Wybory prezydenckie w Stanach Zjednoczonych w 1940 roku
| Państwo | |||
|---|---|---|---|
| Rodzaj |
wybory prezydenckie | ||
| Data przeprowadzenia |
5 listopada 1940 (głosowanie powszechne) | ||
| Podstawa prawna | |||
| Głosowanie | |||
| |||
| |||
| |||
| |||

Wybory prezydenckie w Stanach Zjednoczonych w 1940 roku – trzydzieste dziewiąte wybory prezydenckie w historii Stanów Zjednoczonych. Na urząd prezydenta wybrano ponownie Franklina Delano Roosevelta, a wiceprezydentem został Henry Wallace.
Kampania wyborcza
[edytuj | edytuj kod]Wybory prezydenckie w 1940 roku odbywały się w cieniu II wojny światowej, która nie dotarła jeszcze wówczas do Stanów Zjednoczonych, lecz to sprawy zagraniczne zdominowały kampanię wyborczą[1]. Partia Republikańska wahała się pomiędzy wystawieniem kandydatury Thomasa Deweya a Roberta Tafta[1]. Nieznajomość polityki zagranicznej wyeliminowała Tafta, a popierający go delegaci wystawili kandydaturę liberała Wendella Willkiego, który ostatecznie uzyskał nominację prezydencką[2]. Roosevelt długo zwlekał z ogłoszeniem chęci kandydowania[2]. Na czerwcowej konwencji Partii Demokratycznej postanowił złamać konwenans konstytucyjny, ustanowiony przez George’a Washingtona, i potwierdził chęć kandydowania[3]. Kandydatem na wiceprezydenta został Henry Wallace[3]. Nominację Socjalistycznej Partii Ameryki uzyskał Norman M. Thomas[4]. Głównym tematem była polityka zagraniczna, w której jednak obaj kandydaci mieli podobne poglądy – żaden z nich nie chciał angażować Stanów Zjednoczonych w wojnę, udzielając jednocześnie pomocy krajom walczącym z III Rzeszą[5]. Przekonanie społeczne, że demokraci są bardziej otwarci na problemy międzynarodowe od republikanów, dało zwycięstwo Rooseveltowi[2].
Kandydaci
[edytuj | edytuj kod]Partia Demokratyczna
[edytuj | edytuj kod]- F.D. Roosevelt
- Henry Wallace
Partia Republikańska
[edytuj | edytuj kod]- Wendell Willkie
- Charles McNary
Socjalistyczna Partia Ameryki
[edytuj | edytuj kod]- Norman Thomas
Wyniki głosowania
[edytuj | edytuj kod]Głosowanie powszechne odbyło się 5 listopada 1940[4]. Roosevelt uzyskał 54,7% poparcia, wobec 44,8% dla Willkiego i 0,2% dla Thomasa[4]. Ponadto, niecałe 125 000 głosów oddano na niezależnych elektorów, głosujących na innych kandydatów[4]. Frekwencja wyniosła 58,8%[6]. W głosowaniu Kolegium Elektorów Roosevelt uzyskał 449 głosów, przy wymaganej większości 266 głosów[7]. Na Willkiego zagłosowało 82 elektorów[7]. W głosowaniu wiceprezydenckim zwyciężył Wallace, uzyskując 449 głosów, wobec 82 dla McNary’ego[7].
| Kandydat na prezydenta | Partia | Głosowanie powszechne | Kolegium Elektorów | |
|---|---|---|---|---|
| Głosy | Procent | |||
| Franklin Delano Roosevelt | Partia Demokratyczna | 27 313 041 | 54,7% | 449 |
| Wendell Willkie | Partia Republikańska | 22 348 480 | 44,8% | 82 |
| Norman Thomas | Socjalistyczna Partia Ameryki | 116 827 | 0,2% | 0 |
| Łącznie | 531 | |||
| Kandydat na wiceprezydenta | Partia | Kolegium Elektorów |
|---|---|---|
| Henry Wallace | Partia Demokratyczna | 449 |
| Charles McNary | Partia Republikańska | 82 |
| Łącznie | 531 | |
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- 1 2 Jones 2016 ↓, s. 566.
- 1 2 3 Jones 2016 ↓, s. 567.
- 1 2 Pastusiak 1999 ↓, s. 681.
- 1 2 3 4 US President – National Vote. Our Campaign. [dostęp 2017-10-17]. (ang.).
- ↑ Bartnicki 1995 ↓, s. 261.
- ↑ Election of 1940. CountingTheVotes. [dostęp 2017-10-17]. (ang.).
- 1 2 3 Electoral College Box – 1940. NARA. [dostęp 2017-10-17]. (ang.).
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Maldwyn Jones: Historia USA. Gdynia: Latarnia, 2016. ISBN 978-83-65387-02-8. (pol.).
- Andrzej Bartnicki: Historia Stanów Zjednoczonych Ameryki. T. 4. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1995. ISBN 83-01-11894-6. (pol.).
- Longin Pastusiak: Prezydenci Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej. Warszawa: Iskry, 1999. ISBN 83-207-1558-X. (pol.).