"Navesar"

ક્ષણોની ભીંતમાંથી શું ખરે છે જો
થયું છે શું ગરક, ‘ને શું તરે છે જો

ન વત્તા કર ભલે, પણ બાદ તો કરમાં !
ઉદય ને અસ્ત વચ્ચે, શું ફરે છે જો

ઉખાણું પૂછ એની ના નથી – પણ હા !
નિરૂત્તર આંખ, પગલું શું ભરે છે જો

હતી તો બંધમુઠ્ઠી, તો ય આવું કાં ?
બધાનાં હાથમાંથી શું સરે છે જો

સમસ્યા એ નથી કે દ્રાક્ષ ખાટી છે
ન પામ્યા તો, નકામું શું ઠરે છે જો

નવી યાદી મુજબ સરખામણી તો કર !
સમયને છોડ, બીજું શું ફરે છે જો

સદંતર ક્યાં થયો છે બંધ દરવાજો
ઉઘડતા અર્થ, ખુલ્લુ શું કરે છે જો

ફરી ગઈ કેમ આખી વાત, છેલ્લે જઈ
ઉતર-ચડ ગ્રાફ નક્કી શું કરે છે જો !

મરણનોં અર્થ આવો સાવ ટૂંકો કાં ?
ગયું તે કોણ ? પાછું શું ફરે છે જો

ડો.મહેશ રાવલ

નવેસર/૮૦

તો જ, આબેહૂબ સાચી જાણકારી સાંપડે
સાવ નક્કર ભીંત વચ્ચે ક્યાંક, બારી સાંપડે !

હોય કેવળ અંજલીભર, તોય મીઠું હોય જળ
થાય દરિયો ને પછી, ઓકાત ખારી સાંપડે !

રોજ સપના ગોઠવે ચોપાટની બાજી અને
જિંદગી, વસ્ત્રાહરણથી ગ્રસ્ત નારી સાંપડે !

પાનખરની પેશકદમી ભર વસંતે થઈ હશે ?
ઉતરો ઉંડાણમાં, તો જાણકારી સાંપડે !

હોય છે પર્યાપ્ત કેવળ એક દીવો – ખ્યાલ છે
એજ, છેલ્લી પળ સુધી ઝળહળ ખુમારી સાંપડે !

એક પગલું પણ, નવો ઈતિહાસ આલેખી શકે
છે શરત બસ એટલી, સંજ્ઞા તમારી સાંપડે !

હોય નિર્ભર હદ ઉપર, અનહદ ગણાતી શખ્સિયત
એ અલગ છે કે, ઘણી હદ નામધારી સાંપડે !

ડો.મહેશ રાવલ

નવેસર/૭૯

સ્વપ્નના વિસ્તારને શું નામ દઉં ?
આંધળી વણઝારને શું નામ દઉં ?

ક્ષણ પછીની ક્ષણ મળે ખેરાતમાં
તો પછી,અધિકારને શું નામ દઉં ?

હોત પંખી તો,હતો ક્યાં પ્રશ્ન કંઈ
પણ,સ્વયંના ભારને શું નામ દઉં ?

ખૂબ જોયા છે ઉજવણાં,જીતના
આડકતરી હારને શું નામ દઉં ?

ભીંતને પણ કાન છે -નક્કી થયું
ખાનગી વ્યવહારને શું નામ દઉં ?

નામ શું દઉં કાલને,ઓળખવગર
એ કહો,અત્યારને શું નામ દઉં ?

ક્યાં વધે છે શેષ જેવું આખરે
શૂન્યવત્ સંસારને શું નામ દઉં ?

છે પ્રગટ,બસ ત્યાંસુધી પૂજાય શગ
ઉગતા અંધારને શું નામ દઉં ?

ડો.મહેશ રાવલ

નવેસર/૭૮

રહસ્યો જાણવા, નક્કર ખયાલો લઈને આવ્યો છું
અનાહત રાખવા હરપળ, રસાલો લઈને આવ્યો છું

અપેક્ષા એકરસ થઈને બધી, ઈચ્છા બની બેઠી
પ્રસંગોપાત, હું એનો હવાલો લઈને આવ્યો છું !

નથી ઉજવી શકાતાં પર્વ, મુઠ્ઠી બંઘ રાખીને
પ્રકાશીત ટેરવે, તગતગ મશાલો લઈને આવ્યો છું !

કદાચિત્ આ જ અવસર હોય છેલ્લો, આપણા માટે
અજાણ્યા, ઓળખીતા, હર સવાલો લઈને આવ્યો છું

અરીસો થઈ ગયો છું દોસ્ત! જોજે આવ સામે તો
જવાબી કાર્યવાહીના કમાલો લઈને આવ્યો છું !

બધા ઊંડાણના ઐશ્વર્ય પર અધિકાર છે મારો
અહીં, એ સ્તબ્ધ નતમસ્તક કપાલો લઈને આવ્યો છું !

ત્યજી શક્તા નથી વિસ્તાર ખુદનો, એ નહીં પામે
નહીંતર અર્થ તો નોખો-નિરાલો લઈને આવ્યો છું !

ડો.મહેશ રાવલ

નવેસર/૭૭

નદીનાં બેય કાંઠાનો ઘસારો, અર્થ માગે છે
પ્રવાહો પર, સમંદરનો ઈજારો અર્થ માગે છે

ફરીથી શક્ય છે ચર્ચાય કિસ્સો નામ બદલીને
હવે તો છુંદણા પણ, એકધારો અર્થ માગે છે !

અલગ છે કે હવે ઉલ્લેખ કરવો પણ નકામો છે
ઘરોબો કેળવી, અંતે પનારો અર્થ માગે છે !

રહસ્યો જિંદગીના, કોણ જાણે કેટલાં નીકળે
ઉકેલું એક, ત્યાં બીજા હજારો અર્થ માગે છે !

ન માગ્યો કોઇએ ક્યારેય, આખું વિશ્વ રખડ્યો છું
હવે ઘરના જ સભ્યો આજ મારો અર્થ માગે છે !

પ્રગટ કરતાં, નહીં પ્રગટી શકેલાં જોખમી નિવડે
વિચાર્યું છે જ કોણે, કે વિચારો અર્થ માગે છે !

કહો જઈ સૂર્યને, ક્યારેક નીકળે રાત વેળાએ
અહીં તો, આગિયા જેવા પ્રકારો અર્થ માગે છે !

ખબર છે સાત દરિયા છે, કદાચિત્ આઠ પણ નીકળે
કહી દ્યો જાવ એને, બુંદ તારો અર્થ માગે છે !

જવલનશીલ હોય જો ઓકાત, તો ઘર્ષણ ત્યજી દેજો
પછી કહેતા નહીં કે, આ તિખારો અર્થ માગે છે !!

ડો.મહેશ રાવલ

નવેસર/૭૬