Przejdź do zawartości

Jan

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Podobna pisownia Podobna pisownia: -jan • Jaan • jaan • jan • Jan. • jan. • Jann • jaň • Ján

Jan (język polski)

[edytuj]
wymowa:
IPA: [jãn], AS: [i ̯ãn], zjawiska fonetyczne: nazal. ⓘ
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

(1.1) imię męskie; zob. też Jan w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
 
przypadekliczba pojedynczaliczba mnoga
mianownikJanJanowie[1] / Jany[2]
dopełniaczJanaJanów
celownikJanowiJanom
biernikJanaJanów
narzędnikJanemJanami
miejscownikJanieJanach
wołaczJanieJanowie / Jany
przykłady:
(1.1) Jan Kowalski to określenie na statystycznego Polaka.
składnia:
kolokacje:
(1.1) Jan Paweł II • chleb św. Jana • pan Jan • brat / kuzyn / wujek / dziadek Jan • mężczyzna imieniem (o imieniu) Jan • święty / błogosławiony Jan • mieć na imię / nosić imię / używać imienia Jan • dać na imię / nadać imię / ochrzcić imieniem Jan • otrzymać / dostać / przybrać imię Jan • dzień imienin / imieniny Jana • na Jana (o dniu) • Jan Kanty • Jan Maria • Ewangelia Jana / Ewangelia według świętego Jana
synonimy:
(1.1) zdrobn. Janek, Janeczek, Janko, Jaś, Jasiek, Jasio, Jaśko
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Janowa ż, Janówna ż, Janostwo lm mos, Jasiowa ż, Janinka ż, Janka ż, Jasia ż, Janów mrz, Janowo mrz, Janówek m, Janówko n, Joasia ż, Joaśka ż, Asia ż, Aśka ż
zdrobn. Janek mos, Janeczek mos, Janko mos, Jaś mos, Jasiek mos, Jasio mos, Jaśko mos
forma żeńska Janina ż, Joanna ż
przym. janowski, jański
przest. gw. Janowy
związki frazeologiczne:
ostnica Jana • przysłowia: bywał Jan u dworu, wie, jako w piecu palą • czego Jaś się nie nauczy, tego Jan nie będzie umiał • do świętego Jana o deszcz prosić trzeba, później baba zapaską napędzi go z nieba • gdy słońce przygrzewa na Jana Dobrego, spodziewać się można lata pogodnego • jak się święty Jan obwieści, takie będzie dni trzydzieści / jak święty Jan obwieści, takich będzie dni czterdzieści / jak święty Jan się obwieści, takich będzie dni czterdzieści • jaka na Jana od Krzyża pogoda się głosi, taką, jak starzy mówią, Nowy Rok przynosi • już Jan ochrzcił wszystkie wody, umyjcie się dla ochłody • już świętego Jana, ruszajmy do siana! • na świętego Jana bywa Wisła wezbrana • na święty Jan jagód pełen dzban • od Cypriana aż do Jana gdy pogoda zakichana, to od Jana do Jerzego ciągle jeszcze nic nowego, a gdy Jerzy się rozśmieje, to za kilka dni znów leje • przed poczęciem Jana noc z dniem zrównana • przed świętym Janem najdłuższy dzień panem • święty Jan przynosi jagód dzban • w Jana Chrzciciela już kwiecia wiela
etymologia:
(1.1) hebr. יחב < hebr. יוחנן (jeho-hanan) → ‘Jahwe jest łaskawy’[3]
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Imiona
tłumaczenia:
źródła:
  1. ↑ publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „Jan” w: Wielki słownik ortograficzny, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. ↑ publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Porada „imiona w liczbie mnogiej” w: Poradnia językowa PWN.
  3. ↑ Jan Miodek, Słownik ojczyzny polszczyzny, oprac. Monika Zaśko-Zielińska, Tomasz Piekot, wydawnictwo Europa, Wrocław 2002, s. 268.

Jan (język angielski)

[edytuj]
wymowa:
ⓘ ⓘ
znaczenia:

skrót

(1.1) = January → styczeń

rzeczownik, nazwa własna

(2.1) imię żeńskie, zdrobnienie od Jane
(2.2) imię żeńskie, zdrobnienie od Janet
(2.3) imię żeńskie, zdrobnienie od Janice
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) Jan.
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

Jan (język czeski)

[edytuj]
wymowa:
ⓘ
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski żywotny, nazwa własna

(1.1) imię męskie Jan

skrót

(2.1) = bibl. Evangelium podle Jana → Ewangelia według św. Jana
odmiana:
(2.1) nieodm.
przykłady:
(1.1) Dne 31. března r. 1888. zemřel v Turině v Itálii tři a sedmdesátiletý kmet, kněz Jan Bosco, dobrodinec mládeže, pravý apoštol a zakladatel řádu sv. Františka Sálesského, jenž úplně výchově mládeže zanedbané, osiřelé a opuštěné se věnuje.[1] → Dnia 31. marca 1888 r. zmarł w Turynie we Włoszech siedemdziesięciotrzyletni starzec, ksiądz Jan Bosco, dobroczyńca młodzieży, prawdziwy apostoł i założyciel zakonu św. Franciszka Salezego całkowicie poświęcającego się wychowaniu młodzieży zaniedbanej, osieroconej i opuszczonej.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) zdrobn. Honza, Honzík, Honzíček, Jeník, Jenda
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Jana ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zobacz też: Gn • Ex • Lv • Nm • Dt • Joz • Sd • Rt • 1 Sam • 2 Sam • 1 Král • 2 Král • 1 Kron • 2 Kron • Ezd • Neh • Tob • Jdt • Est • 1 Mak • 2 Mak • Job • Ž • Př • Kaz • Pís • Mdr • Sir • Iz • Jer • Pláč • Bar • Ez • Dan • Oz • Jl • Am • Abd • Jon • Mich • Nah • Hab • Sof • Ag • Zach • Mal • Mt • Mk • Lk • Jan • Sk • Řím • 1 Kor • 2 Kor • Gal • Ef • Flp • Kol • 1 Sol • 2 Sol • 1 Tim • 2 Tim • Tit • Flm • Žid • Jak • 1 Petr • 2 Petr • 1 Jan • 2 Jan • 3 Jan • Jud • Zj
źródła:

Jan (język duński)

[edytuj]
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, nazwa własna

(1.1) imię męskie[1], Jan
odmiana:
przykłady:
(1.1) Ifølge Danmarks Statistik er Jan det 9. mest populære drengenavn i Danmark. → Według Duńskiego Urzędu Statystycznego Jan jest 9. pod względem popularności imieniem męskim w Danii.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zobacz też: imiona w języku duńskim
źródła:

Jan (język farerski)

[edytuj]
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski, nazwa własna

(1.1) imię męskie[1]
odmiana:
(1.1)
przypadekliczba pojedyncza
mianownikJan
biernikJan
celownikJani
dopełniaczJans
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.
forma żeńska Jana ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. ↑ publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „Jan” w: Góðkend fólkanøvn / Authorized names, sprotin.fo.

Jan (język niderlandzki)

[edytuj]
wymowa:
ⓘ
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski, nazwa własna

(1.1) imię męskie
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
Hasło zaimportowane automatycznie – nie zostało zweryfikowane w wiarygodnych słownikach. Jeśli znasz niderlandzki, kliknij na Edytuj, dokonaj ewentualnych korekt i usuń niniejszy komunikat. Dziękujemy! Listę innych niesprawdzonych haseł w tym języku można znaleźć pod tym linkiem.

Jan (język niemiecki)

[edytuj]
wymowa:
lp IPA: [jan]
ⓘ ⓘ
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski, nazwa własna

(1.1) imię męskie
odmiana:
(1.1)[1]
przypadekliczba pojedyncza
mianownik(der)[2] Jan
dopełniacz(des) Jan
Jans
celownik(dem) Jan
biernik(den) Jan
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. ↑ publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „Deklinacja imion i nazwisk w jęz. niemieckim” w: pl.wikibooks.org. Dostęp 01.05.2026.
  2. ↑ publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „Użycie rodzajnika przy imionach i nazwiskach w jęz. niemieckim” w: pl.wikibooks.org. Dostęp 01.05.2026.

Jan (język szwedzki)

[edytuj]
wymowa:
ⓘ
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny, nazwa własna

(1.1) imię męskie Jan[1]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) Johan, Johannes, Jon, Janne, Jean
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zobacz też: imiona męskie w języku szwedzkim
źródła:
Źródło: „https://pl.wiktionary.org/w/index.php?title=Jan&oldid=8865062”