(૨૭૧)
ઘેઘૂર કાયા
ધરી ઉભો આભલો
પાથરે છાંયો
:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::
(૨૭૨)
ઢાંકણ ખુલ્યું
પૂરી કરતી કેદ
વરાળ છૂટી
:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::
(૨૭૩)
સાગર માંહે
મચી ઉઠ્યા તોફાન
હંકારી નાવ
:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::
(૨૭૪)
ભરાઈ ગયા
અશ્રુથી ઉભરાતા
શ્યામલ ચક્ષુ
:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::
(૨૭૫)
વરવા હાલ્યો
વસંત મંડપમાં
મધુસૂદન
:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::
(૨૭૬)
આંખ છે ગોરી
આંજ્યું કાજળ કાળું
રાધા માધવ
:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::
(૨૭૭)
છેલ્લે વસતું
અસ્તિત્વ મારું અગ્ર
સદાય તું જ
:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::
(૨૭૮)
મેઘ ઘટમાં
ભર્યા જળ છલક્યા
મુશળધાર
:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::
(૨૭૯)
રોજ ચાલતો
રસ્તો પણ જાણતો
પાછો આવીશ
:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::
(૨૮૦)
ખીલતું પુષ્પ
મૃત્યુનો પુરસ્કાર
નિ:શબ્દ ચીસ
:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::
Visit my blog :
anujsolanki.wordpress.com
Gmail me :
anujsolanki1916@gmail.com
