મરક મરક ને આંખે હરખ,
ચહેરે જાણે ચાંદી વરખ,
સરક સરક જેની ન પરખ,
ગલુડીયું સમજે તું ઝરખ,
નરક નરક પાપીને ભરખ,
ને પુણ્યશાળીને પણ પરખ,
થરક થરક જડતા નવ રખ,
ઉત્તુંગ શિખરની આશ તું રખ;
Category: Uncategorized
સૉનેટ
નથી શબ્દોમાં બંધાવાની આદત મુજને ક્યારે,
નયનના એક પલકાર તણી મુદત જોઈતી નથી,
હું તો બંધાણી છું એક મૌનની મદિરાનો,
શબ્દોના અફીણની ભેળસેળ મારે જોઈતી નથી,
કલમ તો ચાલશે મારી બસ છેલ્લા શ્વાસ સુધી જ,
ગઝલને મ્હારી કોઈ શ્વાસની જરૂરત નથી,
દે ઊછીનું હ્રદય જો મને તું આ જનમમાં તો,
મારા હ્રદયની આ જનમમાં મારે જરૂરત નથી,
ભીની માટીની મહેંક દે છે સદા તારો મને અહેસાસ,
વાદળની જોવી વાટ હવે મુજને સહાતી નથી,
સજીને તું છે આવી સાદગી ભરી લજ્જા,
સોળ શૃંગારની અગ્નિ આંખે હવે ભરાતી નથી,
ન ઠરે આંખ ક્યારેય, સીવાય હો અંતિમ વેળા,
આલિંગન મોતનું ‘અન્ય’, જીંદગીને બાથ હવે ભરવી નથી.
– ‘અન્ય’ અનુજ સોલંકી
Blog ID : anujsolanki.wordpress.com
Gmail ID : anujsolanki1916@gmail.com
અસ્ત
પશ્ચિમ કાંઠે, સ્વર્ણ રંગમાં ,
સૂરજ જાયે, સાગર જળમાં ,
ને લોક કહે, ‘ અંધકાર…? ‘
સૂર્ય-અસ્ત…. સૂર્ય-અસ્ત….
સૂર્ય-અસ્ત…. સૂર્ય-અસ્ત….
એજ સૂરજ, ફરી એજ રંગમાં,
પૂરવ તીરે , અરુણોદયમાં ,
ને લોક કહે , ‘અજવાશ…! ‘
અંધકાર-અસ્ત…. અંધકાર-અસ્ત….
અંધકાર-અસ્ત…. અંધકાર અસ્ત….
એજ સૂરજ છે, એજ છે રંગ,
દિશા-દિશાનો આ બસ જંગ,
અહીં ઉદય બીજે છે અસ્ત,
ભિન્ન-ભિન્ન નજરો છે બસ,
ને આમ જુઓ તો છે સૂરજ દિનની દીવાદાંડી,
ને રાતલડીના તારલીયાઓએ વાત છે કોઈ માંડી,
દિનમાં સૂરજ, રાતે તારલાં, આભલું હરપળ વ્યસ્ત,
અંધકાર અસ્ત…. સૂર્ય-અસ્ત….
અંધકાર અસ્ત…. સૂર્ય-અસ્ત….
– ‘અન્ય’ અનુજ સોલંકી
Blog ID : anujsolanki.wordpress.com
Gmail ID : anujsolanki1916@gmail.com
હાઈકુ
(૩૧૧)
નાનેરી મ્હારી
કલમે ઢોળી શ્યાહી
કાગળ પર
(૩૧૨)
કણ બાજરો
કરી દીધો ધરાએ
મણ બાજરો
(૩૧૩)
ફરે આંગળી
ફેરવતી મણકા
ભક્તિ ગણિત
(૩૧૪)
બાળપણની
યાત્રા : રખડપટ્ટી
મિત્રો સંગેની
(૩૧૫)
આંખ ચોળતી
ઊભી સખી કરતી
રાતને યાદ
(૩૧૬)
સરવાળો છે
ચાર આંખડીઓનો
જવાબ શૂન્ય
(૩૧૭)
નિશ્ચિત નથી
વેળા મિલન તણી
થાય ગમે ત્યાં
(૩૧૮)
તમે તમારાં
અમે અમારા, બેઉ
ક્યાંક ખોવાણાં
(૩૧૯)
રહી અશબ્દ
કાંઈ કેટલાય છે
કર્યા સંવાદ
(૩૨૦)
ચાલ ડૂબીયે
નીલ આંખડી માંહે
એકમેકની
હાઈકુ
(૩૦૧)
ફડફડાવી
પાંખ જો પંખીડાએ
ઉપર આભ
(૩૦૨)
ગુંજારવનો
જામી રહ્યો પ્રયાગ
સવાર-સાંજ
(૩૦૩)
ઝળહળતું
આભલું મધરાતે
જલતાં તારા
(૩૦૪)
ઉભરાણા કાં
સાગર જળ મંહી
વહ્યો વિરહ
(૩૦૫)
દેખતા પત્ર
પિયુ તણો સુવાસ
મ્હોરી મ્હારી રે..
(૩૦૬)
અડક્યા હોઠ
ગાલ રતુમડાં ને
ભીનું યૌવન
(૩૦૭)
ઝરમરિયો
છબછબ વરસ્યો
મન મેહુલો
(૩૦૮)
ખણખણતાં
સિક્કા ખોવાણાં મ્હારાં
ગજવા માંહે
(૩૦૯)
ભટક્યું પંખી
વાદળ ઓઢ્યા આભે
કાળું ડિબાંગ
(૩૧૦)
પહેલું ટીંપુ
વિરહ ભૂંસે, બીજું
વહાલ ભીંજ્યું
હાઈકુ
(૨૯૧)
રંગ જો કાળો
લાગ્યો શ્યામ વદન
બન્યો મોહક
“,, “,, “,, “,, “,, “,, “,, “,, “,, “,, “,, “,, “,, “,, “,, “,, “,, ”
(૨૯૨)
વેઠી વાજિંત્ર
પ્રહાર દેહ પર
કરતાં સ્તુતિ
“,, “,, “,, “,, “,, “,, “,, “,, “,, “,, “,, “,, “,, “,, “,, “,, “,, ”
(૨૯૩)
ઉછીનો રંગ
આભલે દીધો પાછો
રાતલડીને
“,, “,, “,, “,, “,, “,, “,, “,, “,, “,, “,, “,, “,, “,, “,, “,, “,, ”
(૨૯૪)
ઝાલર વાગી
વળ્યા પંછી પરત
સાંજ રણકી
“,, “,, “,, “,, “,, “,, “,, “,, “,, “,, “,, “,, “,, “,, “,, “,, “,, ”
(૨૯૫)
વૃંદ રચાવી
વૃંદાવનમાં રાસ
રચાવે કાન
“,, “,, “,, “,, “,, “,, “,, “,, “,, “,, “,, “,, “,, “,, “,, “,, “,, ”
(૨૯૬)
છેલછબીલો
કાન છોગાળો ગાય
ચરાવા જાય
“,, “,, “,, “,, “,, “,, “,, “,, “,, “,, “,, “,, “,, “,, “,, “,, “,, ”
(૨૯૭)
મદિરાલય
મધુ સિંચને ખીલે
સાકી જો પાય
“,, “,, “,, “,, “,, “,, “,, “,, “,, “,, “,, “,, “,, “,, “,, “,, “,, ”
(૨૯૮)
તોરણ મધ્યે
જકડાયું રે પાન
તરફડતું
“,, “,, “,, “,, “,, “,, “,, “,, “,, “,, “,, “,, “,, “,, “,, “,, “,, ”
(૨૯૯)
કેનવાસે જે
ઝીલ્યા પીંછી પ્રહાર
ચિત્ર વહેતું
“,, “,, “,, “,, “,, “,, “,, “,, “,, “,, “,, “,, “,, “,, “,, “,, “,, ”
(૩૦૦)
કરતી છાયા
ચિત્રવિલોપન શી
રંગ બદલી
“,, “,, “,, “,, “,, “,, “,, “,, “,, “,, “,, “,, “,, “,, “,, “,, “,, ”
Visit my blog :
anujsolanki.wordpress.com
Gmail me :
anujsolanki1916@gmail.com
ચંદ્રની ઝંખના
અવને પથરાયો ચંદ્ર ધવલ, ચાંદની ઝીલતી અવનીપટ
સૂર્ય તણાં પામી આશિષ એ ધવલ ઉજાસે અવનીપટ
તારલીયા જઈ ક્યાં સંતાયા કે ચંદ્રે કરી કોઈ ખટપટ
પૂર્ણ પ્રકાશે થઈ પૂર્ણિમા તમસ્ અમાસે અવનીપટ
રૂપ ધરી પૂનમનું જયારે ભરતી ઉભારે સાગરતટ
સોળે કલા ભીંજે પ્રસ્વેદે સ્પર્શ ન પામ્યો અવનીપટ
તીર સરોવર નીરખી બેઠો મહીં રચે છે ખેલ એ નટ
દેહ નહી છાયા રૂપે પણ શક્યો ન પામી અવનીપટ
એકવાર કહે સ્પર્શી ધરતી ઊંગલીયે ઉચકું તવ લટ
ઝાંખો થઈ ‘અન્ય’ ઉદયથી સદા તરસતો અવનીપટ
+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+
કે શમણું આવ્યું આવ્યું ને પીંખાયું….
કે શમણું આવ્યું આવ્યું ને પીંખાયું,
કે વચમાં ઘટ્યું શું કોને પરખાયું…
હર્ષોલ્લાસના ટકરાયાં વાદળાં
કે તેમાં આંસુનું ઝરણું વહાવ્યું,
ન ઊના હતાં કે ન હતાં એ શીતળ
કે એતો સુખદુ:ખનું શીદને પરખાયું.
કે શમણું આવ્યું આવ્યું ને પીંખાયું…..
કે મેંતો શમણાંને નવલખ હિરે મઢાવ્યું,
ને એને આસમાની આભલે જડાવ્યું,
પેલા વેળાના વાયરે ધૂળને ઢંઢોળી
તે શમણું મારું રંગે તે કાળા રંગાયું.
કે શમણું આવ્યું આવ્યું ને પીંખાયું…
મુને સમજાય ના એ ક્યાં જઈ સંતાયુ
કે શમણું મારું ગોતે ના ક્યાંયે ગોતાયું,
કે એતો હરણી શી ચાલે ભાગ્યું ભાગ્યું,
કે શમણું કોઈ પારધીના બાણે વિંધાયું,
કે શમણું આવ્યું આવ્યું ને પીંખાયું….
કે અંતે મેં તો દુ:ખનું બિછાનું બિછાવ્યું
ને એમાં સુખનું ઓઢણ લઈ ઝંપલાવ્યું,
કે ઊંડા અગોચર મારા મનના તે વનમાં
કે શમણું મારું મળવાને પાછું મુને આવ્યું.
કે શમણું આવ્યું આવ્યું ને પીંખાયું……
@@@@@@@@@@@@@@@@@
Visit my blog :
anujsolanki.wordpress.com
Gmail me :
Anujsolanki1916@gmail.com
હાઈકુ
(૨૮૧)
ખીલે સુગંધી
ફૂલ મંહી સુંગધ
ભરતું કોણ?
••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••
(૨૮૨)
કિરણ બની
રવિદૂત ખબર
ધરાના લેતી
••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••
(૨૮૩)
જો ફૂલ ક્યારી
સીંચે લાગતી ન્યારી
રે પ્યારી પ્યારી
••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••
(૨૮૪)
અમાસી રાત
તારા નિરાંત બસ
તારાની રાત
••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••
(૨૮૫)
કલમ માંહે
શ્યાહી કરતી યાત્રા
બનવા શબ્દ
••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••
(૨૮૬)
પહેરો પડ્યો
પુષ્પ પાંગર્યા મુખે
ઘુંઘટ તણો
••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••
(૨૮૭)
ગીર ગૂંજતું
ડાલામથ્થા સાવજ
ને વલોણાએ
••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••
(૨૮૮)
ગૃહ આંગણે
તુલસી ક્યારો રોપ્યો
દીવો પ્રગટ્યો
••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••
(૨૮૯)
ખેતર સેઢે
પગલાંની વાવણી
લણે પગથી
••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••
(૨૯૦)
ચંચળ અતિ
મદમસ્ત બનીને
વાયરો વાતો
••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••
હાઈકુ
(૨૭૧)
ઘેઘૂર કાયા
ધરી ઉભો આભલો
પાથરે છાંયો
:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::
(૨૭૨)
ઢાંકણ ખુલ્યું
પૂરી કરતી કેદ
વરાળ છૂટી
:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::
(૨૭૩)
સાગર માંહે
મચી ઉઠ્યા તોફાન
હંકારી નાવ
:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::
(૨૭૪)
ભરાઈ ગયા
અશ્રુથી ઉભરાતા
શ્યામલ ચક્ષુ
:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::
(૨૭૫)
વરવા હાલ્યો
વસંત મંડપમાં
મધુસૂદન
:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::
(૨૭૬)
આંખ છે ગોરી
આંજ્યું કાજળ કાળું
રાધા માધવ
:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::
(૨૭૭)
છેલ્લે વસતું
અસ્તિત્વ મારું અગ્ર
સદાય તું જ
:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::
(૨૭૮)
મેઘ ઘટમાં
ભર્યા જળ છલક્યા
મુશળધાર
:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::
(૨૭૯)
રોજ ચાલતો
રસ્તો પણ જાણતો
પાછો આવીશ
:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::
(૨૮૦)
ખીલતું પુષ્પ
મૃત્યુનો પુરસ્કાર
નિ:શબ્દ ચીસ
:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::
