Жывёлу знайшоў у 2016 годзе малады балівіец і забраў дадому, мяркуючы, што гэта свойскі кот[2]. Яго сям’я клапацілася пра знайдыша больш за год; за гэты час яны заўважылі, што звер палюе на курэй, а яго мяўканне адрознае ад звычайнага кацінага[3], пасля чаго ў 2017 годзе «дзіўнага ката» перадалі ў прытулак[4][5]. Прытулак звязаўся з даследчыцай Паолай Нагалес-Аскарунц[1] (ісп.: Paola Nogales-Ascarrunz), якая занялася даследаваннем жывёліны.
Від апісаны калектывам аўтараў з розных навуковых устаноў у 2026 годзе[6], вынікі апублікаваны 17 верасня[5][1]. У тым жа даследаванні апісваецца новы падвід анцыл[be-tarask] (Leopardus tigrinus) — Leopardus tigrinus antisuyo з суседняга Перу[7]. Від стаў першым за больш чым сто гадоў сярод апісаных дзікіх каціных[5][1]. Адкрыццё адбылося на фоне агульнай рэвізіі сістэматыкі паўднёваамерыканскіх дробных каціных, сярод якіх анцыла[be-tarask], даўгахвосты кот[be-tarask], чылійскі кот[be-tarask] і дзікі кот Жафруа. Спачатку Паола Нагалес выказала здагадку, што асобіна з’яўляецца незвычайнай разнавіднасцю анцылы[3], і толькі генетычнае даследаванне канчаткова пацвердзіла, што перад навукоўцамі новы від[3].
Устаноўлена, што від жыве ў туманных лясах[en] (тып прыроднай зоны) на вышыні каля 1,5 км над узроўнем мора ў балівійскай правінцыі Паўночны Юнгас[en], у непасрэднай блізкасці ад прытулку, куды звер быў дастаўлены. Пры гэтым від быў добра вядомы некаторым мясцовым жыхарам, якія называлі яго «тылькаё». Паводле даных паўнагеномнага малекулярна-філагенетычнага аналізу, эвалюцыйная лінія гэтага віду аддзялілася ад ліній яго бліжэйшых сучасных сваякоў каля 1,4 млн гадоў таму (95-працэнтны інтэрвал[en] — 0,80—2,05 млн гадоў таму)[6].
На верасень 2026 года вядома як мінімум пра двух жывых прадстаўнікоў гэтага віду[7].
.jpg)
