Supercondensador
Un supercondensador ou ultracondensador é un condensador electroquímico que ten unha densidade de enerxía extraordinariamente alta.
Teñen aplicacións no campo dos vehículos híbridos como almacenamento complementario de enerxía e no futuro destínanse a substituír as baterías.
Características
[editar | editar a fonte]Como dispositivo de almacenamento de enerxía ten varias vantaxes sobre as baterías.
Vantaxes
[editar | editar a fonte]- Alta relación de carga e descarga, por unidade de tempo
- Baixa degradación despois de centos de miles de ciclos (descarga/recarga)
- Boa reversibilidade
- Baixa toxicidade dos materiais empregados
- Alta eficiencia do ciclo
Desvantaxes
[editar | editar a fonte]- A cantidade de enerxía almacenada por unidade de peso aínda é considerablemente menor que nunha batería electroquímica (3 a 5 Wh/kg dun supercondensador fronte aos 30-40 Wh/kg dunha batería). Pero a investigación avanza en ambos os campos: supercondensadores de grafeno de 131 Wh/kg no Instituto de Ciencia e Tecnoloxía de Gwangju (Corea do Sur). [1]
- O voltaxe varía coa enerxía almacenada. Requírense circuítos electrónicos e de control sofisticados para almacenar e recuperar enerxía de forma eficaz.
- Ten a maior absorción dieléctrica de todos os tipos de condensadores.
Historia
[editar | editar a fonte]O primeiro supercondensador, baseado nun mecanismo de dobre capa, foi desenvolvido en 1957 por General Electric utilizando un eléctrodo de carbono poroso. Crese que a enerxía estaba almacenada nos poros de carbono e presentaba unha capacidade extraordinariamente alta. Nese momento non se coñecía o mecanismo. Foi a Standard Oil Company de Cleveland (Ohio) en 1966 a que patentou un dispositivo que almacenaba enerxía nunha interface de dobre capa.
Logros
[editar | editar a fonte]En 2015 anunciouse o desenvolvemento de supercondensadores de grafeno de 10 000 F.[2]
En 2016 a Universidade de Surrey (Inglaterra) anunciou supercondensadores cunha capacidade 100 veces maior que os actuais.[3]
Supercondensadores nos vehículos
[editar | editar a fonte]A pesar de ser voluminosos, atopámolos en:
- Autobuses eléctricos: Permiten desprazamentos de poucas paradas pola súa menor capacidade enerxética, pero son máis económicos e duradeiros que os equipados con baterías grandes.[4] Para a carga equipan o teito da marquesiña da parada do autobús con supercondensadores, que se cargan entre chegadas do autobús.[5]
- Transbordadores: O Ar Vag Tredan: o primeiro ferry eléctrico con supercondensadores en lugar de baterías.[6]
Notas
[editar | editar a fonte]- ↑ IEEE Spectrum - Supercapacitors Take Huge Leap in Performance (en inglés)
- ↑ "Sunvault Energy and Edison Power Company Create Massive 10,000 Farad Graphene Supercapacitor" (6/5/2015) (en inglés).
- ↑ "Scientific breakthrough reveals unprecedented alternative to battery power storage" (en inglés).
- ↑ "Next Stop: Ultracapacitor Buses". 19 de outubro de 2025.
- ↑ "Bluetram : Tramway à supercondensateur Made in France" 19 de marzo de 2014 (en francés).
- ↑ "Bateau électrique à supercondensateur : l'Ar Vag Tredan baptisé à Lorient" (en francés).
Véxase tamén
[editar | editar a fonte] |
Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría: Supercondensador  |
Ligazóns externas
[editar | editar a fonte]- PESWiki.com - Supercapacitor de nanotubos de carbono do MIT Arquivado 16 de marzo de 2016 en Wayback Machine. Research Marketers Arquivado 21 de xuño de 2013 en Wayback Machine. (en inglés).
