jeg

jeg (język duński)

wymowa:

Dania: [ˈjαj]

^ⓘ

znaczenia:

zaimek osobowy

(1.1) ja

rzeczownik, rodzaj nijaki

(2.1) ego, jestestwo

odmiana:

(1.1) (w zd. gł. poza funkcją podmiotu) mig

(2.1) et jeg, jeget, jeger, jegerne

przykłady:

(1.1) Jeg må spørge dig om noget. → (Ja) muszę cię o coś spytać.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(2.1) ego

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

(1.1) zobacz też: jeg • du • han • hun • det • den • vi • I • de • De → zaimki w języku duńskim

źródła:

jeg (język norweski (bokmål))

wymowa:

^ⓘ

znaczenia:

zaimek osobowy

(1.1) ja

odmiana:

przykłady:

(1.1) Ser jeg dum ut? → Czy ja wyglądam na durnia?

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

(1.1) zobacz też w nynorsk: eg

źródła:

jeg (język rumuński)

wymowa:

IPA: /ʒeg/

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) brud

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: