વૈવિધ્ય

એક ગુજરાતી બ્લોગ

૫ મિનિટ કાઢી અવશ્ય વાંચજો. એપ્રિલ 18, 2025

Filed under: Uncategorized — mysarjan @ 1:45 પી એમ(pm)

લેખિકાએ અકસ્માતમાં પોતાના પતિને ગુમાવ્યા બાદ આ લેખ લખ્યો છે:

“મારા પતિના આકસ્મિક મૃત્યુ પછી મારી આપવીતીમાંથી જે થોડી વાતો હું શીખી તે તમારી સમક્ષ રજૂ કરું છું.

આપણે હંમેશાં માનીએ છીએ કે આપણે લાંબું જીવીશું, પણ જીવન ઘણી અનિશ્ચિતતાઓથી ભરેલું છે.

મારા પતિ એક IT પ્રોફેશનલ હતા અને હું એક ચાર્ટર્ડ એકાઉન્ટન્ટ છું.

મારા પતિ એક IT પ્રોફેશનલ અને ટેકનોલોજીનો ભરપૂર ઉપયોગ કરનારા હોવાથી તેમની તમામ માહિતી એમના લેપટોપમાં હતી. માસિક બિલથી લઈને બેંક સ્ટેટમેન્ટ્સ, તેમના તમામ રોકાણ, બેંક એકાઉન્ટના આઈ ડી-પાસવર્ડ સહિતનું બધું જ તેમણે લેપટોપમાં એક ફોલ્ડરમાં રાખ્યું હતું, જે એક પાસવર્ડ વડે સુરક્ષિત હતું અને તેમનું લેપટોપ પણ એક પાસવર્ડથી સુરક્ષિત હતું. બધા પાસવર્ડ્સ અતિશય અઘરા બનાવ્યા હતા, જે દર ૪૫ દિવસે તેઓ પાસવર્ડ બદલતા, તેમની હયાતીમાં તો મને એમના લેપટોપનું કામ હોય તો એક ફોન કરીને પાસવર્ડ જાણી લેવું મારા માટે સરળ હતું. પણ હવે એમના ચાલ્યા ગયા બાદ કોને એમનો પાસવર્ડ પૂછું?

આપણે વ્યવસાયનાં દસ્તાવેજોની જે રીતે કાળજી લઈએ છીએ, એટલી કાળજી આપણાં અંગત જીવનના દસ્તાવેજોની નથી લેતા. અંગત દસ્તાવેજોના કિસ્સામાં હંમેશાં આળસને લીધે આપણે વાત ટાળતા હોઈએ છીએ.

અરે આવતીકાલ છે ને, પછી કરીશું ? મારા પતિ ઓફિસેથી ઘરે આવતા હતા અને એક બાઈક સવારે અકસ્માતે અમારી તમામ “આવતીકાલ”ને
છીનવી લીધી.

મારા પતિ ફક્ત ૩૩ વર્ષના હતા તેમના એ અકસ્માત માં એમનાં લપટોપ અને મોબાઈલનું પણ કચ્ચરઘાણ વળી ગયુ.

તેમનાં બચત ખાતાં, સેલરી એકાઉન્ટમાં કોઈ નોમિની નહોતું.
તેમના જીવન વીમામાં મારાં સાસુ નોમિની હતાં અને તેઓ લગભગ ૨ વર્ષ પહેલાં ગુજરી ગયાં હતાં. પરંતુ,
આ તો હજી ફક્ત શરૂઆત હતી.મને તેમના ઈ-મેઇલ એકાઉન્ટનો પાસવર્ડ ખબર ન હતો કે જ્યાં તમામ ઇ-બિલ આવતાં.

મને એ પણ ખબર નહોતી કે તેઓ કયા બિલની ચૂકવણી જાતે કરતા અને કયા બિલની ચૂકવણી ઓટો-પે થી બેંક ખાતાંમાંથી સીધી જ થઈ જતી.

તેમની તાજેતરમાં બદલી થઈ હતી અને હું તેમના કોઈ સહકર્મચારીને પણ જાણતી નહોતી.

મને એમને મળવાપાત્ર રકમ અંગે કોઈ જ ગતાગમ નહોતી. એમનાં કયાં બિલની હજુ ચૂકવણી બાકી હતી અને કયાં બિલ એમણે હજુ ચૂકવણી માટે ઓફિસમાં મૂક્યાં પણ નથી. વગેરે…..

અમે હોમલોન પર જે ઘર ખરીદ્યું, તે અમારી બંનેની કુલ આવકને ધ્યાનમાં રાખીને અમને પરવડી શકે એવા EMI પર ખરીદ્યું હતું. અમે જ્યાંથી હોમલોન લીધી તેમણે લોન પર વીમો લેવાનું સૂચવ્યું હતું પણ અમને એ વીમો ખર્ચાળ લાગતાં અમે એ વીમો ન લીધો.
અમે ક્યારેય વિચાર્યું નહીં કે, જો એક પગાર પર ઘર ચલાવવાની નોબત આવી, તો અમે શું કરીશું.તેથી, મારા માટે આ મોટી EMI ની રકમ હવે એક માથાનો દુઃખાવો બની રહી છે.

મને સમજાયું કે મારે એક લાંબું યુદ્ધ લડવાનું છે.

મારા પતિનો રોડ અકસ્માતનો કેસ હતો.તેથી દરેક જગ્યાએ મારે ડેથ સર્ટિફિકેટ, FIR રિપોર્ટ, પોસ્ટમોર્ટમ રિપોર્ટની જરૂર પડતી હતી. દરેક વસ્તુ માટે જુદા જુદા દસ્તાવેજ જોઈતા હતા.
ઇમ્ડેનિટી બોન્ડ્સ, નોટરી, નો ઓબ્જેકશન સર્ટીફીકેટ વગેરે.

કારણ કે અમે સંયુક્ત રીતે ઘર ખરીદ્યું હતું એટલે એના પર મારી માલિકીનો દાવો પ્રમાણમાં સરળ હતો.
પરંતુ ઘર સિવાય,અમારી જમીન,અમારી કાર, અમારી બાઈક,વગેરે મારી પણ મિલકત છે એ સાબિત કરવું સરળ નહોતું. ઉત્તરાધિકારનું પ્રમાણપત્ર મેળવવું એ એક અલગ યુદ્ધ છે.

મારી આખી જિંદગી હચમચી ગઈ હતી.

હવે મને સમજાયું કે મેં જીવનના મહત્વના મુદ્દાઓ પર જરૂરી ધ્યાન નહોતું આપ્યું.

મેં વિચાર્યું કે એક ચાર્ટર્ડ એકાઉન્ટન્ટ હોવા છતાં જો હું આટલી મુશ્કેલીઓમાંથી પસાર થઈ રહી છું,તો સામન્ય લોકો કે જેઓ કાનૂની/આર્થિક દસ્તાવેજોની આંટીઘૂંટી સમજી નથી શકતા,તેઓનું આવી પરિસ્થિતિમાં શું થતું હશે ?

હવે મને વસિયતનામાનું મહત્વ સમજાય છે.થોડા મહિના પહેલાં જો કોઈએ મને વસિયતનામું બનાવવાનું કહ્યું હોત તો મેં વાત હળવાશથી લીધી હોત,પણ હવે જિંદગી બદલાઈ ગઈ છે.

*તો,આપણા જતાં પહેલાં થોડીક દસ્તાવેજી બાબતો નું યોગ્ય આયોજન કર્યું હશે,તો કમસેકમ દુઃખના સમયે એમનું હૈયું ચિંતામુક્ત તો હશે …..
કેટલીક ટિપ્સ…..

*૧.
તમારા તમામ નામાંકનને Nomination તપાસો *
કોઈ નોમીનીના અવસાન બાદ પણ નામાંકન બદલવવાનું આપણને યાદ નથી આવતું. ઘણાં લોકોના સેલરી એકાઉન્ટમાં કોઈના નામે નામાંકન જ નથી હોતું
તેથી, મહેરબાની કરીને તમારા તમામ નામાંકનને તપાસો:

  • બેંક ખાતાં
  • ફિક્સ્ડ ડિપોઝીટ,NSC
  • બેંક લોકર
  • ડીમેટ એકાઉન્ટ
  • વીમો (જીવન,મેડિકલ,
    બાઈક અથવા કાર
    અથવા અન્ય કોઈ
    સંપત્તિ પરનો વીમો)
  • રોકાણો
  • પીએફ, પેન્શન ફોર્મ,
    વિગેરે.

૨. પાસવર્ડ્સ..
આપણી પાસે દરેક વસ્તુ માટે પાસવર્ડ્સ છે :

  • ઈ-મેઈલ એકાઉન્ટ્સ,
  • બેંક એકાઉન્ટ્સ,
  • તમે જે લેપટોપ ઉપયોગ
    કરો છો તેના માટે પણ
    જ્યારે તમારા પ્રિયજનો
    તમારી અનુપસ્થિતિમાં
    આ પાસવર્ડ્સ ન મેળવી
    શકે, તો કેવી સમસ્યા
    ઊભી થાય છે, તે તમે
    મારા અનુભવ પરથી
    શીખ્યા હશો. તેથી
    તમારા તમામ પાસવર્ડ્સ
    તમારી અનુપસ્થિતિમાં
    તમારા પ્રિયજનને મળી
    રહે તેવી વ્યવસ્થા
    ગોઠવો.

૩. રોકાણો

દર વર્ષે ટેક્સ બચાવવાના હેતુથી અને/અથવા કોઈ અન્ય નાણાંકીય લક્ષ્ય માટે આપણે રોકાણો કરીએ છીએ. શું તમે તેના વિશે એક એક્સેલ શીટ જાળવી છે?

શું એ એક્સેલ શીટ તમારી અનુપસ્થિતિમાં તમારા પ્રિયજન મેળવી શકશે ? એ એક્સેલ શીટ પણ પાસવર્ડથી સુરક્ષિત હોય,
તો ફરીથી પાસવર્ડ્સનું વસિયતનામું પોતાનું મહત્વ સાબિત કરે છે!

તમારા તમામ રોકાણ તમે જે આર્થિક સલાહકારની મદદથી કર્યાં છે, એમનાં સંપર્ક સૂત્રો તમારા પરિવાર ને ખબર હોવી જોઈએ.

શ્રેષ્ઠ તો એ જ રહે કે, તમે જ્યારે પણ તમારા આર્થિક સલાહકારને મળો, ત્યારે તમારા જીવનસાથીને પણ સાથે રાખો જેથી તેઓ પણ સંપૂર્ણ પ્રક્રિયાના એક ભાગ બને.

૪. વસિયતનામું બનાવો

જી હા,આજે જ વસિયતનામું બનાવો.

તમે આ સલાહ હસવામાં ન લેશો.જો આ કામ અમે કર્યું હોત તો ઘણાં ઓછા દસ્તાવેજોથી મારું બધું કામ પાર પડત.

૫. દેવું

જ્યારે તમે લોન લો છો. પછી એ હોમલોન હોય કે કારલોન,બધી જ “આમ થયું તો?/what if” સંભાવનાઓ તપાસો.
જેમ કે, “જો આવતીકાલે હું ન હોઉં તો ?”; “જો મારી નોકરી જતી રહે તો ?”
અથવા “જો બેમાંથી એક જણની આવક બંધ થઈ જાય તો ?”

જો આવું કંઈ પણ થાય તો શું તમે EMI ચૂકવી શકશો?

બીજું કંઈ નહિ તો લોનની રકમ પર વીમો લો,જેથી તમારી અનુપસ્થિતિમાં તમારા પરિવારને ઘર જેવી મૂળભૂત બાબતે ચિંતા કરવાની જરૂર ન રહે.

તમારા પ્રિયજનને તમારા ગયા પછી ઓછામાં ઓછી તકલીફ પડે.

યાદ રાખજો, કે આપણને કોઈને ખબર નથી કે ભવિષ્યમાં શું થશે પણ એક સૂત્ર ગળે બાંધવા જેવું છે:
જીવનની દરેક પરિસ્થિતિ માટે તૈયાર રહો.”

*જીવનને ક્યારેય taken for granted ન લો.

તમારા પ્રિયજનોની કાળજી માટે જરૂરી દસ્તાવેજો(વસિયતનામું, નામાંકન,વગેરે)ની નિયમિત જાળવણી કરો.

આ લેખ દરેક વ્યક્તિએ વાંચવો અને અમલમાં મુકવો જ જોઈએ.

સિનિયર સિટીઝન મિત્રો માટે ખાસ ભલામણ તમારા ફોનમાં છૂપાવવા જેવું લગભગ કંઈ જ નથી હોતું તો ફોન ને પાસવર્ડ, ફિંગર પ્રિન્ટ કે પેટર્ન લોક શા માટે રાખો છો ?

 

*દાહોદવણિક સમાજ માં લગ્નસરા અને વાડી નો રસપ્રદ ઇતિહાસ* ઓગસ્ટ 11, 2021

Filed under: Uncategorized — mysarjan @ 11:22 એ એમ (am)

*વણિક સમાજ માં લગ્નસરા અને વાડી નો  રસપ્રદ ઇતિહાસ* ✨👌🏻સમય કાઢી વાંચશો તો મજા પડી જશે…..✨😋

✨

દાહોદ શહેર નો નાનકડો પણ હંમેશા નવી રીત ચાતરનારો એટલે આપણો ગૌરવશાળી વણિક સમાજ…
આજ થી 60 વર્ષ પેહલા સુધી જ્યારે સમાજ માં લગ્નો ગોઠવાતા ત્યારે જૂની વાડી માં બધો જમણવાર ગોઠવતો. તે સમયે સમાજ ના જ અગ્રણીઓનું *પંચ* અને રસોઈ ના જાણકારો આખું રસોડું સંભાળતા. એમાં શુદ્ધતા નું બહુ ધ્યાન રખાતું. બહાર ના રસોઈયા અને સમાજ બહાર ના વ્યક્તિઓ ને પણ વાડી માં પ્રવેશ નહોતો. કાંદા લસણ વગર નું જ ભોજન બનતું. પગરખાં વાડી ની બહાર કાઢી ને જ પ્રવેશ કરાતો. આ બધા નિયમો ને કારણે સર્વે અહી નિઃસંકોચ ભોજન કરતા. તે સમયે જમણ નું મેનુ સાદું અને સાત્વિક રેહતું. જેમાં *દાળ,ભાત,રવાની પૂરી, વાલ કે કાળા ચણા નું શાક તથા શીરો*  રેહતો. મારા દાદા ના કહેવા મુજબ શુદ્ધ ઘી ના શિરા ની ઉપર બે ઇંચ નું ઘીનું લેયર રેહતું. 
સંપૂર્ણ પણે *પંગત* માં જ નીચે બેસી ને જમવાનું. કંતાન ની લાંબી ચટાઈઓ અને ખાખરા ના પાનના હાથ બનાવટ ના પડિયા પતરાળાં . એમાં પણ પડિયા ની સાઇઝ તો આજના પડિયા કરતા પાંચ ઘણી મોટી રહેતી. કારણ કે દાળ પીવાનો મહિમા વધારે હતો.પીરસનારા પણ આગ્રહ થી જમાડે અને થાકે નહિ…
લોકો ઘેર થી જ પિત્તળ ના એક વિશિષ્ટ વાસણ માં પીવાનું પાણી લઈ જતા. એને જો ઘર માં કોઈ બીમાર હોય તો એનું *”મોઢું સુધારવા”* એ વાસણમાં જતી સમયે તળાવ ના પાણી થી બનેલી એ સ્વાદિષ્ટ દાળ ઘેર લઈ જતા. 
પંગત પડતી એમાં એક થી એક ચઢિયાતા જમવા ના *એક્સપર્ટ* પણ આવતા અને સામ સામાં બેસી દાળ ના *સબડકાં* ( અભડુકા , અવાજ સાથે ખાવું એ ) બોલાવતા અને પ્રમોદ ભાવ થી ખાવા ની હરીફાઈ પણ કરતા. 
તો આ તરફ લગ્નો ના રીત રિવાજો પણ અત્યાર કરતા નોખા હતાં. અમુક દિવસ પેહલા ચોખા ના દાણા હળદર વાળા કરી લેતાં જે લગ્ન ના થોડા દિવસ પેહલા થી માંડી છેક જમણ ચાલુ થાય તેના કલાક પેહલા ઘેર આવી ને થોડા થોડા દાણા આંગણ કે દરવાજા ના ઉંબરા પર નાંખી જતા અને આ રીતે આમંત્રણ પાઠવતા. આ છેલ્લી ઘડીના આમંત્રણ ને *તેડું* કહેતા જે ફરજીયાત રેહતું અને તેડું આવ્યા પછી જ લોકો જમવા જતાં. 
લગ્નો પણ સાદગી થી ઉજવાય. બેન્ડ કે વાજા નહોતા પણ ઘર ના અને ફળીયા ના લોકો જ ગાઈ વગાડતાં. પછી સમય જતા રોશની અને તોરણો બંધાવા લાગ્યા અને મોટા ડબ્બા જેવા સ્ટીરિયો પર હિન્દી ફિલ્મ ના ગીતો ત્રણ દિવસ સુધી વાગતા પણ એનાથી કોઈ *ડિસ્ટર્બ* નહોતું થતું. 

એ સમયે જમણ માટે ની *રવા મેંદા ની પૂરીઓ* બે દિવસ પેહલા જ વાડી માં બની જતી અને એ માટે કુટુંબ, ગલી અને મિત્રવર્તુળ ની બહેનો *ઘેર થી વેલણ લઇ પૂરીઓ વણવા જતી* !!! આ પૂરીઓ કરન્ડિયાઓ માં ભરી  એક ઓરડામાં મૂકી દેવાતી.
હા આ વચ્ચે પેલી *ઢાંકણ પ્રથા*પણ… એમાં એવું રહેતું કે લગ્ન વાળા કુટુંબ ની બંને તરફ ની મોટી ઉંમર ની અથવા તો *સૂઝ બુઝ* વાળી કુશળ બહેનો વાડીમાં રસોડા ની બહાર સામ સામી લાઈન માં બેસતી અને વચ્ચે પાટલા ઉપર વાસણો માં જમવાનું ભરાતું, આ એમના માટે કે જેઓ શારીરિક અશક્ત હોય , શોક પાળતા હોય અને બહાર ન આવી શકતા લોકો માટે આમંત્રણ સમયે *બુક* કરેલું એક જાત નું ટિફિન. એમાં પાછી ઢાંકણ ભરવા માં કોઈકવાર મીઠી ચકમક જામતી એનો પણ એક આનંદ હતો. એક વડીલ બેન કહે આ એકલા છે તો ઢાંકણ માં સાત પૂરીઓ તો ઘણી, એકલા ને કેટલી જોઈએ વળી ? 😀તો બીજી કહે સાત થી શું થાય ? ચાર વધારે હશે તો બિચારા પરવશ છે તો બે ટાઈમ ખાશે!😋
પછી તો બહેનો જાતેજ ઊંચકી ને જે તે ઘેર  પહોંચાડી આવતી. એમના કપડા તો નવા જ રહેતા પણ એ સમયે એવું નહોતું કે કામ કરીશું તો કપડા બગડશે. પાછળ થી રિક્ષાઓ માં જતા થઈ ગયા. આ પ્રથા છેલ્લે 2000 ની સાલ સુધી ચાલી અને બંધ થઈ ગઈ.
સમય વીત્યે લગ્નો માં મેનુ બદલવા લાગ્યું . *જલેબી , કોપરાંપાક , સુત્તરફેણી , દૂધી ની બરફી, બાલુશાહી* વી. પિરસાવા લાગ્યું. આ દૂધી ની બરફી રંગે લીલી, ઉપર સફેદ જામેલા ઘી નું  લેયર અને ઉપર લાલ ચટ્ટ ગુલાબ ની પત્તીઓ ભભરવતા. આમ સસ્તી છતાં મનભાવન બની રહેતી. સમય વીત્યે વાડી માં પાથરણાં ની જગ્યાએ લાંબા પાટલાઓ જ્યારે દેશી પતરાડા ની બદલે બદામ ના પાન ના મશીન બનાવટના પતરાળાં આવી ગયા. 
લગ્ન ના અમુક દિવસ પેહલા *લાલ લાડવો* અને *પાપડ* કુટુંબ અને પરિચિતોને વહેંચવાનો રિવાજ છે . પેહલા તો પાપડ બહેનો જાતે જ તૈયાર કરતી પણ હવે *શ્રીજી* પાપડ જિંદાબાદ. લાલ લાડવો એ વાસ્તવ માં એકદમ પીળો હોય પણ એની બનાવટ સમયે મોટા તાવડા માથી જ્યારે ગરમા ગરમ *ઘાણ* ઉતરે એટલે એને ગોળ આકાર આપવા હાથ વડે વાળી લેવા પડે અને વાળવા માટે બદામ ના ઝાડ ના લીલા પાન નો ઉપયોગ થાય. આ બધા માં પરિવારજનો ની હથેળીઓ એકદમ લાલ થઇ જાય એટલે એનું નામ લાલ લાડવા.
ગ્રહ શાંતિ એટલે વડીલો નો પ્રસંગ. આ સમયે કુટુંબ કે સંબંધી માં કોઈ *રીસાયલું* હોય એને માનવી લાવી સંબંધો પુનઃ ચાલુ કરવા નો પણ પ્રસંગ ગણાતો. 
ધીરે ધીરે સમય વીતતા લગ્નો માં દારૂ ની બદી ઘૂસી ચૂકી હતી. પણ આ વિવાદાસ્પદ મુદ્દા માં ઉતરવુ નથી…
1988 માં *સ્વ. નટવર લાલ શાહ* ના નામ થી સમરવ ના પ્રસંગોપાત એક લાખ રૂપિયા નું માતબાર દાન મળ્યું. વાડી નો જીર્ણોદ્વાર થયો. વ્યવસ્થાઓ બદલાઈ. એમાં જ સમાજ ની નવી ઓફીસ અને બીજી રચનાત્મક પ્રવૃત્તિઓ ચાલુ થઈ. 
હવે તો તેડાં ની પ્રથા બંધ થઈ પરંતુ સમાજ ની બહેનો ને જોવા માટે આકર્ષતી અને ઉત્સુકતા જગાડતી એવી *જમવાનું કહેવા ની* પ્રથા જેમાં કુટુંબ ની સ્ત્રીઓ સજી ધજી, હાથે મહેંદી લગાવી અને કેશ માં ફૂલો ની વેણીઓ નાખી જમવા નું આમંત્રણ આપવા આવે અને આખો મહોલ્લો જોવા ઉમટે…
સમાજ ના લગ્નો સાથે વચ્ચે ના ત્રીસ વર્ષ *દેસાઈ ટેન્ટ* વાળા સતીશ ભાઈ અને *સત્કાર ટેન્ટ* વાળા સ્વ. અવિનાશ ભાઈ , સતીશ ભાઈ અને બકુલ ભાઈ ( આ ત્રણ ભાઈઓ મારા કાકા અને અંગત વડીલ પણ થાય ) ના ફરાસખાના ને અવશ્ય યાદ કરવા પડે. કારણકે ત્રીસ વર્ષોમાં અસંખ્ય લગ્નો માં તેઓ જોડાયેલા રહ્યા.
પેહલા લગ્નો માટે મોંઘી સાડીઓ લેવા લોકો ઉમરેઠ અને અમદાવાદ જતાં , જ્યાં કુટુંબના અમદાવાદ સ્થિત રહેવાસી સાથે જોડાઈ ને બધે ફેરવે અને કપડા ની દુકાનો બતાવે.  પણ  *સંસ્કૃતિ સાડી* વાળા મિત્ર હેતલે ઉત્તમ સાડીઓ ની વિશાળ શ્રેણી રાખી ને  બહારગામ જવાની એ જફા માથી ઘણા અંશે મુક્તિ અપાવી છે.
પેહલા વરઘોડા માં સાદગી હતી પછી એમાં વૈભવ વધ્યો. *આઝાદ અને દરબાર બેન્ડ* લોકો ને નચવવા આવી ગયા. તો મિત્રો માટે અલગ થી *ઢોલી* પણ ખરો. મારા પિતાજી ના લગ્ન સમયે ઇસ. 1969 માં દેસાઈવાડે થી એક સાથે *પાંચ વરરાજા* ના વરઘોડા નીકળ્યા હતા જે આજદિન સુધી નો રેકૉર્ડ છે.

*સોસાયટી વાળાઓ નો વરઘોડો* જ્યારે ગુજરાતી વાડ પહોંચે એટલે પહેલો પડાવ પૂરો થાય. અહી ગરબા જામે. વરરજા ને મંદિર માં ઠાકોરજી ના આશીર્વાદ મેળવવા બે ચાર જણા લઇ જાય. બીજા બધા વડીલો ઘેર થી ચાલતા ચાલતા થાકયા હોય એટલે ઓટલાઓ પર ઘડીક *વિશ્રામ* કરી લેય. અને ઘણા ખરા તો અહીંથી સીધાજ તળાવ પરની વાળી માં વરઘોડા કરતા પેહલા પહોંચી જાય અને ભોજન પતાવી લેય , એનું વાજબી કારણ પણ છે કેમકે સોસાયટી ના વરઘોડા આમ પણ બહુ મોડા પહોંચતા હોવાથી એવું થવું સ્વાભાવિક છે. આ માટે જ  *વરઘોડા માં સૌથી પાંખી હાજરી MG road પર* જોવા મળે…પણ મજા તો જોડાયેલ સૌ કોઈ પૂરી માણતા
પછી વરઘોડો અંતિમ પડાવ એટલે કે દેસાઈ વાડ ના મંદિરે ઊભો રહે. મંદિર માટે ફરી એજ પ્રક્રિયા. તળાવ ઉપર છેલ્લી રમઝટ ના ભાગરૂપે ગરબા ઝામે અને એમાં વર રાજા તથા કન્યા પક્ષના ઉત્સાહી અને શોખીનો પણ જોડાય. ફટાકડા ફૂટે અને તૈયાર થયેલી કન્યા વાડી ના ઝરૂખામાં થી દુર થી આ બધું જોઈને હરખાય. એ સમયે વરઘોડા ના મેનુ માં મોટાભાગે *કઢી, પુલાવ, ગાજરનો હલવો અને મિક્સ ભજીયા હોતાં* !!!
થોડા વર્ષો થી *ગરબા નો ટ્રેન્ડ* શરૂ થયો. આ ગરબા અને સફળતા ને  *બારમો ચંદ્રમા.* કોઈક ને ઘેર ગરબા એવા તો જામે કે લોકો ને મઝા પડી જાય અને કેટલાક ને ત્યાં સાચા ઉત્સાહી મન થી તડામાર તૈયારીઓ કરી હોવા છતાં *ઘર ઘર ના જ દસ જણા* નાચી ને પ્રસંગ પૂરો કરે.
જમણવાર હોય એટલે ચાંદલા ( ચાંલ્લો ) સ્વીકારવા માટે કુટુંબ માથી મોટા ભાગે ફુઆ , માસા , મામા કે જમાઈ અને જો કોઈ બેંક વાળા હોય તો એજ આ બધી આર્થિક જવાબદારી સંભાળે. મારા કુટુંબ અને વર્તુળમાં તો મારા મોટા ભાઈ સ્ટેટ બેંક વાળા *ઉમંગ શાહ* ના ભાગે જ આ જવાબદારી હોય. એમનુ ચોક્કસ કામ ગામ ભરમાં બહુ વખણાય . 
લગ્નો ની વાત ચાલે છે તો માર્કેટ યાર્ડ વાળા *કમલેશભાઈ અને વિજય ભાઈ* ની નિસ્વાર્થ સેવા પણ યાદ કરવી પડે. તેઓ એમના બાવકા ના એકદમ વિશ્વાસુ અને લગ્નના તથા વાડીના કામો માં કુશળ એવા માણસો લગ્ન વાળા ઘર ને ઉપલબ્ધ કરાવી આપે.
કેમેરા ની ફોટોગ્રાફી ના યુગ નો અંત આવ્યો અને વિડિયો ગ્રાફી એ સ્થાન લીધું . કપૂર સ્ટુડિયો આ બધા સાથે અનોખી રીતે જોડાઈ ગયો. *શબ્બીર ભાઈ* તો વ્હોરા હોવા છતાં બધી રીત રસમ ના એક્સપર્ટ થઈ ગયા હતા અને કોઈકવાર કોઈ રસમ ભૂલ્યા હોઈએ તો યાદ પણ કરાવે !! વચ્ચે વચ્ચે ગામ ના બીજા ફોટોગ્રાફરો ને પણ લાભ મળી જતો. એને હવે તો *પ્રમુખ સ્ટુડિયો* નું એકચક્રી શાસન ચાલે છે. ( એમની સફળતા ના મૂળ માં એમની પ્રબળ કુટુંબ ભાવના કામ કરે છે. બે ભાઈઓ અને એમના ચાર જુવાન છોકરાઓ બધા એકજ ધંધા માં . આજે પણ પ્રમુખ સ્ટુડિયો વાળા 4 પેઢીના થઈ લગભગ 18 જણા એકજ રસોડે જમે છે !!! માટે આપણે પણ એમના માંથી આ ખાસ શીખવું રહ્યું. ) 
90 ના દશક ના અંત સુધી માં તો પંગત પ્રથા બંધ થવા લાગી અને એનું સ્થાન શરૂઆત માં *ટેબલ ખુરશી* અને પાછળ થી *બુફે* પ્રથાએ લીધું. 
હવે તો મેનુ ઓર બદલાઈ ગયું. *સીતાફળ ની બાસુંદી , કેરી નો રસ , ઘેવર રબડી તથા રસમલાઈ , સંદેશ , ચમચમ* જેવી બંગાળી મીઠાઈઓ એ થાળી માં સ્થાન મેળવી લીધું . રવા ની પૂરી ઓ ની જગ્યાએ *ઘઉં ની પૂરી , રૂમાલી રોટી , નાન , પરોઠા* વી. આવી ગયું. લક્ષ્મી ના વૈભવ જોરે હવે તળાવ પરની અને ગુજરાતીવાડ ની વાડીઓ નાની પડવા લાગી તો બીજી બાજુ  *અખાડો* નવા રંગરૂપ માં તેની પૂર્તિ કરવા તૈયાર થઈ ગયો . છતાય કેહવુ ઘટશે કે રૂપિયા લાખો ખર્ચતા મજા પેહલા જેવી નથી રહી…
પછી તો દરેક આઇટમ માટે સેપ્રેટ કાઉન્ટર જેમ કે સૂપ , ગરાડું , ચાટ પૂરી , ચાઈનીઝ , સાઉથ ઇન્ડિયન . મેઈન કોર્સ નું કાઉન્ટર અલગ અને છેલ્લે આઇસ્ક્રીમ , જ્યુસ કે પાન નું ટેબલ. જોકે આટલી વાનગીઓ નો વૈભવ  હોવા છતાં આજે પણ લોકો જૂના જમણવાર ની પંગત માં બેસી ને આરોગેલા  *સ્વાદિષ્ટ દાળ , બટાકા નું શાક અને રવાની પૂરી* ને ભૂલી નથી શક્યા એ હકીકત છે.
સ્ટેજ પણ વિશાળ અને ભવ્ય બનતા ગયા. વૈભવ ચરમસીમાએ પહોંચ્યો છે. અને હવે અખાડો પણ નાનો પડતાં *જલારામ , રાધે , ક્રિષ્ના* વગેરે પાર્ટી પ્લોટ બુક કરવામાં આવી રહ્યા છે.હવે તો ખર્ચાળ એવી પ્રી વેડિંગ વીડિયો ગ્રાફિ પણ આવી ગઈ છે. 
હજુ ઘણું લખવાનું બાકી છે.., પણ આ પોસ્ટ માં પાછળ થી કશુંક વાંધાજનક ઉમેરેલું લાગે તો આપ મારી પાસે થી અસલ પોસ્ટ મંગાવી શકો છે. મારા દાદા એ કહેલી અને મારા સ્વાનુભાવ અને અવલોકન પરથી લખ્યું છે માટે કોઈ ભૂલ હોય તો ક્ષમા કરશોજી. 
આનંદ શાહ તારીખ 07-08-208780604309

 

*એ ક્ષણ દિવાળી*

Filed under: Uncategorized — mysarjan @ 11:16 એ એમ (am)

*કોઈ ગમતીલું**લાંબા વિયોગ બાદ**અચાનક મળી જાય,**ને હૈયે હરખ ની હેલી પડે**એ ક્ષણ દિવાળી*
*પ્રિયજન આમ અમસ્તુજ સાવ**નજીક  આવી ને**ગાલ પર ટપલી મારે અને,**શરમ થી પાંપણ ઢળી પડે* *એ ક્ષણ દિવાળી*
*કોઈક મજાનો સાથી**ક્યારેય પાછું વળી ને નહિ જુએ* *એવી ખાતરી હોય અને,**ઓચિંતો જ આંગણે આવી ચઢે* *એ ક્ષણ દિવાળી* 
*જીવન ની સમી સાંજે,* *વાળની લટ્ટ માં સફેદી હોય* *અને ચહેરે આછી કરચલી હોય* *તોયે પ્રિયતમ કહે**”તું હજીયે જુવાન લાગે છે”**એ ક્ષણ દિવાળી*

 

તારી ભલી થાય કોરોના !*

Filed under: Uncategorized — mysarjan @ 11:12 એ એમ (am)

પનામાં ય નહોતું વિચાર્યું…🤔🤔
કે હું કોઈક😂 દિવસ મોઢે બુકાની પહેરીને બેન્કમાં જઈશ અને કેશિયર પાસેથી રૂપિયા કઢાવી લાવીશ ! 😖 *… તારી ભલી થાય કોરોના !*
સપનામાં ય નહોતું વિચાર્યું… 🤔🤔  કે મજુરો માટે સ્પેશીયલ ટ્રેનો ચાલતી હશે અને ધનવાનો માટેની ફ્લાઈટો પર પ્રતિબંધો હશે ! 😖 *… તારી ભલી થાય કોરોના !*
સપનામાં ય નહોતું વિચાર્યું… 🤔🤔 કે લોકોના પેટમાં જેટલો આલ્કોહોલ ગયો છે એના કરતાં દસ ગણો આલ્કોહોલ હાથ ધોવામાં વપરાઈ જશે ! 😖 *… તારી ભલી થાય કોરોના !*
સપનામાં ય નહોતું વિચાર્યું… 🤔🤔 કે જુવાન છોકરા-છોકરીઓ માત્ર ‘ઘરનું’ ખાવાનું ખાઈને છ-છ મહિના લગી જીવતા રહી શકે છે ! 😖 *… તારી ભલી થાય કોરોના !*
સપનામાં ય નહોતું વિચાર્યું… 🤔🤔 કે જે ઘરમાં છેલ્લા 50 વરસમાં કદી એક ગાળ નથી બોલાઈ એ જ ઘરના ટીવીમાં, વેબસિરિઝોમાંથી આટલી બધી ગાળો સંભળાતી હશે ! 😖 *… તારી ભલી થાય કોરોના !*
અને સપનામાં કોણે વિચારેલું ? 🤔🤔 …. કે બિચારું છાપું કોરોના વાયરસનો બોમ્બ હોય એમ અમુક લોકો એનાથી ડરતા હશે ! 😖 *… તારી ભલી થાય કોરોના !*
– અને હા, સપનામાં ય નહોતું વિચાર્યું… કે એક ચાઇનિઝ આઈટમ આટલી ‘ટકાઉ’ નીકળશે ! 😖 *… તારી ભલી થાય કોરોના !*

 

આચમન પ્રેરણાનુ માર્ચ 21, 2021

Filed under: Uncategorized — mysarjan @ 2:21 પી એમ(pm)

 

દિવાળી ની સજાવટ

Filed under: વિચાર કણિકાઓ,Uncategorized — mysarjan @ 2:14 પી એમ(pm)

દિવાળી ની સફાઈ હવે ચાલુ કરી દે,ચાલ આ વર્ષે કંઈક અલગ જ કરી દે,
જો હૃદય ના માળીયે જૂની નફરતો છે,ઉતારી ને ઘર ની બહાર ફેંકી દે,
હાસ્ય ના તોરણ પેક પડ્યા છે, ખોલી ને દરેક બારણે લગાવી દે,
નિરાશાઓ ના કોઈ ફાનસ હોય તો જવા દે,આશાના દરેક ઉંબરે નવા દીપ પ્રગટાવી દે,
જો અહંકારની ટાઇલ્સ છે ત્યાં પ્રેમ નો ગેરું લિંપી દે,એના પર રંગબેરંગી તું રંગોળી કરી દે,
એ ગરીબ ની આંખો પણ ચમકાવી દે,જૂની ઢીંગલી, તૂટેલી ફૂલદાની સાથે એક નવી ચોકલેટ આપી દે,
અને બાજુવાળા ની ઈર્ષ્યા હવે છોડી દે,’હું’ ને ભૂલી મન મુકીને બીજાની પ્રશંશા કરી દે,
કલર લાગણી નો ઉખડતો જાય છે,આ વર્ષે જરા વધુ પાકો કરાવી દે,
દીવાળી ની સફાઈ હવે ચાલુ કરી દે,ચાલ આ વર્ષે આવી સજાવટ કરી દે.

 

ચાલી ગઈ *દિવાળી…*2020

Filed under: Uncategorized — mysarjan @ 2:02 પી એમ(pm)

Wed, Nov 18, 2020, 12:02 PM

*Bye Bye Diwali-*
ફરી એકવાર ઉતાવળે આવી ને ચાલી ગઈ *દિવાળી…*✨⚡જેવી આવી એવી જ Fast Forwardમાં જતી રહી દિવાળી..😂
ચેવડાનો ડબ્બો એને ન્યાય મળે એની રાહ જોતો રહ્યો.Sugarfree મીઠાઈનો ડબ્બો ફ્રિજનું ખાનું રોકી રહ્યો.. 😰થીજી ગયેલા ice creamનું તો બોક્સ પણ ખુલ્યું નથી..🍨જુદા જુદા ખાનાવાળા Dryfruit Box ને હવા સિવાય કોઈ સ્પર્શયું નથી..😏
સાફસફાઈ દરમ્યાન બાકી રહી ગયેલા એકાદ-બે ખાના વિચારતા રહી ગયા..😜મેરા નંબર કબ આયેગા..કહીને વ્યંગ કરી રહ્યા..😰
અકબંધ પડી રહેલી સાડીઓનો mood પણ થોડો આઉટ હતો..😔Chance લાગશે મારો ક્યારેય થોડોક એનેય doubt હતો..🤔
ઘરના દ્વારે મુકેલું નવું પગલૂછણિયું યથાવત સ્થિતિમાં રહી ગયું..કેટલા વ્યસ્ત સંબંધો છે પરસ્પરના એય વિચારતું થઈ ગયું..🤔
ફટાકડા તો આ વખતે સરનામું જ ભૂલી ગયા..ધુમાડો સ્વાસ્થ્ય માટે જ નહીં પૉકેટ માટે પણ ખરાબ છે એ સમજાવી ગયા..😰
શું આ જ હતી દિવાળી?😱
સોપો પડેલા ઘરમાં ખોવાઈ ગયેલી દિવાળી જો કોઈકને જડે તો સરનામું એને આપજો.મોબાઈલ પૂરતી જ રહેલી શુભેચ્છાઓને રૂબરૂ સ્થાન આપજો..👍🏻
નાનકડી Mob screenમાંથી બહાર આવી ઝળહળાટ ભરેલી દિવાળી હો…ફરી મળે એ જ પરિવાર..ફરીથી જીવનમાં એ જ ખુશહાલી હો..એજ જુના મિત્રો મળે..એવીજ ચહેરા પર લાલી હો..
We All Missed Old Diwali Days.

 

*પપ્પા તો છે જ ને. સપ્ટેમ્બર 30, 2020

Filed under: Uncategorized — mysarjan @ 8:44 એ એમ (am)


પપ્પા તો છે જ ને …!!
હતા મારા જન્મ પર બધા ઉત્સાહી ને..,એક ખુણામાં ચુપચાપઉભા હતા એ..,અદબ વાળીને,
બધાએ માત્ર વહાલ કર્યું ને જે દવાખાનાના બીલબાકી હતા તેમાં…,*પપ્પા તો છે જ ને…*
પેટ ઘસીને ભાંખોડીયાભરતા થયો હું, અથડાયો ઘડાયો,કેટકેટલી વાર હું ઘરમાં,પા પા પગલી ભરતાં ડર લાગે, પણ…પડીશ તો ચિંતા નહોતી,કેમ કે…*પપ્પા તો છે જ ને…*
યાદ છે નિશાળનો પહેલો દિવસ… જ્યારે  રડયો હતો હું,પોક મુકીને… શાળાના દરવાજે, ડરી ગયો હું.., આ ચોપડીઓનાજંગલમાં,પણ ખબર હતી કે,હાથ પકડનાર…*પપ્પા તો છે જ ને…*
સ્લેટ માં લખતો હતો હુંજિંદગીના પાઠ રોજ, ને ભુંસતો  સુધારતો હું ભુલો, જો નહીં સુધરે ભુલો, ને નહીં ઉકલે આંટીઘૂંટીતો એ બધું ઉકેલવા,*પપ્પા તો છે જ ને..*
પહેલી સાઇકલ, સ્કૂટર ને પહેલી ગાડીમાંસ્ટીયરિંગ પકડીને જોડે દોડ્યા હતા એ, જો લપસી જઈશ હું આ જિંદગીના રસ્તાઓપર ક્યાંક તો…,હાથ પકડવા *પપ્પા તો છે જ ને…*
*તું ભણ ને બાકી હું**ફોડી લઈશ* આ ડાયલોગ પર આખું ભણતર પુરું કર્યું, ચોપડા, કપડાં નેપોકેટ મની ટાઈમસરઆવતા ને ફી ભરવા માટે*પપ્પા તો છે જ ને…*
કોઈ કરકસર કે કચાશ ના કરી મને સારો માણસબનાવવામાં જેમણે, હારી જઉં તો હાથપકડીને ઉભો કરી ફરી તૈયાર કરવામાં*પપ્પા તો છે જ ને…*
નોકરી પછી લગ્ન ને પછી મારું ઘર કરવામાંજેમણે કદી પાછું વળીનેના જોયું, કંઈ ખુટી પડશે તો હું લઈ આવીશ એવીહૈયાધારણ આપવાવાળા*પપ્પા તો છે જ ને…*
જેમણે મને મોટો કર્યોકોઈ પણ ક્ષોભ વિના, ને વિતાવ્યું આખું આયખું એમનું,તો પણ હજી કંઈ થાય,તો આવીને મને કહેતા.., તું મુંજાતો નહીં..,*તારા પપ્પા તો છે જ ને*
હાર્યો કેટલીય વારજિંદગીના દાવ પેચમાં, ને રમ્યો બમણું હું,જુગારી કેટલાય ખેલમાં,તોય સતત મને જીતાડવામથતા ને..,થાય કંઈ પણ…,મને તો એક જ નિરાંત કે…..,
*પપ્પા  તો છે જ ને…*😊

 

જીવન ની ગતિ જુલાઇ 23, 2020

Filed under: Uncategorized — mysarjan @ 6:08 પી એમ(pm)

આ સમયને હું ન થંભાવી શકું,
તું કહે તો સહેજ લંબાવી શકું.

રોજ તો આવે નહીં એ જાણું છું,
શક્ય છે, ક્યારેક બોલાવી શકું.

એટલો અધિકાર દે, મારા સનમ !
ધારું ત્યારે દ્વાર ખખડાવી શકું.

ઝાંઝવા ક્યાં છું, સરોવર છું હું તો,
કોઈને હું કેમ તરસાવી શકું ?

આટલી છે વાત મારા હાથમાં,
સ્વપ્નમાં તુજને હું શોભાવી શકું.

વાત પૂરી જે ન સમજાણી મને,
એ જગતને કેમ સમજાવી શકું ?

‘રાજ’ મારી જેમ તરસ્યા થાય તો,
ઝાંઝવાને હું ય લલચાવી શકું.

–   ‘રાજ’ લખતરવી

 

*‘રીઝલ્ટ’*બાળપણ કેવું હતુ ?* ડિસેમ્બર 11, 2017

Filed under: જીવનમાં ઉતારવા જેવું,Uncategorized — mysarjan @ 5:53 પી એમ(pm)
*‘રીઝલ્ટ’*
રોહનની માર્કશીટ લઇને ઘરે આવતા જ તેની મમ્મીએ બેગ પછાડી અને કહ્યું, ‘રોહન, ધીસ ઇઝ વેરી બેડ, ઓન્લી એઇટી સીક્સ પર્સંટ……!!’
‘નો, મમ્મા એઇટી સીક્ષ પોઇંટ નાઇન એન્ડ આઇ એમ ઓન નાઇન્થ પોઝીશન ઇન માય ક્લાસ…!!’  રોહન ગર્વથી પોતાનું રીઝલ્ટ કહી રહ્યો હતો.
પણ તેના મમ્મી તેના પરિણામથી ખુશ નહોતી.
‘યુ નો.. બીફોર નાઇન ધેર આર એઇટ સ્ટુડેન્ટ…!!’
‘નો મમ્મા, ધેર આર ઇલેવન સ્ટુડેન્ટ અપ ટુ એઇટ રેન્ક…!!’ રોહને થોડી સ્પષ્ટતા કરી.
‘ઓહ.. રોહન તુમ મુઝે ઐસે કહ રહે હો કી તુમને કોઇ એવોર્ડ લેને વાલા કામ કીયા હૈ…..!! નહી.. નહી ઇતના કમ રીઝલ્ટ નહી ચલેગા…. ફ્રોમ ટુડે યોર નેક્ષ્ટ સ્ટાંડર્ડ પ્રીપરેશન વીલ સ્ટાર્ટ.. યોર રીઝલ્ટ ગોઇંગ વેરી પુઅર ફ્રોમ લાસ્ટ થ્રી ઇયર્સ…! ઇન ધીસ વેકેશન નો પિકનીક.. નો ગીફ્ટ… નો મોબાઇલ… નો ટીવી…. યોર મેમરી  પાવર ઇમ્પ્રુવમેન્ટ  ટ્યુશન સ્ટાર્ટૅ ફ્રોમ ટુમોરો… એન્ડ અબ સીક્સથ સ્ટાન્ડર્ડૅમે ઐસા રીઝલ્ટ નહી ચલેગા….!!’ રોહનનાં પાંચમા ધોરણનાં પરિણામે તો જાણે તેની મમ્મીની બધી અપેક્ષાઓ પર પાણી ફરી વળ્યું હોય તેમ નિસાસો નાખ્યો.
‘બટ…. મમ્મા… આઇ વાન્ટ….!!’ રોહનના શબ્દો હવે મમ્મીના ગુસ્સા સામે લાચાર બની ગયા હતા.
‘અને તારા ડેડીને આ રીઝલ્ટની જ્યારે ખબર પડશે ત્યારે તો…..!!’ મમ્મી રોહનને જાણે ડરાવી રહી હતી.
‘બટ… મમ્મા…!!’
‘શટ યોર માઉથ, નો સિંગલ વર્ડ.. ગો ઇન ધ રુમ એન્ડ ડુ પ્રીપરેશન ફોર હેન્ડ રાઇટીંગ…! આઇ એન્ડ યોર ડેડ ડુ ટુ મચ વર્ક એન્ડ પે હાયર ફી ઓલ્સો… બટ યુ આર નોટ સિરીયસ.. ઔર ઐસા હી રહા તો તેરા કુછ ભી નહી હોને વાલા..!’  મમ્મીના ફાંકડા અંગ્રેજીમાં રોહન બિચારો કઠપુતળી બની ગયો હતો.
રોહન તેના મિત્રો સાથે રમવા જવા ઇચ્છતો હતો. પણ આજે સ્કુલથી પરિણામ લઇને ઘરે આવતા આખા’ય રસ્તામાં અને છેલ્લે ઘરે પણ મમ્મીએ તો તેનો ઉધડો જ લઇ લીધો હતો.
’મમ્મા… મૈ પહલે સામને વાલે ઋત્વિક કા  રીઝલ્ટ દેકર આતા હું. ઉસકો બુખાર હૈ, ઇસલીયે મૈ હી ઉસકી માર્કસીટ લેકર આયા હું.’ રોહન તેની મમ્મીથી દુર થવા માંગતો હતો અને તેને કારણ મળી ગયું.
‘ઓકે.. મગર જલ્દી આના.. ઉસકા રીઝલ્ટ ક્યા આયા હૈ…?’ મમ્મીએ રોહનને દરવાજે રોકતા જ કહ્યું.
રોહને તેના હાથમાં રહેલી માર્કસીટ સામે નજર કરી અને કહ્યું, ‘નાઇન્ટી ફોર પોઇન્ટ સેવન. સેકન્ડ રેન્ક ઇન ક્લાસ.’
નેવુંની સીરીઝમાં  ઋત્વિકનું રીઝલ્ટ સાંભળતા જ ફરી મમ્મીનો પિત્તો ગયો, ‘ દેખ, કિતના બ્રિલિયન્ટ હૈ.. પુરા દિન મન લગાકે પઢાઇ કરતા હૈ.. ઔર એક તુ હૈ જો….!!’ રોહનને હવે મમ્મીના શબ્દો નહોતા સાંભળવા એટલે તે દરવાજાથી જલ્દી બહાર નીકળી ગયો.
સામેના જ ફ્લેટમાં રહેતા ઋત્વિકનો ડોરબેલ વગાડતા જ ઋત્વિકની મમ્મીએ દરવાજો ખોલ્યો. ‘અરે, આવ બેટા રોહન..’  ઋત્વિકની મમ્મી સ્પષ્ટ ગુજરાતી જ બોલતી. તેને અંગ્રેજી નહોતું આવડતું.
‘આન્ટી, આ ઋત્વિકનુ  રીઝલ્ટ આપવા આવ્યો છું.’ રોહને માર્કશીટ બતાવી.
‘એ ત્યાં ટેબલ પર મુકી દે. ઋત્વિકને સારુ થશે એટલે જોઇ લેશે.’ મમ્મી ઋત્વિકના બેડ પર તેને માથા પર હાથ ફેરવી રહી હતી.
 ‘આન્ટી, હું તમારી પાસે બેસું. તમે મારા માથામાં હાથ ફેરવશો ? મને તે બહુ ગમે છે.’ રોહન ખરેખર નિર્દોષ હતો.
‘અરે, બેટા, આવને તું પણ મારો દિકરો જ છે.’ ઋત્વિકના મમ્મીએ રોહનને પાસે  બેસાડ્યો અને માથા પર હાથ ફેરવવા લાગી.
 ‘આન્ટી, વ્હાય યુ નોટ સી રીઝલ્ટ…આઇ મીન તમે ઋત્વિકનું રીઝલ્ટ કેમ જોયું જ નહી ?’ રોહને નિર્દોષ પ્રશ્ન કર્યો.
‘અરે, બેટા આ રીઝલ્ટ તો પછી જોઇ લઇશ. મને તો આ ટકાવારીની રેસ જોવી ગમતી જ નથી.’ ઋત્વિકના મમ્મીના એક વાક્યના જવાબમાં તો રોહન પોતના મમ્માના હંટર જેવા શબ્દો યાદ આવી ગયા.
‘પણ, જો રીઝલ્ટ સારુ નહી આવે તો આગળ જિંદગીમાં કશું કરી જ ન શકાય’ને ?’ રોહને ફરી પોતે સાંભળેલા શબ્દોને પોતાના પ્રશ્નમાં રજુ કર્યો.
ઋત્વિકની મમ્મીએ તેને સમજાવ્યું ‘નહી, બેટા, કોણે કહ્યું કે એક પરિક્ષામાં રીઝલ્ટ ઓછુ આવે કે જિંદગીમા કશુ ન કરી શકાય…! આ રીઝલ્ટ તો કાયમ બદલાયા કરે, ભણવું એટલે વધારે રીઝલ્ટ લાવવું એમ નથી હોતું. તમારે આ ઉંમરે આમ મોટા માણસ બની જવાની કોઇ જરુર નથી. બાળપણની મજા કરો…..!’
હજુ તેમના શબ્દો પુરા થયા નહોતા ત્યાં ઋત્વિકના ડેડી આવી ગયા. રોહનને જોઇને તેમને વ્હાલથી ગાલે ટપલી મારી, ‘કેમ છે રોહન ? ઋત્વિકને સવારે જ અચાનક તાવ ચડી ગયો…! તેને સારુ થાય એટલે રમજો..!’
‘અંકલ.. આજે તમારી ઓફીસમાં રજા છે ?’ રોહને પુછ્યું.
‘નહી.. તો આ તો ઋત્વિકને સારુ નહોતું એટલે થયું કે લાવ આજે તેની પાસે જ રહું એટલે મે રજા લીધી છે.’ ઋત્વિક તેના ડેડીનો અવાજ સાંભળીને બેઠો થયો.
‘અરે, રોહન… શું રીઝલ્ટ આવ્યું ?’ ઋત્વિકે  તરત જ પુછ્યું. ‘અરે આ વર્ષે તું ફર્સ્ટ નથી આવ્યો. સેકન્ડ નંબર છે.’ રોહને તરત જ જવાબ આપ્યો.
રોહનનો જવાબ સાંભળી ઋત્વિકના ચહેરા પર થોડી ઉદાસી દેખાઇ તો તરત જ તેના મમ્મી-પપ્પા તેની પાસે આવી ગયા. ‘અરે બેટા, કોણ કહે છે કે દર વર્ષે ફર્સ્ટ જ આવવું જોઇએ. ડોન્ટ વરી.. તને યાદ છે’ને પેલો ભગવદ ગીતાના શ્લોક કર્મણ્ય વાધીકારસ્તે મા ફલેષુ કદાચન..!! યુ એન્જોય યોર વેકેશન.’ તેના ડેડીએ તેના હાથમાં નવી લાવેલી ગેમ્સ મુકીને ઋત્વિકને ખુશ કરી દીધો.
‘અંકલ એ શ્લોક કયો છે ? મને સમજાવશો ?’ રોહને તેમના સંસ્કૃત શબ્દો ન સમજાતા પુછી લીધું.
રોહનની વાત સાંભળી ઋત્વિકની મમ્મીએ કહ્યું, ‘ બેટા, ભગવદગીતામાં ભગવાન શ્રી કૃષ્ણએ જ કહ્યું છે, આપણને માત્ર મહેનત કરવાનો અધિકાર છે. ફળની કોઇ આશા ન રાખવી.’
રોહન કદાચ, બધુ નહી સમજ્યો હોય પણ તે ઉભો થયો અને કહ્યું, ‘થેન્ક્યુ..અંકલ- આંટી. હું જાઉં છું.’ તે પોતાના ફ્લેટ તરફ ગયો…
પપ્પા ઘરે આવી ગયા હતા. તેમના હાથમાં માર્કશીટ હતી. મોમ અને ડેડ ડીસક્સન કરી રહ્યા હતા, ‘ધીસ ટાઇમ રોહન ડાઉન ટુ પરસન્ટ બીલોવ, હી ઇઝ નોટ સિરીયસ એન્ડ ઓલ્સો હી નોટ કોન્સન્ટ્રેટ ઓન સ્ટડી…. આઇ ડિસાઇડ વી સુડ ચેન્જ સ્કુલ એન્ડ પર્સનલ કોચીંગ ટીચર ઓલ્સો…..!!’
રોહનને રુમ તરફ આવતો જોઇ તેના ડેડીએ પણ ફરી તેને પરિણામનાં બે ટકાના ફેરફાર માટે જાણે દેશની પ્રગતિ અટકી જવાની હોય તેટલું ભાષણ આપ્યું.
અને બન્ને એકસાથે છેલ્લે કહ્યું, ‘રોહન તું જ નક્કી કરી લે તારે શું બદલવું છે ? સ્કુલ ? ટ્યુશન ટીચર કે તારા રખડેલ ફ્રેન્ડસ…???
રોહને ધીરેથી નિસાસો નાંખતા કહ્યું. *‘આઇ વોન્ટ ટુ ચેન્જ માય પેરેન્ટ્સ….!! (મારે મારા મમ્મી-પપ્પા બદલવા છે…!!)’*
અને તે જ ક્ષણે રોહનના ડેડીના હાથમાં રહેલી માર્કશીટ હવામાં લહેરાઇને ફર્સ પર પડી ગઇ અને મમ્મી-ડેડી બન્ને સોફા પર ફસડાઇ પડ્યા….!!
*સ્ટેટસ*
*આજના ભણતરનું પરિણામ કંઇક એવું હતું.*
*કોઇને યાદ જ ન રહે કે, બાળપણ કેવું હતુ ?*
 

 
Design a site like this with WordPress.com
શરૂ કરો