پرش به محتوا

امپراتوری اتریش

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
امپراتوری اتریش

Kaisertum Österreich  (آلمانی)
اتریش
۱۸۰۴–۱۸۶۷
نشان سلطنتی اتریش
نشان سلطنتی
سرود: Gott erhalte Franz den Kaiser
("خداوند امپراتور فرانتس را حفظ کند")
امپراتوری اتریش در سال ۱۸۱۵، همراه مرزهای کنفدراسیون آلمان که با خط‌چین مشخص شده‌اند.
امپراتوری اتریش در سال ۱۸۱۵، همراه مرزهای کنفدراسیون آلمان که با خط‌چین مشخص شده‌اند.
بیشترین گسترهٔ امپراتوری اتریش(۱۸۴۶–۱۸۵۹)
بیشترین گسترهٔ امپراتوری اتریش
(۱۸۴۶–۱۸۵۹)
پایتختوین
زبان(های) رایجآلمانی
مجاری
رومانیایی
چکی
اسلواکیایی
اسلونیایی
کرواتی
صربی
ایتالیایی
لهستانی
روتنی
دین(ها)
کاتولیک رومی
حکومت
امپراتور 
• ۱۸۰۴–۱۸۳۵
فرانتس یکم
• ۱۸۳۵–۱۸۴۸
فردیناند یکم
• ۱۸۴۸–۱۸۶۷
فرانتس یوزف یکم
وزیر-رئیس 
• ۱۸۲۱–۱۸۴۸
کلمنز ونزل فن مترنیخ (اولین)
• ۱۸۶۵–۱۸۶۷
ریشارد فن بلکردی (آخرین)
قوه مقننهشورای امپراتوری
هرن هوس
مجلس نمایندگان
تاریخ 
• اعلام امپراتوری
۱۱ اوت ۱۸۰۴
• استقلال از امپراتوری مقدس روم
۱۸۰۶
۱۸۱۵
• انحلال کنفدراسیون آلمان؛ حذف شدن از امور آلمان
۱۸۶۶
۳۰ مارس ۱۸۶۷
پیشین
پسین
امپراتوری روم مقدس
آرشیدوک‌نشین اتریش
انتخاب‌نشینی سالزبورگ
پادشاهی مجارستان
سرزمین‌های تاج بوهم
پادشاهی کرواسی
پادشاهی اسلوونی
پادشاهی گالیسیا و لودومریا
شاهزاده‌نشین ترانسیلوانی
اتریش-مجارستان
پادشاهی ایتالیا
دوک‌نشین ورشو
امروز بخشی از

امپراتوری اتریش (به آلمانی: Kaiserthum Österreich) امپراتوری دوران معاصر و بازمانده‌ای از امپراتوری مقدس روم بود.

این امپراتوری با مرکزیت کشور کنونی اتریش، به‌طور رسمی از سال ۱۸۰۴ تا سال ۱۸۶۷ حکومت خود را ادامه داد و پس از آن به صورت امپراتوری اتریش-مجارستان درآمد. امپراتوری اتریش را فرانتس دوم، امپراتور مقدس روم (که بعدها به فرانتس یکم امپراتوری اتریش آوازه یافت) با ترکیب سرزمین‌هایش در درون و بیرون امپراتوری روم، بنیان گذاشت. این کار واکنشی به بیانیه ناپلئون بناپارت، امپراتور فرانسه در سال ۱۸۰۴ بود.

امپراتوری اتریش-مجارستان (۱۸۶۷ تا ۱۹۱۸) نتیجه سازش ۱۸۶۷ اتریش-مجارستان بود که پس از جنگ جهانی اول توسط فاتحان جنگ در پیمان تریانون به بخش‌های مختلف تجزیه شد.

پیش از سال ۱۸۰۴ میلادی، نهادی رسمی و مستقل به نام «امپراتوری اتریش» وجود خارجی نداشت و اتریش صرفاً یک آرشیدوک‌نشین بزرگ در دل امپراتوری مقدس روم به‌شمار می‌رفت. با این حال، فرمانروایان خاندان هابسبورگ که در وین مستقر بودند، از قرن پانزدهم میلادی به بعد تقریباً همیشه در یک انتخابات تشریفاتی به عنوان «امپراتور مقدس روم» برگزیده می‌شدند؛ از این رو، اگرچه قلمرو تحت حاکمیت مستقیم آن‌ها (شامل پادشاهی‌های مجارستان، بوهم و اتریش) یک امپراتوری واحد نبود، اما شخص حاکم، لقب امپراتور را یدک می‌کشید که تاریخ‌نگاران به این ساختار چندپارچه «امپراتوری هابسبورگ» می‌گویند.[۲]

در سال ۱۸۰۴ میلادی، با به قدرت رسیدن ناپلئون بناپارت و اعلام امپراتوری در فرانسه، موازنه قدرت در اروپا به شدت دگرگون شد. فرانتس دوم، امپراتور وقت مقدس روم و حاکم اتریش، با درک این موضوع که ناپلئون به زودی ساختار کهن امپراتوری مقدس روم را متلاشی خواهد کرد، دست به یک اقدام پیشگیرانه سیاسی زد. او برای حفظ جایگاه سلطنتی برتر خاندان خود و هم‌تراز ماندن با ناپلئون، در ۱۱ اوت ۱۸۰۴ تمام قلمروهای موروثی خاندان هابسبورگ را متحد کرد و تشکیل «امپراتوری اتریش» را رسماً اعلام نمود و خود را فرانتس اول، امپراتور اتریش نامید.[۳]

تنها دو سال پس از این تغییر ساختار، پیش‌بینی فرانتس دوم به حقیقت پیوست؛ با پیروزی‌های نظامی ناپلئون و تأسیس کنفدراسیون راین توسط او، امپراتوری مقدس روم در سال ۱۸۰۶ میلادی رسماً منحل شد و فروپاشید. از آن پس، اتریش به عنوان یک امپراتوری کاملاً مستقل به حیات سیاسی خود ادامه داد تا اینکه بعدها در سال ۱۸۶۷ میلادی، در پی سازش اتریشی-مجارستانی، به امپراتوری دوگانه «اتریش-مجارستان» تبدیل شد و این ساختار تا پایان جنگ جهانی اول در سال ۱۹۱۸ پابرجا ماند.[۲]

  1. ↑ دیپلما اکتبر
  2. 1 2 "Austrian Empire" (in English). دانشنامه بریتانیکا (Encyclopædia Britannica). Retrieved 16 اوت 2026.
  3. ↑ "The proclamation of the Austrian Empire (1804)" (in English). پورتال تاریخی هابسبورگ (The World of the Habsburgs). Retrieved 16 اوت 2026.

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Austrian Empire». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۲۷ دی ۱۳۸۹.