જે જે સાધકો જે એક સાથે સંકળાયેલા હોય તેઓ જ્યારે જ્યારે મળે ત્યારે ત્યારે પોતાના અનુભવની આપલે કરે. કઇ કઇ રીતો ગ્રહણ કરવાથી ચેતના સાંકળ જળવાઇ રહે છે, કેવી કેવી રીતમાં મુકાવાથી શું સમજણ સાંપડે છે, કેવા કેવા દ્રષ્ટિબિંદુઓ બદલાયા કરે છે, કેવી રીતે શ્રધ્ધા વિશ્વાસ ચોંટતા જાય છે, આ અંગે તેમણે ખુલ્લા દિલે વાતચીત કરવી જોઇએ તથા આગળ કેવી સાધનામાં એકાંગી, એકાગ્ર અને ચિંતનશીલ બની શકાય, તે બાબતના દ્રષ્ટિબિંદુઓ પણ સાધકોએ માંહે માંહે વિચારવા ઘટે. તેઓ બધા એક જ શરીરના જુદા જુદા અંગો છે એવું જ્ઞાન આપણને હદયથી જાગવું જોઇશે. ગુરુ પ્રત્યેની પ્રેમભક્તિ જ્યાં સુધી સ્નિગ્ધતાવળા પ્રેમહદયથી આપણામાં પ્રવર્તેલી હોતી નથી ત્યાં સુધી ગુરુની ચેતના શક્તિ કે ભાવનાને આપણે બરાબર પકડી શકવાના નથી, તે જાતના અનુભવો દરેક સાધકે પોતપોતાની મેળે પોતાના જીવનમાં કરેલા હશે. તે અનુભવોનું નિરીક્ષણ તથા છણાવટ સાધકો માંહેમાંહે કરે એ ઘણું જરુરનું છે અને આ વાતો તેઓ ખુલ્લા દિલે પરસ્પર કરે તે પણ ઘણું જરુરનું છે.
યોગેશ કવીશ્વર
યોગેશ કવીશ્વર
તાજેતરની ટિપ્પણીઓ