આજકાલ મોટા ભાગના માતા પિતાની આ ફરિયાદ હોય છે કે છોકરાઓ એમનું સાંભળતા નથી. આવું કેમ? શું આજકાલના છોકરાઓની શ્રવણશક્તિ ઓછી હોય છે? શું આજકાલના છોકરાઓના કાન કામ ઓછા કરે છે એટલે તેઓ માબાપનું કહેલું નથી સાંભળી શકતા?
જવાબ છે હા… આજકાલના છોકરાઓના કાન ઓછા કામ કરે છે પણ એમની આંખો સતેજ હોય છે.
આપણે જે વિષયવસ્તુનું પાલન કે અનુકરણ આપણા છોકરાઓ પાસે કરાવવું હોય એ અનુકરણ પહેલા આપણે એમની સામે કરીને બતાવવું જોઇએ. જો મા બાપ આ વાત સમજી જશે તો વહેલા કે મોડા એમની આ છોકરાઓ એમનું ના માનતા હોવાની સમસ્યા આપોઆપ દૂર થઇ જશે. છોકરાઓ સાંભળવા કરતા જે જુએ છે એમાંથી વધૂ શીખે છે.
આજે સંબંધોમાં વિનય વિવેક ભૂલાતો જાય છે. મા બાપ છોકરાઓની હાજરીમાં જ બીજા સાથે અવિનય કરતા હોય તો તેઓ છોકરાઓ પાસેથી તેમના તરફ વિવેકપૂર્વકના વર્તનની આશા કઇ રીતે રાખી શકે? મા બાપ જ જો નવરા પડતા ટીવી સામે ગોઠવાઈ જતા હોય અને પછી છોકરાઓને ટીવી ના જોવાની સલાહ આપતા હોય તો આજકાલના છોકરાઓ મા બાપને રોકડું પરખાવ્યા વગર રહેશે? આવા અનેક ઉદાહરણો આપી શકાય કે જેમાં છોકરાઓની ફરિયાદ કરવા કરતા મા બાપે પોતે સુધરવાની જરૂર છે. પણ પૈસામાં જ સુખ અને સુરક્ષા માનનારા આજના જમાનાના લોકોને આ વાત ગળે ઉતરવી તો દૂર પણ એનો અહેસાસ થવો પણ અશક્ય છે.
(મારે પણ બસ આ વસ્તુને સમજી લેવાની અને અનુકરણ કરવાની જરૂર છે)
Filed under: રોજનીશી, Note To Self | Tagged: અવિવેક, ફરિયાદ, વિનય, સંસ્કાર | 1 Comment »
