ગુલઝાર.

પહોંચી શક્યું ન આકાશે કોઈ, રસ્તો સૂનકાર,
કલ્પનાની પાંખે ઊડી, બન્યો પ્રથમ પોં’ચનાર.

સૌ ચાલે સરળતાથી, તેં ઉપાડ્યો મનમાં ભાર,
સ્વપ્નોની સેજમાં તેં જોયો ઈશ્વરનો દરબાર.

માગીશ ન કશું પ્રભુ પાસે, કર એક કરાર,
કે બધા કવિઓને ગુજરાનનો દે અધિકાર.

– ‘સાગર’ રામોલિયા
http://sagarramolia.blogspot.in/2012/04/blog-post_29.html

             ભગવાનના દર્શને જતાં હોય ને અકસ્માતમાં જીવ જાય. ત્યારે પોતાના આવા શ્રધ્ધાળુ ભક્તોનું રક્ષણ કરવાની ભગવાનની ફરજ નથી? શું ભગવાન આવા અક્સ્માતને રોકી ન શકે? ત્યારે ભગવાન ક્યાં હોય છે? ક્યારેક દર્શન કરીને પાછા ફરતા શ્રધ્ધાળુઓ પણ મોતને ભેટે છે. ત્યારે ભગવાન ક્યાં હોય છે? ભગવાનના નામે પ્રસાદ રખાયેલ હોય, તે લેવા માટે દોડાદોડી થાય. તેમાં માનવોના પગ નીચે માનવો કચડાઈને મરી જાય. પડેલાને ઊભા કરવા જેટલી માનવતા પણ મરી પરવારે! ત્યારે ભગવાન ક્યાં હોય છે? શું ભગવાન આવી ધક્કામૂકી ન કરાય એવો વિચાર માનવના મનમાં ન ભરી શકે? શ્રીનાથજી જેવા મંદિરમાં દર્શન ખુલ્લે ત્યારે દર્શન માટે હલ્લો થાય. તેમાં ઘણા પડીને કચડાય. તેને ઊભા કરવાનો કોઈ પાસે સમય ન હોય. ત્યારે આ લોકો એક પછી એક દર્શન કરે એવો વિચાર ભગવાન આપી ન શકે? મંદિરમાં જ ભાગાભાગીમાં ઘણા માનવો મરે. ત્યારે ભગવાન આ ભાગાભાગી રોકી ન શકે? ભગવાનના દર્શને જતાં શ્રધ્ધાળુઓ રસ્તામાં લુંટાય જાય. ત્યારે ભગવાન લુંટારાના મનમાં પરિવર્તન ન લાવી શકે? શ્રધ્ધાળુને બચાવી ન શકે? ભગવાનના નામે સંસાર છોડેલ સાધુઓ જ બળાત્કારના રસ્તે વળે છે. તેના મનમાં કુમત્ત ભરાય જાય છે. આવું થતું રોકવા સમયે ભગવાન ક્યાં હોય છે? આવા આવા તો અનેક બનાવો બને છે, તેને રોકવા સમયે ભગવાન ક્યાં હોય છે?

– ‘સાગર’ રામોલિયા

Jai Hind.

કોઈ કરતાં રહે કામ,
ને કોઈ ભોગવે આરામ;
તોયે જગતમાં નાક છે,
દેશ તો પ્રજાસત્તાક છે!

ગાંધીજીના આદર્શો રાખે,
ભ્રષ્ટાચારમાં દૂર નાખે,
છતાંયે નેતાની હાક છે,
દેશ તો પ્રજાસત્તાક છે!

વાંક-ગુના પરના કરે,
બાકી નાણાં ઘરનાં કરે;
છતાં પૈસે પણ રાંક છે,
દેશ તો પ્રજાસત્તાક છે!

ગુંડાની પાંચશેરી મોટી,
નિર્દોષની છીનવે રોટી;
ઘણાનો બગડે પાક છે,
દેશ તો પ્રજાસત્તાક છે!

ચૂંટણીના ચાકડા ચડે,
ઘણાય એમાં નીચે પડે;
મન મેલાં ધોળો પોશાક છે,
દેશ તો પ્રજાસત્તાક છે!

– ‘સાગર’ રામોલિયા