Przejdź do zawartości

komunikacja

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

komunikacja (język polski)

[edytuj]
wymowa:
IPA: [ˌkɔ̃mũɲiˈkat͡sʲja], AS: [kõmũńikacʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• akc. pob. ⓘ
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) ogół działań składających się na utrzymanie łączności między danymi miejscami; drogi, szlaki i środki lokomocji służące do utrzymywania tej łączności; zob. też komunikacja w Wikipedii
(1.2) książk. porozumiewanie się, przekazywanie myśli, udzielanie wiadomości
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) System komunikacji miejskiej w Bielsku-Białej składa się z tras autobusowych (od 1927 roku), prowadzonych przez dwóch przewoźników.
(1.2) W przypadku komunikacji interpersonalnej wyróżnić można trzy rodzaje kodów: językowy, parajęzykowy i pozajęzykowy[1].
składnia:
kolokacje:
(1.1) komunikacja drogowa • komunikacja liniowa • komunikacja zbiorowa • komunikacja miejska • komunikacja morska • komunikacja powietrzna • komunikacja regularna • komunikacja samochodowa • Służba Komunikacji Wojskowej • ministerstwo ds. komunikacji
(1.2) komunikacja internetowa / mailowa • komunikacja listowna • komunikacja telefoniczna • komunikacja telegraficzna • teoria komunikacji
synonimy:
(1.1) łączność, ruch, wymiana, połączenie, transport
(1.2) korespondencja, pismo, mowa, wiadomość
antonimy:
(1.1) izolacja
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. komunikat mrz, komunikator mrz, komunikologia ż, komunikowanie n
czas. skomunikować, komunikować ndk., zakomunikować dk.
przym. komunikacyjny
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. communicare < łac. communis[2]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. ↑ publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „Komunikacja interpersonalna” w: pl.wikipedia.org.
  2. ↑ Radosław Sajna, Europa multimedialna. Od Acta Diurna do Europa.eu, Bydgoszcz 2011, s. 143.