ખોલ્યા વગરની બધી બેગો મને એટલી નડે,
આજકાલ પગ જમીન પર પછી મારા ક્યાંથી પડે?
બોર્નવીટામાં ખાંડ નાખ્યા પછી મેં ચાખ્યું છે,
આજે પહેલીવાર જીવનમાં દૂધ ખારું લાગ્યું છે;
બટનને આમ ફેરવું તો સગડી ક્યાંથી બળે?
આજકાલ પગ જમીન પર…
ઊંઘમાંથી પાણી પીવા માટે જ્યારે જાગું છું,
અંધારાથી ડરી સીધો ફ્રીજ તરફ ભાગું છું,
માઈક્રોવેવમાં પાણીની બોટલ ક્યાંથી મળે?
આજકાલ પગ જમીન પર…
સુર્ય આંખોમાં આવે છે અહીં મોડો,
કચરાનો ઉકરડો પણ દુર છે થોડો;
જુના ઘરેથી નીકળ્યાની કળ હવે ક્યારે વળે?
આજકાલ પગ જમીન પર…
– સાક્ષર
હમણાં ફરી પાછુ ઘર શીફ્ટ કર્યું છે…નવા ઘરમાં શરૂઆતમાં સેટ થતા થોડો સમય લાગે. એકદમ નવું ઘર હોય તો થોડું સરળ પડે કેમ કે આપણે જ ત્યાં જઈને બધું ગોઠવવાનું હોય પણ જો already કોઈએ ગોઠવેલુ ઘર હોય તો સેટ થતા થોડી વધારે વાર લાગે. બેગો અનપેક ન કરી હોય તો પગમાં આવે, ખાંડ અને મીઠાના ડબ્બામાં લોચા વાગે, સગડી કંઇક અલગ જાતની હોય, ઊંઘમાંથી ઉઠીને પણ જગ્યાથી ટેવાયા ન હોય એટલે અંધારામાં ફ્રીજની જગ્યાએ માઈક્રોવેવ ખુલે, ઊંઘવાની દિશા બદલાઈ ગઈ હોય અને ઘરમાં બારીઓની ગોઠવણ અલગ હોય તો ઊઠવાના સમયમાં ફેરફાર થઇ જાય, જુના ઘરમાં નજીકમાં બધું મળતું હતું(કચરાનો ઉકરડો – dumpster) એ યાદ આવે વગેરે વગેરે.
એમ જોવા જઈએ તો આ કવિતા ગયા વખતે ઘર બદલ્યું એ કવિતાની સિક્વલ કવિતા(પ્રીક્વલ કવિતાની લીંક: મારો થોડો સામાન…) છે, અને જેમ એ વખતે ગુલઝારદાદાના એક ગીતમાંથી પ્રેરણા લીધી હતી આ વખતે પણ એમના જ બીજા એક ગીતની એક લાઈન ‘आजकल पाँव ज़मीं पर नहीं पड़ते मेरे…’ પરથી પ્રેરણા લીધી છે.
તા.ક. –
મારા જુના ઘરની નજીક રહેતા એક મિત્ર સાથે ફોન પર વાત કરતી વખતે મેં કહ્યું,
“અમે ગઈકાલે જ ઘર બદલ્યું.”
તો એ કહે,
“હા એ તો કચરાનો ટ્રક તમારા ઘર આગળથી જતો જોયો એટલે મને થયું જ”
