ઝમકતા ઝાંઝરનું બચપણ મને દઈ દે
ખુલતાં કમાડે પડતી નજર્યું મને દઈ દે
વરસતા મેઘમાં નીતરતી ઓઢણી ને
ઉભરતું યૌવન ને મલકાટ મને દઈ દે
શાને છુપાવું મારું ઘેલું જોબનીયું
શાને સંકોરું મારી કાયા ને કંચુકી
ઓઢેલી ઓઢણી ઉડતી રોકાય નહી
લજ્જા નહી, પનઘટની વાટ મને દઈ દે
હૈયું હિલોળે ‘ને પ્રેમ ઘણો ઉભરે ે
આંખે ઉલાળા ‘ને નેણથી રંગ નીતરે
લહેરણિયું લાલ,‘ને ઘમ્મર ચાલ
ઘમ્મર ઘાઘરો ‘ને ચોળી મને દઈ દે
મારે વણબોલ્યા હોઠેથી કરવી છે વાત
શાને કરું ચિંતા કે સખીયો કરે પંચાત
છાનું રે છપનું કઈં કર્યું કરાય નહી
વાલમને ચૂમવાની રાત મને દઈ દે …જનક મ દેસાઈ
