Kabundukan ng Vindhya
Ang Kabundukan ng Vindhya (na kilala rin bilang Vindhyachal) ay isang kumplikado at hindi tuluy-tuloy na kadena ng mga tagaytay ng bundok, mga hanay ng burol, mga kabundukan at mga bangin sa eskarpe sa kanluran-gitnang India.
Sa teknikal na aspekto, ang mga Vindhya ay hindi bumubuo ng iisang hanay ng bundok sa heolohikong kahulugan. Ang eksaktong lawak ng Vindhya ay maluwag na binibigyang kahulugan, at ayon sa kasaysayan, ang termino ay sumasaklaw sa ilang natatanging sistema ng burol sa gitnang India, kabilang ang isa na ngayon ay kilala bilang Kabundukang Satpura. Sa kasalukuyan, ang termino ay pangunahing tumutukoy sa eskarpe at sa maburol na mga ekstensiyon nito na tumatakbo sa hilaga at halos parallel sa Ilog Narmada sa Madhya Pradesh. Depende sa kahulugan, ang hanay ay umaabot hanggang sa Gujarat sa kanluran, Uttar Pradesh at Bihar sa hilaga, at Chhattisgarh sa silangan. Ang pangkaraniwang elebasyon ng Vindhyas ay nakadepende rin sa iba't ibang pinagmulan.
Elebasyon
[baguhin | baguhin ang wikitext]Iba-iba ang mga sanggunian sa karaniwang taas ng Vindhyas, depende sa kanilang kahulugan ng saklaw. Binanggit ni MC Chaturvedi na ang karaniwang taas ay 300 metro (980 tal).[1] Sinasabi ni Pradeep Sharma na ang "pangkalahatang taas" ng Vindhya ay 300–650 metro (980–2,130 tal), na ang saklaw ay bihirang lumampas sa 700 metro (2,300 tal) sa loob ng 1,200 kilometro (750 mi) nito lawak.[2]
Mga sanggunian
[baguhin | baguhin ang wikitext]- ↑ Mahesh Chandra Chaturvedi (27 August 2012). Ganga-Brahmaputra-Meghna Waters: Advances in Development and Management. CRC Press. p. 19. ISBN 978-1-4398-7376-2.
- ↑ Pradeep Sharma (2007). Human Geography: The Land. Discovery Publishing House. p. 209. ISBN 978-81-8356-290-4.