วันนักบุญแพทริก
| วันนักบุญแพทริก | |
|---|---|
 ภาพนักบุญแพทริกบนกระจกสีของโบสถ์นักบุญเบนิน ที่คิลเบนเนน ใกล้เมืองทูม ในเทศมณฑลกอลเวย์ ประเทศไอร์แลนด์ | |
| ชื่อทางการ | วันนักบุญแพทริก |
| ชื่ออื่น |
|
| จัดขึ้นโดย |
|
| ประเภท | ทางศาสนา วัฒนธรรม และระดับชาติ |
| ความสำคัญ | วันฉลองของนักบุญแพทริก ผู้เป็นนักบุญองค์อุปถัมภ์สำคัญของประเทศไอร์แลนด์ และการระลึกถึงมรดกทางศาสนาและวัฒนธรรมของชาวไอริช |
| การเฉลิมฉลอง |
|
| การถือปฏิบัติ | พิธีมิสซาหรือนมัสการ การสวดภาวนา และขบวนแห่ทางศาสนา |
| วันที่ | 17 มีนาคม |
| ความถี่ | ทุกปี |
วันนักบุญแพทริก (อังกฤษ: Saint Patrick's Day; ไอริช: Lá Fhéile Pádraig, แปลตรงตัว 'วันฉลองของแพทริก') หรือ วันเซนต์แพทริก เป็นวันฉลองทางศาสนาคริสต์และเทศกาลทางวัฒนธรรมซึ่งจัดขึ้นทุกวันที่ 17 มีนาคม วันดังกล่าวเป็นวันระลึกถึงนักบุญแพทริก มิชชันนารีและบิชอปในไอร์แลนด์ช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 5 ซึ่งเชื่อกันมาแต่เดิมว่าเป็นวันมรณภาพของท่าน แม้กำหนดอายุขัยที่แน่นอนของแพทริกยังเป็นข้อถกเถียงทางประวัติศาสตร์ก็ตาม[1]
ในทางศาสนา วันดังกล่าวรำลึกถึงแพทริกและบทบาทของท่านในการเผยแผ่คริสต์ศาสนาในเกาะไอร์แลนด์ ส่วนในทางสังคมปัจจุบันเป็นโอกาสเฉลิมฉลองมรดกและอัตลักษณ์ของชาวไอริช การประกอบพิธีทางศาสนา ขบวนพาเหรด ดนตรี การเต้นรำ และการสวมสีเขียวหรือแชมร็อกเป็นขนบที่พบได้ทั่วไป รูปแบบการเฉลิมฉลองสาธารณะสมัยใหม่ได้รับอิทธิพลอย่างมากจากชุมชนชาวไอริชในต่างแดน โดยเฉพาะในทวีปอเมริกาเหนือ[2]
วันนักบุญแพทริกเป็นวันหยุดนักขัตฤกษ์ของสาธารณรัฐไอร์แลนด์ และเป็นวันหยุดธนาคาร (bank holiday) ในไอร์แลนด์เหนือ[3][4] นอกเกาะไอร์แลนด์ มอนต์เซอร์รัตในทะเลแคริบเบียนเป็นดินแดนที่กำหนดวันดังกล่าวเป็นวันหยุดราชการตามกฎหมายเช่นกัน[5]
ที่มาและความหมาย
[แก้]หลักฐานร่วมสมัยที่สำคัญที่สุดเกี่ยวกับแพทริกคือข้อเขียนภาษาละตินของท่านเอง โดยเฉพาะ Confessio หรือคำสารภาพ และ Epistola ad milites Corotici หรือจดหมายถึงทหารของคอโรติกัส ใน Confessio แพทริกเล่าว่าเมื่ออายุราว 16 ปีตนถูกจับจากบริเตนในสมัยโรมันไปเป็นเชลยในไอร์แลนด์ ทำงานเลี้ยงแกะอยู่หกปีก่อนหลบหนีกลับบ้าน และในเวลาต่อมาได้รับนิมิตให้กลับไปยังเกาะไอร์แลนด์เพื่อประกาศคริสต์ศาสนา[1] อย่างไรก็ดี แหล่งข้อมูลเหล่านี้มิได้ทำให้กำหนดวันเกิด วันมรณภาพ หรือรายละเอียดชีวิตของท่านได้อย่างแน่นอน เรื่องเล่าจำนวนมากที่เป็นที่รู้จักในภายหลังจึงควรแยกออกจากหลักฐานทางประวัติศาสตร์[6]
การเชื่อมวันนักบุญแพทริกเข้ากับการเข้ามาของคริสต์ศาสนาในไอร์แลนด์เป็นความหมายเชิงสัญลักษณ์ที่ใช้กันแพร่หลาย แต่ไม่ได้หมายความว่าแพทริกเป็นผู้ประกาศคริสต์ศาสนาคนแรกบนเกาะ เพราะมีหลักฐานว่าพัลลาดิอุสและมิชชันนารีอื่นประกาศพระกิตติคุณอยู่ก่อนแล้ว อย่างไรก็ดี นักบุญแพทริกมีอิทธิพลอย่างยิ่งต่อการก่อร่างชุมชนคริสเตียนในไอร์แลนด์ จึงได้รับการยกย่องว่าเป็นผู้ให้ความรู้แจ้งแก่ไอร์แลนด์ในธรรมเนียมคริสตจักร[7]
วันฉลองของแพทริกถูกรวมเข้าในปฏิทินพิธีกรรมคาทอลิกช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 17 และยังได้รับการถือปฏิบัติในคริสตจักรแองกลิคัน อีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ และลูเทอแรนด้วย[2][8] วันที่ 17 มีนาคมจึงเป็นทั้งวันทางพิธีกรรมและสัญลักษณ์ร่วมของชาวไอริช โดยเฉพาะในไอร์แลนด์และชุมชนผู้อพยพเชื้อสายไอริชทั่วโลก
ประวัติ
[แก้]แม้วันฉลองนักบุญแพทริกมีรากเป็นพิธีทางศาสนา แต่ความหมายในฐานะวันสำคัญของชาวไอริชค่อย ๆ ขยายตัวตามการเมือง วัฒนธรรม และการอพยพของชาวไอริช วันดังกล่าวได้รับสถานะเป็นวันหยุดในไอร์แลนด์เมื่อมีการตราพระราชบัญญัติวันหยุดธนาคาร ค.ศ. 1903 Bank Holiday (Ireland) Act 1903 และในปีเดียวกันนั้นมีขบวนพาเหรดวันนักบุญแพทริกครั้งแรกในไอร์แลนด์ที่เมืองวอเทอร์เฟิร์ด[2][9]
ขบวนพาเหรดไม่ได้ถือกำเนิดในไอร์แลนด์ หากพัฒนาขึ้นในชุมชนชาวไอริชพลัดถิ่นในสหรัฐก่อน แล้วจึงส่งอิทธิพลกลับมายังไอร์แลนด์ หอสมุดรัฐสภาสหรัฐระบุว่ามีการเดินขบวนอย่างไม่เป็นทางการในนครนิวยอร์กเมื่อ ค.ศ. 1762 และกำหนดจุดเริ่มต้นอย่างเป็นทางการของขบวนพาเหรดนครนิวยอร์กไว้ใน ค.ศ. 1766[10] ความเป็นสาธารณะและลักษณะเฉลิมฉลองอย่างกว้างขวางของเทศกาลปัจจุบันจึงเป็นผลจากการแลกเปลี่ยนวัฒนธรรมระหว่างไอร์แลนด์กับชาวไอริชพลัดถิ่น มิใช่เพียงการสืบทอดพิธีกรรมศาสนาโดยตรง[2]
หลังการสถาปนาเสรีรัฐไอร์แลนด์ การจัดงานของรัฐในระยะแรกยังค่อนข้างเรียบง่าย รัฐบาลห้ามจำหน่ายเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ในวันนักบุญแพทริกตั้งแต่ ค.ศ. 1927 ก่อนยกเลิกข้อห้ามใน ค.ศ. 1961 และขบวนพาเหรดในกรุงดับลินที่รัฐสนับสนุนอย่างเป็นทางการครั้งแรกจัดขึ้นใน ค.ศ. 1931[2]
ในดับลิน มีการจัดเทศกาลนักบุญแพทริกตั้งแต่ ค.ศ. 1996 ปัจจุบันเทศกาลและขบวนพาเหรดแห่งชาติประจำวันที่ 17 มีนาคมเป็นเวทีนำเสนอศิลปะ วัฒนธรรม และการมีส่วนร่วมของชุมชนร่วมสมัยของสาธารณรัฐไอร์แลนด์[11]
การเฉลิมฉลองและสัญลักษณ์
[แก้]
สำหรับผู้ถือปฏิบัติทางศาสนา วันนักบุญแพทริกประกอบด้วยการร่วมพิธีมิสซาหรือพิธีนมัสการ การสวดภาวนา และในบางพื้นที่มีขบวนแห่ทางศาสนา ขณะเดียวกันการฉลองแบบพลเรือนมักมีขบวนพาเหรด ดนตรีไอริช การเต้นรำทางสังคมแบบไอริชหรือเซลี งานเลี้ยง และกิจกรรมของชุมชน[2] เครื่องดื่มแอลกอฮอล์ เช่น เบียร์หรือวิสกี้ไอริช มีความเกี่ยวพันอย่างเด่นชัดกับภาพจำสมัยใหม่ของวันนี้ แต่ไม่ใช่องค์ประกอบที่จำเป็นต่อการถือปฏิบัติทางศาสนา
สีเขียวและแชมร็อก
[แก้]
สีเขียวและแชมร็อกเป็นสัญลักษณ์ที่มองเห็นได้ชัดที่สุดของวันนักบุญแพทริก ตามตำนาน แพทริกใช้แชมร็อกสามใบอธิบายหลักตรีเอกภาพแก่ชาวไอริช อย่างไรก็ดี เรื่องนี้เป็นธรรมเนียมเล่า ไม่ใช่ข้อความที่ปรากฏในบันทึกของนักบุญแพทริกและไม่ควรถือเป็นข้อเท็จจริงทางประวัติศาสตร์โดยปราศจากข้อสงสัย[1][9] สีเขียวยังเชื่อมโยงกับอัตลักษณ์และชาตินิยมไอริชในสมัยหลัง ส่วนสีที่เคยสัมพันธ์กับนักบุญแพทริกในอดีตคือสีน้ำเงิน ไม่ใช่สีเขียว[9]
ในประเทศไอร์แลนด์
[แก้].JPG)
ไอร์แลนด์กำหนดวันนักบุญแพทริกเป็นวันหยุดนักขัตฤกษ์หนึ่งในสิบวันประจำปี โดยวันที่ของวันหยุดคือ 17 มีนาคมเสมอ[3] เมืองและชุมชนต่าง ๆ จัดขบวนพาเหรด งานวัฒนธรรม และพิธีทางศาสนาในรูปแบบของตนเอง ขณะที่งานในดับลินเป็นงานระดับชาติที่มีชื่อเสียงที่สุด[11]
ในไอร์แลนด์เหนือ วันที่ 17 มีนาคมเป็นวันหยุดธนาคารเช่นกัน[4] ความหมายของวันนี้เคยเกี่ยวพันกับความแตกต่างทางศาสนาและอัตลักษณ์ทางการเมืองชาตินิยมไอริชในอัลสเตอร์ แต่หลังความตกลงวันศุกร์ประเสริฐ การจัดงานในหลายเมืองได้มุ่งให้เป็นกิจกรรมข้ามชุมชนมากขึ้น[2]
นอกเกาะไอร์แลนด์
[แก้].jpg)
วันนักบุญแพทริกได้รับการเฉลิมฉลองอย่างแพร่หลายในประเทศที่มีชุมชนชาวไอริชพลัดถิ่นขนาดใหญ่ เช่น สหราชอาณาจักร แคนาดา สหรัฐ อาร์เจนตินา ออสเตรเลีย และนิวซีแลนด์ การฉลองนอกไอร์แลนด์มักเน้นขบวนพาเหรด ความเป็นชุมชน และการแสดงอัตลักษณ์เชื้อสายไอริช จึงมีรูปแบบหลากหลายกว่าพิธีทางศาสนาดั้งเดิม[2]
อีกปรากฏการณ์หนึ่งคือการประดับสถานที่สำคัญทั่วโลกด้วยแสงสีเขียวในโครงการสีเขียวทั่วโลก Global greening project ของการท่องเที่ยวไอร์แลนด์ ตัวอย่างสถานที่ที่เข้าร่วม ได้แก่ ซิดนีย์โอเปราเฮาส์ ลอนดอนอาย ลาสเวกัส สกายทาวเวอร์ในออกแลนด์ ตึกเอ็มไพร์สเตต และน้ำตกไนแอการา[12] ส่วนมอนต์เซอร์รัตในแคริบเบียนมีความโดดเด่นเพราะกฎหมายกำหนดให้วันนักบุญแพทริกเป็นวันหยุดราชการ[5]
การวิพากษ์วิจารณ์
[แก้]นักวิชาการและผู้นำทางศาสนาบางส่วนวิพากษ์การเฉลิมฉลองสมัยใหม่ว่ามีลักษณะเชิงพาณิชย์มากเกินไป หรือเน้นการดื่มสุราจนบดบังความหมายทางศาสนาและประวัติศาสตร์ของวันดังกล่าว อีกประเด็นหนึ่งคือการใช้ภาพเหมารวมของชาวไอริช เช่น เครื่องแต่งกายเลเปรอคอนหรือการนำวัฒนธรรมไอริชไปลดทอนเป็นเพียงสีเขียวและเครื่องดื่ม[2] ข้อวิพากษ์เหล่านี้สะท้อนความตึงเครียดระหว่างวันฉลองของคริสตจักร อัตลักษณ์ของชาวไอริชพลัดถิ่น และเทศกาลสาธารณะระดับโลก
ดูเพิ่ม
[แก้]อ้างอิง
[แก้]- 1 2 3 "Confession". St Patrick's Confessio (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 18 กรกฎาคม 2026.
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Cronin, Mike; Adair, Daryl (2002). The Wearing of the Green: A History of St. Patrick's Day (ภาษาอังกฤษ). Routledge. ISBN 978-0-415-18004-7.
- 1 2 "Public holidays". Citizens Information (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 18 กรกฎาคม 2026.
- 1 2 "UK bank holidays". GOV.UK (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 18 กรกฎาคม 2026.
- 1 2 "Public Holidays Act, 2024" (PDF) (ภาษาอังกฤษ). Government of Montserrat. 2 พฤษภาคม 2024. สืบค้นเมื่อ 18 กรกฎาคม 2026.
- ↑ Flechner, Roy (2019). Saint Patrick Retold: The Legend and History of Ireland's Patron Saint (ภาษาอังกฤษ). Princeton University Press. ISBN 978-0-691-18464-7.
- ↑ "Saint Patrick, Bishop of Armagh, Enlightener of Ireland". Orthodox Church in America (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 18 กรกฎาคม 2026.
- ↑ "What is a commemoration and how do we celebrate them?" (PDF) (ภาษาอังกฤษ). Evangelical Lutheran Church in America. สืบค้นเมื่อ 18 กรกฎาคม 2026.
- 1 2 3 "St Patrick's Day". Ireland.com (ภาษาอังกฤษ). Tourism Ireland. สืบค้นเมื่อ 18 กรกฎาคม 2026.
- ↑ "Today in History – March 17". Library of Congress (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 18 กรกฎาคม 2026.
- 1 2 "About Us". St Patrick's Festival (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 18 กรกฎาคม 2026.
- ↑ "St Patrick's Day: Global Greening". Ireland.com (ภาษาอังกฤษ). Tourism Ireland. 18 กุมภาพันธ์ 2026. สืบค้นเมื่อ 18 กรกฎาคม 2026.
อ่านเพิ่ม
[แก้]- Danaher, Kevin (1972). The Year in Ireland: Irish Calendar Customs (ภาษาอังกฤษ). Mercier Press. ISBN 978-0-85342-280-8.
- Charles-Edwards, T. M. (2012). St Patrick and the Landscape of Early Christian Ireland (ภาษาอังกฤษ). Department of Anglo-Saxon, Norse and Celtic, University of Cambridge. ISBN 978-0-9571862-1-7.
แหล่งข้อมูลอื่น
[แก้]- เว็บไซต์ทางการของ St Patrick's Festival (อังกฤษ)
- วันนักบุญแพทริก ที่เว็บไซต์การท่องเที่ยวไอร์แลนด์ (อังกฤษ)
| นานาชาติ | |
|---|---|
| อื่น ๆ | |
