પ્રિય ભાઈ,
પ્રભુ કંઇ અંતરમાં અને બહાર જુદા નથી.આપણામાં જે શુદ્ધ લાગણીઓ ઉભરાતી જાય ને એનો ઉપયોગ આપણે કરતા જઈએ અને સેળભેળ સોનાને તપાવીને જેમ શુદ્ધ કરવામાં આવે છે,તેમ આમાં પણ જો આપણે કરતા જઈએ તો પરિણામે જે સ્થિતિ ઉદભવશે તે ભગવાનના ભાવની રહેશે.અંતર ને બહારમાં એમ તો કશું જુદું નથી.બહારનું દેખાય છે તે પણ આપણી જેવી દ્રષ્ટી તેવું દેખાય છે.આપણને એક માણસ અમુક જાતનો લાગતો હોય ,પણ બીજાને તે તેવો જ નથી લાગતો.માણસ એક જ છે.આમાં ફેર પડવાનું કારણ તે જુદી જુદી દ્રષ્ટિના ફર્કનું છે.એટલે જેટલા પ્રમાણમાં આપણી દ્રષ્ટી અંતર્મુખી હશે તેટલા પ્રમાણ મા બહારમાં ફર્ક પડવાનો જ છે તે જાણશો.આપણે જેમ જેમ અંતરમાં શુદ્ધ ભાવનામય થતા જઈશું તેમ તેમ ભાવ આવિર્ભાવ પામતો જ જશે;ને આપનાં વિશ્વાસ ને શ્રદ્ધા જે અત્યાર સુધી માત્ર કલ્પના ઉપરના પ્રદેશમાં હતા તે વાસ્તવિકતાના પ્રદેશમાં પરિણમશે.
ભગવાન નો તો શો પાડ માનવો!આપણે જો ચક્ષુ ખોલીને જોઈએ તો એણે આપણને શું નથી આપ્યું?જે અનેક લોકોને બિચારાને મહેનત કરી કરીને મરી જતા નથી મળતું તે એણે આપણને આપ્યું છે.જોકે એમાં તો આખી સમાજની રચનાનો દોષ છે.પણ આવી સ્થિતિ પણ વ્યક્તિઓના માનસને લીધે જ આવે છે.વ્યક્તિઓનું માનસ જેવું જેવું થતું જશે તેવી તેવી ક્રાંતિ સમાજમાં થયા કરશે.એ વ્યક્તિઓના માનસમાં આખા સમાજને લગતી બાબતોમાં જેટલા પ્રમાણની ને જેવા પ્રકારની ધગશ રહેતી હશે,તે પ્રમાણે ક્રાંતિમાં પણ તેવી ધગશ રહ્યા કરશે.આવી ક્રાંતિ સમાજની બધી વ્યક્તિઓ આણી શકે છે એવું કંઇ નથી.પણ સમાજની થોડી વ્યક્તિઓના માણસ એવી ઉત્કટ તમન્ના વાળા હોય છે કે તેવો એવી ક્રાંતિ માટે સમાજને તૈયાર પણ કરાવે છે.-જેમ શાંત તળાવમાં પત્થર ફેંકવાથી ગોળ ગોળ કુંડાળા થાય છે તેમ.પણ એ તો સનાતન કાલ એવું ચાલ્યાજ કરવાનું છે.એટલે આપણે તો આપણી જ ક્રાંતિમાં પડી રહેવાનું છે.આપણી ક્રાંતિ જેટલા પ્રમાણમાં આપણામાં થાશે તેટલા પ્રમાણમાં બહાર પણ થશેજ.
યોગેશ કવીશ્વર
યોગેશ કવીશ્વર
તાજેતરની ટિપ્પણીઓ