Naar inhoud springen

Michael Tilson Thomas

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Michael Tilson Thomas
Michael Tilson Thomas
Persoonsgegevens
Geboortedatum 21 december 1944
Geboorteplaats Los Angeles
Overlijdensdatum 22 april 2026
Overlijdensplaats San Francisco
Land Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Opleiding en beroep
Beroep(en) dirigent, pianist, componist, muziekpedagoog, arrangeur, muzikant, bandleiderBewerken op Wikidata
Opleiding gevolgd aan University of Southern California, University of Southern California Thornton School of Music, Idyllwild Arts Academy, North Hollywood-highschool, Colburn SchoolBewerken op Wikidata
Oriënterende gegevens
Jaren actief 1969–2025
Stijl(en) klassieke muziekBewerken op Wikidata
Instrument(en) pianoBewerken op Wikidata
Erkenning en lidmaatschap
Lid van American Academy of Arts and SciencesBewerken op Wikidata
Prijzen en erkenningen National Medal of Arts, eredoctoraat van de Universiteit van Miami (10 mei 1996),[1] Ditson Conductor's AwardBewerken op Wikidata
Website
Portaal  Portaalicoon   Klassieke muziek

Michael Tilson Thomas (Los Angeles, 21 december 1944 – San Francisco, 22 april 2026) - alias MTT - was een Amerikaans dirigent, pianist en componist. Hij werd in 1995 aangesteld als elfde chef-dirigent van het San Francisco Symphony Orchestra.

Biografie

[bewerken | brontekst bewerken]

Thomas is de zoon van Ted Thomas, een toneelmeester op Broadway en kleinzoon van de artiesten Boris en Bessie Thomashefsky. Zijn moeder Roberta was lerares geschiedenis. Hij was gehuwd met Joshua Robison.[2]

Muzikale loopbaan

[bewerken | brontekst bewerken]

Thomas studeerde aan de University of Southern California, bij onder anderen Ingolf Dahl. Ook was hij, als student van Friedelind Wagner, muzikaal assistent en assistent-dirigent van de Bayreuther Festspiele.

Als dirigent debuteerde Thomas in 1969 bij het Boston Symphony Orchestra, waar hij William Steinberg, die onwel geworden was, verving. Hij bleef bij het orkest als assistent-dirigent tot 1974 en maakte er diverse opnamen voor Deutsche Grammophon. Van 1971 tot 1979 was hij dirigent van het Buffalo Philharmonic Orchestra waar hij voor Columbia Records opnamen maakte.[3] Gedurende een groot deel van die periode nam hij als dirigent ook deel aan de Young People's Concerts van het New York Philharmonic. Van 1981 tot 1985 was hij eerste gastdirigent van het Los Angeles Philharmonic Orchestra.

In 1987 richtte hij het New World Symphony Orchestra op in Miami, Florida, een opleidingsorkest voor begaafde jonge musici. In de doelstellingen staat onder meer: “...to prepare highly-gifted graduates of distinguished music programs for leadership roles in orchestras and ensembles around the world.”[4] Michael Tilson Thomas bleef tot aan zijn dood sterk betrokken bij dit project, vooral als artistiek directeur. Van 1988 tot 1995 was hij chef-dirigent van het London Symphony Orchestra en daarna was hij er de voornaamste gastdirigent. In 1995 werd hij chef-dirigent van het San Francisco Symphony Orchestra.

Thomas was ook gastheer van drie een-uur durende documentaireachtige episodes en twee live-concerten van de televisieserie Keeping Score die in november 2006 door PBS op de radio werden uitgezonden. Deze uitzendingen zijn vergelijkbaar met Leonard Bernsteins Young People's Concerts uit de jaren zestig.

Repertoire

[bewerken | brontekst bewerken]

Thomas had een duidelijke voorkeur voor eigentijdse muziek van Amerikaanse componisten. Zo nam hij de symfonieën van Charles Ives op (met het Concertgebouworkest en maakte de eerste opname van The Desert Music (1984) van Steve Reich. Diens compositie The Four Sections (1987) werd in opdracht van het San Francisco Symphony Orchestra geschreven en opgedragen aan Michael Tilson Thomas.[5] Het werk ging in San Francisco onder Thomas in première en hij nam het later op met het London Symphony Orchestra voor Nonesuch. Hij stond ook bekend om zijn interpretaties van werken van Gustav Mahler en sinds de dood van Leonard Bernstein werd hij als een van de voornaamste dirigenten van composities van Aaron Copland beschouwd.

Thomas' opname uit 1976 van George Gershwins Rhapsody in Blue met de Columbia Jazz Band maakt niet alleen gebruik van het originele jazzbandarrangement (in tegenstelling tot de populairdere versie voor symfonieorkest uit 1942), maar het pianogedeelte werd gespeeld door de overleden componist, door middel van een pianorol die Gershwin in 1925 maakte.

Componist

[bewerken | brontekst bewerken]

Enkele voorbeelden van Thomas' eigen composities zijn: From the Diary of Anne Frank (1990),[6] Shówa/Shoáh (1995),[7] waarin de atoombom op Hiroshima het onderwerp is; Poems of Emily Dickinson (2002);[8] en Urban Legend (2002).[9]

Laatste jaren

[bewerken | brontekst bewerken]

In juni 2019 onderging Thomas een hartoperatie. In september keerde hij terug. Twee jaar later moest hij onder het mes vanwege een agressieve hersentumor.

Hij overleed in april 2026 op 81-jarige leeftijd.[10] Zijn echtgenoot Joshua Robison was op 22 februari 2026 overleden op 79-jarige leeftijd.

Prijzen en onderscheidingen

[bewerken | brontekst bewerken]
Grammy Award voor de beste orkestrale uitvoering
Grammy Award voor het beste klassieke album
  • 2006 7e symfonie van Mahler met het San Francisco Symphony
  • 2004 3e symfonie van Mahler met het San Francisco Symphony, en Kindertotenlieder.
  • 2000 L'Oiseau de Feu, Le Sacre du printemps en Perséphone van Igor Stravinsky met het Peninsula Boys Choir, het San Francisco Girls Chorus, het San Francisco Symphony en het San Francisco Symphony Chorus.
Grammy Award voor de beste kooruitvoering
[bewerken | brontekst bewerken]
Overgenomen van "https://nl.wikipedia.org/w/index.php?title=Michael_Tilson_Thomas&oldid=71666777"