Ç

Ç ç

Ç ç
Informacje podstawowe
Majuskuła	Ç
Minuskuła	ç
Podstawowe pismo	francuskie, katalońskie, oksytańskie, portugalskie, albańskie, azerskie, frulańskie, krymskotatarskie, kurdyjskie, manx, tatarskie, tureckie, turkmeńskie
Podstawowy alfabet	łaciński
Pochodzenie
Oparty na grafemie	C
Znak diakrytyczny	cedylla
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.

Ç, ç (c z cedyllą) – litera alfabetu łacińskiego, powstała z połączenia litery c ze znakiem diakrytycznym – cedyllą.

Użycie

Ç jest wykorzystywane w językach:

• francuskim, katalońskim, oksytańskim, portugalskim – wymawiana jako /s/.
  • jako /s/ wymawiało się ç także w języku starohiszpańskim i baskijskim
• albańskim, azerskim, frulańskim, krymskotatarskim, kurdyjskim, manx, tatarskim, tureckim, turkmeńskim oraz w sugerowanym przez Jana Kochanowskiego zapisie dla języka średniopolskiego – wymawiana jako /tʃ/ (zbliżone do polskiego ”cz”)