પ્રેમ અવગણના ચાલુ ..
આ જગત પ્રેમમય હોત તો નું ..શેષ ..
આ છોડ પર રોજ ગુલાબ લહેરાતું જોવા મળતું ,’ઘાસ – ફૂલ’ ને થયું મારી તો શું દશા છે ? આ જમીનમાં જ જન્મવાનું અને મરવાનું …હું ક્યાં સુધી ‘ઘાસ -ફૂલ ‘રહીશ ? તેણે પરમાત્માને પ્રાર્થના કરી ‘હેં ..પ્રભુ , મને પણ ગુલાબનું ફૂલ બનાવી દ્યો ‘ મારા પર કૃપા કરો ‘ ..પરમાત્માએ ખૂબ સમજાવ્યું કે ” આ જંજાળમાં ન પડ ,ગુલાબના ફૂલને ઘણા કષ્ટો છે …તોફાન આવે ત્યારે તેના મૂળ ઉખડું -ઉખડું થઇ જાય છે ,ફૂલો હજુ ખીલે ,ત્યાં તેને કોઈ તોડી છે ….વરસાદ તેની પાંખડીઓને જમીન પર વિખેરી નાખે છે ..તું આ જંજાળમાં ન પડ ..તું ખૂબ સુરક્ષિત છે ” પરંતુ ઘાસના ફૂલે જીદ પકડી ,મારે જંજાળો વહોરવી છે …તમે મને ફક્ત એક દિવસ માટે ગુલાબનું ફૂલ બનાવો પ્રભું ”આખરે પરમાત્માએ તેને ગુલાબનું ફૂલ બનાવી દીધું .
એ સવારે ગુલાબ બની ખીલ્યું ..અને સવારથી જ એની મુશ્કેલીઓનો આરમ્ભ થઇ ગયો …જોરથી વાવાજોડું ફૂકાયું ,તેનાં રુંવાડે -રુંવાડે કંપારી છૂટી ગઈ …મૂળિયાં ઉખડવા લાગ્યા .બપોર થતા સુર્યના તાપથી ફૂલો ક્ર્માવવા લાગ્યા ..વરસાદ આવ્યો ,પાંખડીઓ નીચે પડવા લાગી. વરસાદે જોર પકડ્યું અને સાંજ થતાં -થતાં મૂળિયાં ઉખડી ગયા અને ગુલાબનો છોડ જમોન દોસ્ત થયો ..જમીન પર ઢળી પડ્યો ,સાથે પેલું ફોલ પણ નીચે પટકાયું .આ જોઈ તેના ઘાસ -ફૂલ મિત્રો બોલ્યા, ” પાગલ ,અમે તો પહેલેથી કહ્યું હતું ,નકામી જિંદગી ખોઈ ..હાથે કરી મુશ્કેલીઓ વહોરી …સાથે હતા તે કેવી મજા હતી ..કેવી સુવિધા હતી ..કેવી સુરક્ષા હતી ..સાથે જીવતા હતા ,બધું બરાબર હતું ”
એ વખતે એ મરતા ગુલબ ફૂલે કહ્યું ,”અણસમજ લોકો ,જિંદગીભર ઇટ ની ઓથમાં છૂપાયેલ ઘાસનું ફૂલ બની જીવવા કરતા ,એક દિવસ માટે ગુલાબ ફૂલ બની જવું અતિ આંદ્પૂર્ણ છે .મેં મારો આત્મા પ્રાપ્ત કરી લીધો ,મેં તોફાનો સાથે લડી લીધું ,મેં સુરજની સામે ઝ્જુમી લીધું .મેં તોફાનો ની મુલાકાત કરી ..હું અમેને એમ જ નથી મરતો …હું જીવીને મરું છુ અને તમે મરીને જીવો છો ….
ક્રમશ :
