Wybory prezydenckie w Stanach Zjednoczonych w 1956 roku
| Państwo | |||
|---|---|---|---|
| Rodzaj |
wybory prezydenckie | ||
| Data przeprowadzenia |
6 listopada 1956 (głosowanie powszechne) | ||
| Podstawa prawna | |||
| Głosowanie | |||
| |||
| |||
| |||
| |||

Wybory prezydenckie w Stanach Zjednoczonych w 1956 roku – czterdzieste trzecie wybory prezydenckie w historii Stanów Zjednoczonych. Na urząd prezydenta wybrano ponownie Dwighta Eisenhowera, a wiceprezydentem na drugą kadencję został Richard Nixon.
Kampania wyborcza
[edytuj | edytuj kod]Gdy pierwsza kadencja urzędującego prezydenta dobiegała końca, republikanie zastanawiali się, czy wystawić go w kolejnych wyborach, z uwagi na stan zdrowia[1]. Eisenhower chciał ubiegać się o reelekcję i na konwencji Partii Republikańskiej, odbywającej się w sierpniu 1956 w San Francisco, otrzymał nominację poprzez aklamację w pierwszym głosowaniu[2]. Kandydatem na wiceprezydenta został ponownie Richard Nixon[2]. Głównym kontrkandydatem Eisenhowera został Adlai Stevenson, który ponownie uzyskał nominację Partii Demokratycznej[2]. W kampanii wyborczej Stevenson postanowił nie eksponować swojej wiedzy i umiejętności oratorskich, by pozyskać głosy wyborców z klasy średniej[3]. Olbrzymia popularność republikańskiego prezydenta, połączona z wybuchem kryzysu sueskiego i powstania na Węgrzech, przyczyniły się do zwycięstwa Eisenhowera[3].
Kandydaci
[edytuj | edytuj kod]Partia Demokratyczna
[edytuj | edytuj kod]- Adlai Stevenson
- Estes Kefauver
Partia Republikańska
[edytuj | edytuj kod]- Dwight Eisenhower
- Richard Nixon
Wyniki głosowania
[edytuj | edytuj kod]Głosowanie powszechne odbyło się 6 listopada 1956[4]. Eisenhower uzyskał 57,4% poparcia, wobec 42% dla Stevensona[4]. Ponadto, około 410 000 głosów oddano na niezależnych elektorów, głosujących na innych kandydatów[4]. Frekwencja wyniosła 59,3%[5]. W głosowaniu Kolegium Elektorów Eisenhower uzyskał 457 głosów, przy wymaganej większości 266 głosów[6]. Na Stevensona zagłosowało 73 elektorów[6]. W głosowaniu wiceprezydenckim zwyciężył Nixon, uzyskując 457 głosów, wobec 73 dla Estesa Kefauvera[6]. Wiarołomny elektor z Alabamy zagłosował na Waltera Jonesa w głosowaniu prezydenckim i na Hermana Talmadge’a w głosowaniu wiceprezydenckim[6].
| Kandydat na prezydenta | Partia | Głosowanie powszechne | Kolegium Elektorów | |
|---|---|---|---|---|
| Głosy | Procent | |||
| Dwight Eisenhower | Partia Republikańska | 35 590 472 | 57,4% | 457 |
| Adlai Stevenson | Partia Demokratyczna | 26 022 752 | 42% | 73 |
| Walter Jones | Partia Demokratyczna | 0 | 0% | 1 |
| Łącznie | 531 | |||
| Kandydat na wiceprezydenta | Partia | Kolegium Elektorów |
|---|---|---|
| Richard Nixon | Partia Republikańska | 457 |
| Estes Kefauver | Partia Demokratyczna | 73 |
| Herman Talmadge | Partia Demokratyczna | 1 |
| Łącznie | 531 | |
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Jones 2016 ↓, s. 617.
- 1 2 3 Pastusiak 1999 ↓, s. 756.
- 1 2 Jones 2016 ↓, s. 618.
- 1 2 3 US President – National Vote. Our Campaign. [dostęp 2017-10-22]. (ang.).
- ↑ Election of 1956. CountingTheVotes. [dostęp 2017-10-22]. (ang.).
- 1 2 3 4 Electoral College Box – 1956. NARA. [dostęp 2017-10-22]. (ang.).
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Maldwyn Jones: Historia USA. Gdynia: Latarnia, 2016. ISBN 978-83-65387-02-8. (pol.).
- Longin Pastusiak: Prezydenci Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej. Warszawa: Iskry, 1999. ISBN 83-207-1558-X. (pol.).