ข้ามไปเนื้อหา

ยูไนเต็ดแอร์ไลน์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ยูไนเต็ดแอร์ไลน์
IATA ICAO รหัสเรียก
UA UAL UNITED
ก่อตั้ง6 เมษายน ค.ศ. 1926 (100 ปี)
(ในชื่อ วาร์นีย์แอร์ไลน์)
เริ่มดำเนินงาน28 มีนาคม ค.ศ. 1931 (95 ปี)
AOC #CALA014A[1]
ท่าหลักชิคาโก-โอแฮร์
เดนเวอร์
กวม
ฮิวส์ตัน-อินเตอร์คอนติเนนตัล
ลอสแอนเจลิส
นวร์ก
ซานฟรานซิสโก
วอชิงตัน-ดัลเลส
สะสมไมล์ไมล์เอจ พลัส[2]
พันธมิตรการบินสตาร์อัลไลแอนซ์[3]
ขนาดฝูงบิน1,127
จุดหมาย415
บริษัทแม่ยูไนเต็ดแอร์ไลน์โฮลดิ้ง
สำนักงานใหญ่สหรัฐอเมริกา ชิคาโก รัฐอิลลินอย สหรัฐ
บุคลากรหลักสกอตต์ เคอร์บี (ซีอีโอ)
เอดวาร์ด 'เท็ก' ฟิลิป (ประธาน)
เจน การ์วีย์ (ประธาน)
เบรตต์ ฮาร์ท (ประธาน)
เจอร์รี ลาเดอร์แมน (ซีเอฟโอ)
ผู้ก่อตั้งวอล์ตเตอร์ ที. วาร์นีย์
เว็บไซต์www.united.com

ยูไนเต็ดแอร์ไลน์ (อังกฤษ: United Airlines) เป็นสายการบินหลักของสหรัฐ ที่มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่ชิคาโก รัฐอิลลินอย[4][5][6] ตามจำนวนฝูงบินและจุดหมายปลายทาง ยูไนเต็ดแอร์ไลน์เป็นสายการบินที่ใหญ่ที่สุดอันดับสามของโลก หลังจากการผนวกกิจการเข้ากับคอนติเนนตัลแอร์ไลน์ในปี 2010[7] ยูไนเต็ดมีฐานการบินหลักในท่าอากาศยานนานาชาติโอแฮร์ และเป็นหนึ่งในสมาชิกก่อตั้งของสตาร์อัลไลแอนซ์

ประวัติ

[แก้]

ยูไนเต็ดแอร์ไลน์ มีต้นกำเนิดจาก วานนีย์แอร์ไลน์ (VAL) ก่อตั้งโดย วอลเทอร์ วานนีย์ ในปี ค.ศ. 1926 เมืองบอยซี รัฐไอดาโฮ ในระยะแรกให้บริการเที่ยวบินขนส่งไปรษณีย์ภายในสหรัฐอเมริกา[8][9][10]

กิจการองค์กร

[แก้]

จุดหมายปลายทาง

[แก้]

ยูไนเต็ดแอร์ไลน์ให้บริการเที่ยวบินไปยังจุดหมายปลายทางในประเทศ 238 แห่งและปลายทางระหว่างประเทศ 118 แห่งใน 48 ประเทศใน 6 ทวีป[11]

ฐานการบิน

[แก้]
ท่าอากาศยานนานาชาติโอแฮร์เป็นฐานการบินที่ใหญ่ที่สุดของยูไนเต็ดแอร์ไลน์

ณ เดือนมกราคม ค.ศ. 2023 ยูไนเต็ดแอร์ไลน์มีฐานการบินทั้งหมดแปดแห่ง ตามเครือข่ายฮับแอนด์สโปกของสายการบิน ดังนี้:[12]

  • ชิคาโก-โอแฮร์ – ฐานการบินของยูไนเต็ดสำหรับเที่ยวบินในภูมิภาคตะวันตกกลางของสหรัฐ โอแฮร์เป็นฐานการบินที่ใหญ่ที่สุดโดยรวมของสายการบิน โดยยูไนเต็ดควบคุมส่วนแบ่งการตลาด 47% ในสนามบิน ทำให้เป็นสายการบินที่ใหญ่ที่สุดในสนามบิน[13] สำนักงานใหญ่ของยูไนเต็ดก็อยู่ในชิคาโกเช่นกัน
  • เดนเวอร์ – ฐานการบินของยูไนเต็ดสำหรับเที่ยวบินในภูมิภาคเทือกเขาร็อกกีของสหรัฐ ยูไนเต็ดมีส่วนแบ่งการตลาดประมาณ 42% ในเดนเวอร์ ทำให้เป็นสายการบินที่ใหญ่ที่สุดในสนามบิน จากจำนวนเที่ยวบิน เดนเวอร์เป็นฐานการบินที่ใหญ่ที่สุดของยูไนเต็ดในปี 2021
  • กวม – ฐานการบินของยูไนเต็ดสำหรับเที่ยวบินในภูมิภาคแปซิฟิก ยูไนเต็ดมีส่วนแบ่งการตลาดประมาณ 98.8% ที่กวม ทำให้เป็นสายการบินที่ใหญ่ที่สุดในสนามบิน[14]
  • ลอสแอนเจลิส – ฐานการบินของยูไนเต็ดสำหรับเที่ยวบินในภูมิภาคตะวันตกของสหรัฐ รวมถึงเอเชียและออสเตรเลีย ยูไนเต็ดมีส่วนแบ่งตลาด 15% ที่สนามบิน ทำให้เป็นสายการบินที่ใหญ่เป็นอันดับสามของสนามบิน
  • นวร์ก – ฐานการบินของยูไนเต็ดสำหรับเที่ยวบินในภูมิภาคตะวันออกของสหรัฐ ในขณะที่รวมถึงเที่ยวบินอื่นๆ ที่เลือกไปยังละตินอเมริกา แอฟริกา และเอเชีย[15] ยูไนเต็ดมีส่วนแบ่งตลาด 68% ที่นวร์ก ทำให้เป็นสายการบินที่ใหญ่ที่สุดในสนามบิน[16][17] อดีตฐานการบินของคอนติเนนตัลแอร์ไลน์
  • ซานฟรานซิสโก – ฐานการบินของยูไนเต็ดสำหรับเที่ยวบินในภูมิภาคตะวันตกของสหรัฐ รวมถึงเอเชียและออสเตรเลีย ยูไนเต็ดมีส่วนแบ่งตลาดประมาณ 46% ที่สนามบิน ทำให้เป็นสายการบินที่ใหญ่ที่สุดในสนามบิน[18]
  • วอชิงตัน–ดัลเลส – ฐานการบินของยูไนเต็ดสำหรับเที่ยวบินในภูมิภาคชายฝั่งตะวันออกของสหรัฐ ยูไนเต็ดมีส่วนแบ่งตลาดประมาณ 65% ที่วอชิงตัน ดัลเลส ทำให้เป็นสายการบินที่ใหญ่ที่สุดในสนามบิน

พันธมิตรการบินและข้อตกลงการบินร่วม

[แก้]

ฝูงบิน

[แก้]

ณ เดือนสิงหาคม ค.ศ. 2026 ยูไนเต็ดแอร์ไลน์มีเครื่องบินประจำการในฝูงบินดังนี้:[22][23][24]

ฝูงบินของยูไนเต็ดแอร์ไลน์
เครื่องบิน ประจำการ คำสั่งซื้อ ผู้โดยสาร หมายเหตุ
J F W Y+ Y รวม อ้างอิง
แอร์บัส เอ319-100 70 — — 12 — 36 78 126 [25] จะปลดประจำการ 20 ลำในปี 2025[26]
แอร์บัส เอ320-200 64 — — 12 — 42 96 150 [27]
แอร์บัส เอ321นีโอ 72 84 — 20 — 57 123 200 [28][29] ส่งมอบจนถึงปี 2032[30]
— 50 — 20 — 12 129 161
แอร์บัส เอ321เอ็กซ์แอลอาร์ 1 49 — 20 12 36 82 150 เริ่มส่งมอบในปี 2025[31]
ทดแทนโบอิง 757-200[32]
แอร์บัส เอ350-900 — 45 รอประกาศ เลื่อนการส่งมอบไปจนถึงปี 2028[33]
ทดแทนโบอิง 777-200อีอาร์[34]
โบอิง 737-700 40 — — 12 — 36 78 126 [35]
โบอิง 737-800 141 — — 16 — 48 102 166 [36]
42 108
54 96
โบอิง 737-900 12 — — 20 — 45 114 179 [37]
โบอิง 737-900อีอาร์ 136 — — 20 — 39 120 179
42 117
45 114
โบอิง 737 แมกซ์ 8 123 — — 16 — 54 96 166 [36]
โบอิง 737 แมกซ์ 9 167 57 — 20 — 45 114 179 [37] ผู้ให้บริการรายใหญ่ที่สุดของรุ่น[38]
โบอิง 737 แมกซ์ 10 — 167 — 20 — 64 105 189 [39] ลูกค้าเปิดตัว[40]
ยูไนเต็ดได้ขอยุติการผลิตคำสั่งซื้อเนื่องจากระยะเวลาการส่งมอบที่ไม่แน่นอน คำสั่งซื้ออาจโอนเปลี่ยนไปเป็นรุ่นแมกซ์ 8 หรือ 9[41][42]
22 — — 45 96 163 [43]
โบอิง 757-200 40 — 16 — — 42 118 176 [44] จะทดแทนด้วยแอร์บัส เอ321เอ็กซ์แอลอาร์[32]
โบอิง 757-300 21 — — 24 — 54 156 234 [45] ผู้ให้บริการรายใหญ่ที่สุดของรุ่น[46]
โบอิง 767-300อีอาร์ 13 — 30 — 24 32 113 199 จะทดแทนด้วยโบอิง 787 ดรีมไลเนอร์ภายในปี 2030[47]
24 46 22 43 56 167
โบอิง 767-400อีอาร์ 16 — 34 — 24 48 125 231 [48]
โบอิง 777-200 19 — — 28 — 102 234 364 [49] ลูกค้าเปิดตัว[50]
การจัดเรียงแบบภายในประเทศ[51]
จะทดแทนด้วยโบอิง 787 ดรีมไลเนอร์[47]
โบอิง 777-200อีอาร์ 51 — 50 — 24 46 156 276 [49] จะทดแทนด้วยแอร์บัส เอ350-900[34]
4 — 32 — 124 206 362 การจัดเรียงแบบภายในประเทศ[52]
จะทดแทนด้วยโบอิง 787 ดรีมไลเนอร์[47]
โบอิง 777-300อีอาร์ 22 — 60 — 24 62 204 350 [53]
โบอิง 777-9 — 20 รอประกาศ
โบอิง 787-8 12 — 28 — 21 36 158 243 [54] สั่งซื้อพร้อม 50 ตัวเลือก[55]
จะทดแทนโบอิง 767 โบอิง 777-200 และโบอิง 777-200อีอาร์บางส่วน[47]
โบอิง 787-9 44 74 47 — 21 39 149 257 [56]
10 64 35 33 90 222
โบอิง 787-10 21 56 44 — 21 54 199 318 [57]
บูม โอเวอร์เชอร์ — 15 รอประกาศ สั่งซื้อพร้อม 35 ตัวเลือก
รวม 1,127 617

ยูไนเต็ดแอร์ไลน์มีอายุฝูงบินเฉลี่ย 15.7 ปี

ข้อกังวลและความขัดแย้งของสายการบิน

[แก้]

ปัญหาด้านบริการต่อผู้โดยสาร

[แก้]

เดฟ แคร์รอลล์ และยูไนเต็ดเบรกส์กีตาส์

[แก้]

ในปี ค.ศ. 2008 ยูไนเต็ดแอร์ไลน์ได้ทำกีตาร์ของเดฟ แคร์รอลล์ (Dave Carroll) พังเสียหาย แคร์รอลล์ได้อ้างว่า ในขณะลงจากเครื่องบิน เขาได้ยินผู้โดยสารรายอื่นร้องขึ้นว่าพนักงานยกกระเป๋าโยนกระเป๋ากีตาร์แตก และเขาได้เห็นกีตาร์ของเขาพังเสียหายอยู่บนพื้นสนามบิน เขาได้ดำเนินการเรียกร้องค่าเสียหายและดำเนินการทางกฎหมายต่าง ๆ อยู่นานหลายเดือนแต่ก็ไม่เป็นผล จึงตัดสินใจออกเพลง (และมิวสิกวิดีโอ) ประท้วงยูไนเต็ดแอร์ไลน์ ชื่อเพลง ยูไนเต็ดเบรกส์กีตาส์ (United Breaks Guitars) ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2009 และจากนั้นไม่นานก็ได้ออกเพลง ยูไนเต็ดเบรกส์กีตาส์ 2 และ ยูไนเต็ดเบรกส์กีตาส์ 3 ซึ่งเพลงในชุด ยูไนเต็ดเบรกส์กีตาส์ นี้ประสบความสำเร็จในการทำให้ผู้คนจำนวนมาก โดยเฉพาะคนในสหรัฐฯ ได้รับรู้ถึงเหตุการณ์หรือปัญหาในลักษณะดังกล่าวนี้ที่อาจเกิดขึ้นได้ในการใช้บริการสายการบิน และทำให้เกิดภาพที่ไม่ดีต่อยูไนเต็ดแอร์ไลน์ โดยเฉพาะในด้านการบริการ อีกทั้งยังมีรายงานข่าวจากบีบีซีว่าราคาหุ้นของยูไนเต็ดแอร์ไลน์ได้ตกต่ำลงราว 10% ในช่วง 3-4 สัปดาห์นับจากวันที่แคร์รอลล์ออกเพลงประท้วงเพลงแรกอีกด้วย[58]

ยูไนเต็ดเอ็กซ์เพรส เที่ยวบินที่ 3411

[แก้]

เมื่อวันที่ 9 เมษายน ค.ศ. 2017 ยูไนเต็ดเอ็กซ์เพรส เที่ยวบินที่ 3411 มีผู้โดยสารเต็มลำ ทุกคนปฏิเสธที่จะยอมสละที่นั่งให้กับพนักงานสายการบิน 4 คน แม้ว่าจะได้รับค่าชดเชยและการเปลี่ยนเที่ยวบินให้ก็ตาม จึงได้เลือกบังคับผู้โดยสาร 4 คนให้ออกจากเครื่องบิน ผู้โดยสารสามคนแรกยินยอมปฏิบัติตาม และเดวิด เต๋า คือคนที่สี่ เต๋าปฏิเสธ เจ้าหน้าที่ตำรวจของท่าอากาศยานนานาชาติโอแฮร์จึงใช้กำลังขับไล่เต๋าออกจากเครื่อง จนเต๋าได้รับบาดเจ็บ วิดีโออุบัติการณ์ดังกล่าวถูกบันทึกโดยผู้โดยสาร จนกลายเป็นไวรอลบนสื่อสังคมอย่างแพร่หลาย ส่งผลให้เกิดความไม่พอใจต่อยูไนเต็ดแอร์ไลน์อย่างรุนแรง (ยูไนเต็ดเอ็กซ์เพรสเป็นสายการบินในเครือยูไนเต็ดแอร์ไลน์ ซึ่งใช้ชื่อยี่ห้อและโลโก้ร่วมกัน)

อุบัติเหตุและอุบัติการณ์สำคัญ

[แก้]

วินาศกรรม 11 กันยายน พ.ศ. 2544

[แก้]

เมื่อวันที่ 11 กันยายน พ.ศ. 2544 เครื่องบินของยูไนเต็ดแอร์ไลน์จำนวน 2 ลำ คือ เที่ยวบินที่ 93 และเที่ยวบินที่ 175 ได้ประสบกับวินาศกรรม 11 กันยายน

ดูเพิ่ม

[แก้]

อ้างอิง

[แก้]
  1. ↑ "Airline Certificate Information – Detail View". av-info.faa.gov. Federal Aviation Administration. สิงหาคม 11, 1938. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กันยายน 4, 2015. สืบค้นเมื่อ มกราคม 11, 2015. Certificate Number CALA014A{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  2. ↑ "Mileage Plus Rules". united.com. United Airlines, Inc. 2011. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2011-01-14. สืบค้นเมื่อ 2011-01-13. Mileage can be accrued only for flights, hotel stays, car rentals or transactions actually taken or performed by the member after the member's official enrollment date...
  3. ↑ "Star Alliance". united.com. United Airlines, Inc. 2011. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2011-01-14. สืบค้นเมื่อ 2011-01-13. The Star Alliance was established in 1997 as the first truly global airline alliance...
  4. ↑ "Home". United Technical Operations.
  5. ↑ "UNITED Fleet Website - United Mainline Fleet". sites.google.com.
  6. ↑ Destinations Served เก็บถาวร 2015-12-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Archived June 5, 2013, at the Wayback Machine. United Airlines Official Statistics.
  7. ↑ "Continental Airlines and United merge in $8.5 billion all-stock merger of equals | Experience". www.jonesday.com (ภาษาอังกฤษ).
  8. ↑ "Walter T. Varney". Nevada Aerospace Hall of Fame. 2011. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ กุมภาพันธ์ 20, 2018. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 19, 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  9. ↑ Fredericks, Darold (2010-11-29). "Walter Varney Airfield and United Airlines". San Mateo Daily Journal. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ธันวาคม 20, 2010. สืบค้นเมื่อ 2023-10-30.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  10. ↑ David Fuscher; Bill Garvey. "History of Flight in the US – Seventy-Five Years United". ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มกราคม 16, 2013. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 19, 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  11. ↑ "Corporate Fact Sheet" เก็บถาวร 2018-11-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. Hub. United Airlines. Archived from the original on November 7, 2018. Retrieved November 10, 2018.
  12. ↑ "Airports and Terminal Maps". United Airlines. Archived from the original on September 3, 2019. Retrieved July 30, 2019.
  13. ↑ http://newsroom.united.com/index.php?s=20306&item=29971
  14. ↑ http://www.transtats.bts.gov/airports.asp?pn=1&Airport=GUM&Airport_Name=Guam,%20TT:%20Guam%20International&carrier=FACTS
  15. ↑ http://newsroom.united.com/index.php?s=20306&item=30000
  16. ↑ "Issues Raised by the Proposed Merger of American Airlines and US Airways" (PDF). GAO. Archived from the original (PDF) on July 9, 2015. Retrieved June 22, 2015.
  17. ↑ "The Port Authority of NY & NJ July 2014 Traffic Report" (PDF). The Port Authority of NY & NJ. Archived from the original (PDF) on September 24, 2015. Retrieved June 22, 2015.
  18. ↑ "SFO Announces New Record for Passenger Traffic in 2013 | San Francisco International Airport". www.flysfo.com (ภาษาอังกฤษ). 2020-08-10.
  19. ↑ "Breaking: United Airlines and Emirates announce codeshare agreement". Simply Flying. 14 กันยายน 2022. สืบค้นเมื่อ 14 กันยายน 2022.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  20. ↑ Liu, Jim (20 มกราคม 2020). "United resumes Lufthansa codeshare to Russia from Feb 2020". Routesonline. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มกราคม 30, 2020. สืบค้นเมื่อ 20 มกราคม 2020.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  21. ↑ "Virgin Australia and United Airlines launch codeshare". Virgin.com. 15 ธันวาคม 2021. สืบค้นเมื่อ 8 กรกฎาคม 2022.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  22. ↑ "United Airlines Fleet Information" เก็บถาวร 2023-06-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. United Airlines.
  23. ↑ "United Airlines Fleet Details and History". www.planespotters.net. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2023-01-14. สืบค้นเมื่อ 2023-01-14.
  24. ↑ "Airfleets aviation". www.airfleets.net.
  25. ↑ "Airbus 319 (319)". United.com. สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 20, 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  26. ↑ Investor Update (รายงาน). United Airlines. มกราคม 21, 2025. สืบค้นเมื่อ มกราคม 22, 2025.{{cite report}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  27. ↑ "Airbus 320 (320)". United.com. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 26, 2013.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  28. ↑ "United Airlines purchases more new planes, eyeing fewer, larger flights". Chicago Tribune. 3 ตุลาคม 2023.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  29. ↑ "United Airlines Announces First-Quarter 2024 Financial Results; Exceeds Revenue and EPS Expectations". United Newsroom. เมษายน 16, 2024. สืบค้นเมื่อ เมษายน 16, 2024.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  30. ↑ Schlappig, Ben (2023-09-10). "United Airlines Airbus A321neo Enters Service Late 2023". One Mile at a Time. สืบค้นเมื่อ 2023-09-15.
  31. ↑ "Form 10-Q". United Airlines Holdings, Inc. มีนาคม 31, 2024. น. 19. สืบค้นเมื่อ เมษายน 17, 2024.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  32. 1 2 Rains, Taylor. "United executive said the new Airbus A321XLR will replace Boeing 757 routes and open new ones". Business Insider (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ 2024-10-07.
  33. ↑ "United Airlines makes big Boeing order, including 100 787 Dreamliners". Reuters. ธันวาคม 13, 2022. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 13, 2022.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  34. 1 2 Hamilton, Scott (2017-09-11). "Assessing the United A350-900 order" (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). น. Leeham News and Analysis. สืบค้นเมื่อ 2024-12-24.
  35. ↑ "Boeing 737-700". United.com. สืบค้นเมื่อ เมษายน 10, 2017.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  36. 1 2 "Boeing 737-800 (738)". United.com. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 15, 2014.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  37. 1 2 "Boeing 737-900". United.com. สืบค้นเมื่อ กันยายน 14, 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  38. ↑ "Boeing: Orders and Deliveries (updated monthly)". Boeing. ธันวาคม 31, 2023. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มกราคม 12, 2021. สืบค้นเมื่อ มกราคม 9, 2024.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  39. ↑ "United Adds 270 Boeing and Airbus Aircraft to Fleet, Largest Order in Airline's History and Biggest by a Single Carrier in a Decade". United Hub. 29 มิถุนายน 2021. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 29, 2021.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  40. ↑ "United Airlines Orders 200 More Boeing 737 MAX Jets". MediaRoom. สืบค้นเมื่อ 2023-09-21.
  41. ↑ Dumas, Breck (2024-03-12). "United tells Boeing to stop making the Max 10s the airline ordered: report". FOXBusiness (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ 2025-01-17.
  42. ↑ "United Says It's Changing Its Boeing Fleet Strategy Due to Safety Delays — What to Know". Travel + Leisure (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2025-01-17.
  43. ↑ Bachman, Justin (2018-08-21). "United Tests Lie-Flat Seats on 737 Max for Longest U.S. Routes". Bloomberg News (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2024-12-24.
  44. ↑ "Boeing 757-200 (752)". United.com. สืบค้นเมื่อ กันยายน 8, 2024.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  45. ↑ "Boeing 757-300 (753)". United.com. สืบค้นเมื่อ กันยายน 25, 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  46. ↑ "United Adds 270 Boeing and Airbus Aircraft to Fleet, Largest Order in Airline's History and Biggest by a Single Carrier in a Decade". United Hub (ภาษาอังกฤษ). 2021-06-29. สืบค้นเมื่อ 2021-10-19.
  47. 1 2 3 4 "United Airlines Unveils Historic Order to Purchase Up To 200 New Boeing Widebody Planes" (ข่าวประชาสัมพันธ์). United Airlines. ธันวาคม 13, 2022. สืบค้นเมื่อ 2024-02-09.{{cite press release}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  48. ↑ "Boeing 767-400ER (764)". United.com. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 26, 2013.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  49. 1 2 "777-200". United.
  50. ↑ "The Boeing 777 Program Background". Boeing. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ มิถุนายน 8, 2009. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 6, 2009.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  51. ↑ "Boeing 777-200 (777)". united.com. สืบค้นเมื่อ 8 กันยายน 2024.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  52. ↑ "Boeing 777-200 (777)". united.com. สืบค้นเมื่อ 8 กันยายน 2024.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  53. ↑ "Boeing 777-300ER (77W)". United.com. สืบค้นเมื่อ กันยายน 24, 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  54. ↑ "Boeing 787-8 Dreamliner". United.com. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2021-11-27. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 8, 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  55. ↑ "United Airlines orders 100 Boeing 787 Dreamliners, with options for 100 more". ABC News. สืบค้นเมื่อ 2023-09-21.
  56. ↑ "Boeing 787-9 Dreamliner". United.com. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2024-01-14. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 8, 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  57. ↑ "Boeing 787-10 Dreamliner". United.com. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 21, 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  58. ↑ Richard Wilson. "How saving $1,200 cost United Airlines 10,772,839 negative views on YouTube". Sentium Strategic Communications. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2018-08-16. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 23, 2017.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]