-
1 remitto
rĕ-mitto, mīsi, missum, 3, v. a. and n.I.Act., to let go back, send back, despatch back, drive back, cause to return (class. and very freq.; cf. reddo).A.Lit.1.In gen.: Al. Redde mihi illam (filiam)... Non remissura es mihi illam?... non remittes? Me. Non remittam! Plaut. Cist. 2, 1, 29 sq.:b.a legione omnes remissi sunt domum Thebis,
id. Ep. 2, 2, 22:aliquem domum,
Caes. B. G. 1, 43 fin.; 4, 21; 7, 4 fin.; id. B. C. 3, 27 fin.:mulieres Romam,
Cic. Att. 7, 23, 2:paucos in regnum,
Caes. B. C. 2, 44:Fabium cum legione in sua hiberna,
id. B. G. 5, 53:partem legionum in sua castra,
id. B. C. 3, 97:ad parentes aliquem nuntium,
Plaut. Capt. 2, 3, 15:aliquem ad aliquem,
id. Cas. 2, 8, 1; Cic. Fam. 16, 5, 1; Caes. B. C. 1, 24; 26:obsides alicui,
id. B. G. 3, 8 fin.; Lucil. ap. Lact. 5, 14:is argentum huc remisit,
Plaut. As. 2, 2, 69:librum tibi remisi,
Cic. Att. 9, 9, 2: pila intercepta, to cast or hurl back, Caes. B. G. 2, 27; so,tractum de corpore telum,
Ov. M. 5, 95:epistulam ad aliquem,
Plaut. Truc. 2, 4, 43:litteras Caesari,
Caes. B. G. 5, 47; cf.:scripta ad eum mandata per eos,
id. B. C. 1, 10:naves ad aliquem,
id. B. G. 5, 23; so,naves,
id. B. C. 1, 27:obsides,
id. B. G. 3, 8; 3, 29:nonne vides etiam, quantā vi tigna trabesque Respuat umor aquae?.. Tam cupide sursum revomit magis atque remittit,
drives back, Lucr. 2, 199; so,aquas longe (cautes),
Sen. Hippol. 583:calces (equi),
i. e. kick out behind, Nep. Eum. 5, 5.—To send forth from itself, give out, yield:2.ut melius muriā, quam testa marina remittit,
gives forth, yields, Hor. S. 2, 8, 53:muriam,
Col. 12, 9 init.:minimum seri,
id. 12, 13:umorem (humus),
id. 12, 15 init.:aeruginem (vasa aenea),
id. 12, 20, 2:nec umenti sensit tellure remitti (nebulas),
Ov. M. 1, 604:umorem ex se ipsa remittit,
Verg. G. 2, 218:quod baca remisit olivae,
Hor. S. 2, 4, 69:sanguinem e pulmone,
Ov. P. 1, 3, 19.—In partic.a.To let go back, to loosen, slacken, relax any thing strained, bound, rigid, etc. (syn. relaxo;b. c.opp. intendo, adduco): in agro ambulanti ramulum adductum, ut remissus esset, in oculum suum recidisse,
Cic. Div. 1, 54, 123; cf.:habenas vel adducere vel remittere,
id. Lael. 13, 45:frena,
Ov. M. 2, 191 (opp. retinere);6, 228: lora,
id. ib. 2, 200; id. Am. 3, 2, 14; cf.:vela pennarum,
Lucr. 6, 743:ira contractis, hilaritas remissis (superciliis) ostenditur,
Quint. 11, 3, 79:quattuor remissis (digitis) magis quam tensis,
id. 11, 3, 99:digitis,
Ov. H. 19, 197:remissis,
id. M. 4, 229: junctasque manus remisit;vinclis remissis, etc.,
i. e. to loose, id. ib. 9, 314 sq.:digitum contrahens ac remittens,
Plin. 11, 26, 32, § 94: bracchia, i. e. to let sink or fall down, Verg. G. 1, 202: remissas manus, sinking or failing, Vulg. Heb. 12, 12:frigore mella Cogit hiems eademque calor liquefacta remittit,
dissolves again, melts, Verg. G. 4, 36; cf.:cum se purpureo vere remittit humus,
opens again, thaws, Tib. 3, 5, 4:vere remissus ager,
Ov. F. 4, 126. —Jurid. t. t.: remittere nuntium or repudium, to send a bill of divorce, to dissolve a marriage or betrothal; v. nuntius and repudium.—B.Trop.1.In gen., to send back, give back, return, restore, dismiss, remove, etc.:2.(specula) simulacra remittunt,
Lucr. 4, 337 Lachm.:vocem late nemora alta remittunt,
Verg. A. 12, 929; cf.:totidemque remisit Verba locus,
Ov. M. 3, 500:chorda sonum... remittit acutum (with reddere),
Hor. A. P. 349:vos me imperatoris nomine appellavistis: cujus si vos paenitet, vestrum vobis beneficium remitto, mihi meum restituite nomen,
Caes. B. C. 2, 32 fin.:quin etiam ipsis (imperium) remittere,
id. B. G. 7, 20: integram causam ad senatum remittit, refers, Tac. A. 3, 10:a quibus appellatum erit, si forte ad eosdem remittemur,
Quint. 11, 1, 76; 12, 10, 21:veniam,
to return, repay, Verg. A. 4, 436:quae nisi respuis ex animo longeque remittis,
Lucr. 6, 68; cf.:opinionem animo,
to dismiss, reject, cast off, Cic. Clu. 2, 6:si quid ab omnibus conceditur, id reddo ac remitto,
resign it, id. Sull. 30, 84:utramque provinciam remitto, exercitum depono,
id. Phil. 8, 8, 25:Galliam togatam,
id. ib. 8, 9, 27.—In partic.a.(Acc. to I A. 2. a.) To slacken, relax, relieve, release, abate, remit (freq. and class.):(β).omnes sonorum tum intendens tum remittens persequetur gradus,
Cic. Or. 18, 59; cf.:(sonorum vis) tum remittit animos, tum contrahit,
id. Leg. 2, 15, 38: quaero enim non quibus intendam rebus animum, sed quibus relaxem ac remittam, relieve, recreate, refresh, id. Fragm. ap. Non. 383, 23:ut requiescerem curamque animi remitterem,
id. Verr. 2, 4, 61, § 137:animum per dies festos licentius,
Liv. 27, 31; and in a like sense with se, Nep. Alcib. 1 fin.;and mid.: mirum est, ut opusculis animus intendatur remittaturque,
Plin. Ep. 7, 9, 13:animos a contentione pugnae,
Liv. 5, 41:animos a certamine,
id. 9, 12:animos a religione,
id. 5, 25; cf.:nihil apud milites remittitur a summo certamine,
id. 6, 24, 10:superioris temporis contentionem,
Caes. B. C. 2, 14 fin.; cf. Cic. Brut. 55, 202:diligentiam in perdiscendo ac memoriam,
Caes. B. G. 6, 14; cf.:curam et diligentiam remittunt,
id. B. C. 2, 13:summum illud suum studium remisit,
Cic. Brut. 93, 320:ea studia remissa temporibus revocavi,
id. Tusc. 1, 1, 1:belli opera,
Liv. 30, 3:bellum,
id. 30, 23:pugnam,
Sall. J. 60, 3 al.:urguent tamen et nihil remittunt,
Cic. Fin. 4, 28, 77: equites petere ut sibi laxaret aliquid laboris;quibus ille, ne nihil remissum dicatis, remitto, etc.,
Liv. 9, 16:cottidie aliquid iracundiae remittebat,
Cic. Phil. 8, 6, 19; cf. id. Att. 10, 4, 2:aliquid de suo,
id. Rab. Post. 11, 31:horam de meis legitimis horis,
id. Verr. 2, 1, 9, § 25:aliquid de severitate cogendi,
id. Phil. 1, 5, 12; 13, 17, 36:nihil de saevitiā,
Tac. A. 6, 25 al.; cf. Caes. B. C. 3, 17:ex eo, quod ipse potest in dicendo, aliquantum remittet,
Cic. Div. in Caecil. 15, 48:aliquid ex pristinā virtute,
Caes. B. C. 3, 28:aliquid ex curā verborum,
Quint. 10, 7, 22; 7, 1, 22.—With ellipsis of aliquid, etc.:illum viris fortissimis remittere de summā non potuisse, te mulieri deterrimae recte remississe, etc.,
Cic. Verr. 2, 3, 35, § 82; Liv. 4, 43, 11:de voluntate nihil,
Cic. Brut. 5, 17:nihil e solito luxu,
Tac. H. 3, 55:nihil ex arrogantiā,
id. Agr. 27 al. — Impers.:tum aequo animo remittendum de celeritate existumabat,
Caes. B. G. 5, 49.—With inf., to cease, leave off, omit to do any thing (rare;(γ).not in Cic. or Cæs.): si cogites, remittas jam me onerare injuriis,
Ter. And. 5, 1, 8:neque remittit quid ubique hostis ageret explorare,
Sall. J. 52, 5; cf.:quid bellicosus Cantaber cogitet, remittas Quaerere,
Hor. C. 2, 11, 3.—With se, or mid., to relax, abate:(δ).ubi dolor et inflammatio se remiserunt,
Cels. 4, 24 fin.; cf.:cum se furor ille remisit,
Ov. H. 4, 51:quae (febres) certum habent circuitum et ex toto remittuntur,
Cels. 3, 12; cf. under II.—Mid., to recreate one ' s self:(ε).eundem, cum scripsi, eundem etiam cum remittor, lego,
Plin. Ep. 1, 16, 7; cf.:fas est et carmine remitti,
id. ib. 7, 9, 9; cf.supra: animus remittatur,
id. ib. 7, 9, 13.—To give free course to (opp. continere):b.animi appetitus, qui tum remitterentur, tum continerentur,
Cic. N. D. 2, 12, 34.—With respect to a person, to free one from any thing; to give up, grant, forgive, yield, resign, concede, surrender, sacrifice a thing to any one (= concedere, condonare); with acc. of the offence:(β).Tranioni remitte quaeso hanc noxiam causā meā,
Plaut. Most. 5, 2, 47:injuriam,
Sall. H. 3, 61, 2 Dietsch:quare tum cito senex ille remisit injuriam?
Sen. Contr. 2, 11, 1:ut ex animo tibi volens omne delictum remittam,
App. M. 3, p. 137, 29; so freq. in late Lat., to remit, forgive a sin or offence:peccata,
Vulg. Matt. 9, 2:blasphemia,
id. ib. 12, 31:cogitationem,
id. Act. 8, 22. — Freq. with acc. of the penalty:multam,
Cic. Phil. 11, 8, 18:poenam alicui,
Liv. 40, 10, 9: ipso remittente Verginio ultimam poenam, id. 3, 59, 10; 8, 35, 1:omnia tibi ista concedam et remittam,
Cic. Verr. 2, 5, 9, § 22; cf. id. Ac. 2, 33, 106; and:alicui remittere atque concedere, ut, etc.,
id. Planc. 30, 73: meam animadversionem et suppli cium... remitto tibi et condono, Vatin. ap. Cic. Fam. 5, 10, 2:quod natura remittit, Invida jura negant,
Ov. M. 10, 330:si per populum Romanum stipendium remittatur,
Caes. B. G. 1, 44:pecunias, quas erant in publicum Varroni cives Romani polliciti, remittit,
id. B. C. 2, 21; cf. Liv. 42, 53: aedes (venditas) alicui, to give up, resign a purchase, Plaut. Most. 3, 2, 111:tempus vobis,
Cic. Verr. 2, 1, 11, § 30:ut patria tantum nobis in nostrum privatum usum, quantum ipsi superesse posset, remitteret,
id. Rep. 1, 4, 8:navem imperare debuisti ex foedere: remisisti in triennium: militem nullum umquam poposcisti per tot annos,
id. Verr. 2, 4, 9, § 21:tibi remittunt omnes istam voluptatem et eā se carere patiuntur,
resign that pleasure to you, id. de Or. 1, 58, 246:ut memoriam simultatium patriae remitteret,
sacrifice to his country, Liv. 9, 38; cf.:privata odia publicis utilitatibus remittere,
Tac. A. 1, 10:ut sibi poenam magistri equitum remitteret (dictator),
that he would remit for their sake, Liv. 8, 35:dictator consulibus in senatu magnifice conlaudatis et suarum quoque rerum illis remisso honore, dictaturā se abdicavit,
having been resigned in their favor, id. 7, 11:jus ipsi remittent,
will abandon their claim, id. 6, 18, 7.— Absol.:remittentibus tribunis plebis comitia per interregem sunt habita,
withdrawing their opposition, Liv. 6, 36, 3:de tributo remiserunt,
id. 5, 12, 13; cf. Tac. A. 1, 8:si hoc ipsi remitti vellent, remitterent ipsi de maritumis custodiis,
Caes. B. C. 3, 17.—Poet., with inf., to allow, permit:II.sed mora damnosa est nec res dubitare remittit,
Ov. M. 11, 376; cf.:(Fides) occulte saevire vetat, prodesse remittit,
Claud. Laud. Stil. 2, 37. —Neutr., to decrease, abate (very rare, but class.):A.si forte ventus remisisset,
Caes. B. C. 3, 26:imbres,
Liv. 40, 33, 4:pestilentia,
id. 2, 34, 6:cum remiserant dolores pedum,
Cic. Brut. 34, 130; cf.:si remittent quippiam Philumenae dolores,
Ter. Hec. 3, 2, 14:tumor remittens,
Cels. 7, 18:vapor calidus primo non remittit propter levitatem,
does not sink, Vitr. 8, 2.— Hence, rĕmissus, a, um, P. a. (acc. to I. A. 2. a.), slack, loose, relaxed, languid (opp. contentus, contendere):membra,
Lucr. 5, 852.Lit.:B. 1.ut onera contentis corporibus facilius feruntur, remissis opprimunt,
Cic. Tusc. 2, 23, 54; cf.:vox, ut nervi, quo remissior, hoc gravior et plenior,
Quint. 11, 3, 42:ridens Venus et remisso Filius arcu,
Hor. C. 3, 27, 67:ammoniacum,
i. e. liquid, Pall. 1, 41, 2; cf.adeps,
Veg. 1, 11, 4. —Mild, gentle, soft, indulgent, cheerful, good-humored, gay, etc. (syn.:2.lenis, mitis, dulcis): remissior ventus,
Caes. B. C. 3, 26:remissiora frigora,
id. B. G. 5, 12 fin.:cantūs remissiores,
Cic. de Or. 1, 60, 254; cf.:tum intentis tum remissis modis,
Quint. 11, 3, 17:si me non improbissime Dolabella tractasset, dubitassem fortasse, utrum remissior essem, an summo jure contenderem,
Cic. Att. 16, 15, 1:in eo sermone non remissi sumus,
id. Fin. 3, 1, 2:remissus et subridens,
Tac. Or. 11 init.:nisi magistratus valde lenes et remissi sint,
Cic. Rep. 1, 43, 66:in ulciscendo remissior,
id. Red. ad Quir. 7, 23:animus (with lenis),
id. de Or. 2, 46, 193; cf.:remississimo ad otium et ad omnem comitatem animo,
i. e. most prone, Suet. Aug. 98:remissus et mitis,
Plin. Ep. 3, 14, 5:cum tristibus severe, cum remissis jucunde vivere,
Cic. Cael. 6, 13; cf. Suet. Galb. 14; id. Claud. 21:decorus est sermo senis quietus et remissus,
Cic. Sen. 9, 28:remissius genus dicendi,
id. Sest. 54, 115:amicitia remissior esse debet et liberior et dulcior,
id. Lael. 18, 66; cf.affectus,
Quint. 10, 1, 73:egressiones dulces et remissae,
id. 11, 3, 164: joci, gay, merry (opp. curae graves), Ov. M. 3, 319; cf.:remissiores hilarioresque sermones,
Suet. Tib. 21:opus,
Ov. Tr. 2, 547. —Slack, negligent, remiss (syn. languidus):b.esse remisso ac languido animo,
Caes. B. C. 1, 21; cf.:nostris languentibus atque animo remissis,
id. ib. 2, 14: dolus Numidarum [p. 1563] nihil languidi neque remissi patiebatur, i. e. no negligence, Sall. J. 53, 6; 88, 2:in labore,
Nep. Iphic. 3, 1:oderunt agilem gnavumque remissi,
Hor. Ep. 1, 18, 90:remissior in petendo,
Cic. Mur. 26, 52:vita remissior,
Suet. Tib. 52.—Lower, cheaper:remissior aliquanto ejus fuit aestimatio quam annona,
below the market price, Cic. Verr. 2, 3, 92, § 214. — Hence, adv.: rĕ-missē (acc. to B. 1.), gently, mildly (with leniter, urbane;opp. severe, graviter, vehementer, etc.),
Cic. de Or. 3, 26, 102; id. Cael. 14, 33; Col. 1, 8, 10; Quint. 10, 2, 23; 12, 10, 71; Suet. Claud. 30.— Comp., Cic. de Or. 1, 60, 255; id. Verr. 2, 4, 34, § 76; Quint. 9, 2, 91.— Sup. is not found. -
2 hilaris
hilaris e, adj., ἱλαρόσ, cheerful, of good cheer, lively, gay, blithe, merry, jocund, joyful: Oderunt hilarem tristes, H.: voltus: dies, Iu.: umbrae, Iu.* * *hilaris, hilare ADJcheerful, lively, light-hearted -
3 hilarulus
-
4 hilarus
hilarus adj. with comp, cheerful, gay, merry, blithe, jocund, joyful: Hilarum fac te, cheer up, T.: convivae: voltus: Saturnalia: multo hilarior, T.: hilariores oculi.* * *hilara, hilarum ADJcheerful, lively, light-hearted -
5 laetus
laetus adj. with comp. and sup, joyful, cheerful, glad, gay, joyous, rejoicing, happy, pleased, delighted, full of joy: Laetus est nescio quid, T.: alacres laetique: ludi laetiores: dies laetissimi: servatam ob navem, V.: de amicā, T.: laborum, V.: fratri obtigisse quod volt, T.—Cheerful, ready, willing, eager: senatus subplementum etiam laetus decreverat, S.: Vela dabant laeti, gladly, V.: fatebere laetus Nec surdum esse, etc., Iu.—Delighting, taking pleasure: Et laetum equino sanguine Concanum, H.: munere, O.: plantaribus horti, Iu.: classis praedā, satisfied, L.: Glande sues, filled, V.—Giving joy, conferring delight, pleasing, pleasant, grateful, prosperous, beautiful, charming: omnia erant facta laetiora: vitium laetissimi fructūs: si laeta aderit Venus, propitious, H.: saecula, V.: vite quid potest esse fructu laetius?: pabulum, L.: colles frondibus laeti, Cu.: pascua, fertile, H.: lucus laetissimus umbrae, V. — Plur n. as subst: Sollicitum aliquid laetis intervenit, prosperity, O.—Of style, rich, copious, agreeable: genus verborum.* * *laeta -um, laetior -or -us, laetissimus -a -um ADJhappy/cheerful/joyful/glad; favorable/propitious; prosperous/successful; luxuriant/lush/rich/sleek; fertile (land); teeming/abounding; pleasing/welcome -
6 remissus
remissus adj. with comp. [P. of remitto], slack, loose, relaxed, languid: corpora: Venus et remisso Filius arcu, H.— Gentle, mild: remissior ventus, Cs.: remissiora frigora, Cs.—Fig., loose, slack, negligent, remiss: animus, Cs.: nostris animo remissis, Cs.: in labore, N.: remissior in petendo: mons festo, unguarded, Pr.—As subst n.: nihil remissi pati, no negligence, S.— Plur m. as subst: Oderunt agilem remissi, the slothful, H.— Relaxed, not rigid, indulgent, yielding: utrum remissior essem, an summo iure contenderem, less exacting: in sermone: in ulciscendo remissior.— Relaxed, good-humored, light, genial, merry, gay: cantūs remissiores: cum tristibus severe, cum remissis iucunde vivere: remissiore uti genere dicendi, to speak in a lighter vein: ioci, merry, O.— Low, cheap: remissior fuit aestimatio quam annona, below the market price.* * *remissa -um, remissior -or -us, remississimus -a -um ADJrelaxed/slack/sagging; loosly spaced; remiss; mild/gentle; free-and-easy/casual; lenient, forbearing; moderate, not intense/potent; low (valuation); fever-free -
7 olfactorium
smelling/scent bottle; nose-gay (L+S) -
8 olfactorius
olfactoria, olfactorium ADJused to sniff at; (smelling/scent bottle); (nose-gay L+S) -
9 hilaris
cheerful, merry, gay. -
10 festivum
festīvus, a, um, adj. [1. festus; lit., feast-like, belonging to a feast; hence], lively, gay, festive, joyous, gladsome, merry (syn.: lepidus, urbanus, salsus, facetus).I.Lit. (ante- and post-class.): festivum festinant diem, Enn. ap. Serv. Verg. A. 9, 401 (Trag. v. 434 ed. Vahl.):* B. II.ludi,
Plaut. Cas. 4, 1, 3; cf.alea,
Gell. 18, 13, 1:locus,
Plaut. Capt. 2, 1, 5; id. Poen. 5, 1, 9:facinus lepidum et festivum,
id. ib. 1, 2, 95:hospitium in lepido loco,
id. ib. 3, 3, 82; cf.:festivissimum convivium,
Just. 38, 8 fin. —Transf.A.In gen., agreeable, pleasing, handsome, pretty:B.luculenta atque festiva femina,
Plaut. Mil. 4, 1, 12; cf. id. Ep. 5, 1, 17:nonne igitur sunt ista festiva?
Cic. Par. 5, 2, 38:aedes festivissimae,
Plaut. Curc. 1, 1, 93:area parvula sed festiva,
Plin. Ep. 2, 17, 4:copia librorum,
Cic. Att. 2, 6, 1:opera,
Plaut. Mil. 2, 6, 108. —In partic.1.Of behavior, character, etc., jovial, jocose, agreeable, dear:2.quod te isti facilem et festivum putant,
Ter. Ad. 5, 9, 29:puer,
Cic. Att. 1, 12 fin.; cf.:quibus (pueris) nihil potest esse festivius,
id. Fam. 6, 4, 3:filius,
id. Fl. 36, 91:homo,
id. Phil. 5, 5, 13; id. de Or. 2, 68, 277. —As a term of endearment:3.o mi pater festivissime!
Ter. Ad. 5, 9, 26; so,festivum caput!
id. ib. 2, 3, 8.—Of speech, humorous, pleasant, witty:* 1. 2.dulcis et facetus festivique sermonis,
Cic. Off. 1, 30, 108:poëma facit ita festivum, ita concinnum, ita elegans, nihil ut fieri possit argutius,
id. Pis. 29, 70:oratio,
id. de Or. 3, 25, 100:acroama,
id. Verr. 2, 4, 22, § 49; Quint. 6, 3, 39.— Hence, adv., in two forms, festīve (class.) and festīvĭter (ante- and post-class.).Transf.* a.Agreeably, pleasantly, delightfully: o domus parata pulchrae familiae festiviter! Naev. ap. Non. 510, 16. —b. (α).Form festive:(β).agere fabellam,
Cic. Q. Fr. 2, 16, 3:crimen contexere,
id. Deiot. 6, 19:dissolvere argumentum,
id. Div. 2, 15, 35:aliquid odorari,
id. Att. 4, 14, 2:tradere elementa loquendi,
id. Ac. 2, 28, 92. As a particle of assent:quare bene et praeclare quamvis nobis saepe dicatur: belle et festive nimium saepe nolo,
Cic. de Or. 3, 26, 101.—Form festiviter: Epictetus severe simul ac festiviter sejunxit a vero Stoico, qui esset akôlutos, Gell. 1, 2, 7:respondere,
id. 1, 22, 6.— Sup.: decorare festum festivissime, Poët. ap. Charis. 2, p. 180 P. (Rib. Fragm. Trag. Inc. 223). -
11 festivus
festīvus, a, um, adj. [1. festus; lit., feast-like, belonging to a feast; hence], lively, gay, festive, joyous, gladsome, merry (syn.: lepidus, urbanus, salsus, facetus).I.Lit. (ante- and post-class.): festivum festinant diem, Enn. ap. Serv. Verg. A. 9, 401 (Trag. v. 434 ed. Vahl.):* B. II.ludi,
Plaut. Cas. 4, 1, 3; cf.alea,
Gell. 18, 13, 1:locus,
Plaut. Capt. 2, 1, 5; id. Poen. 5, 1, 9:facinus lepidum et festivum,
id. ib. 1, 2, 95:hospitium in lepido loco,
id. ib. 3, 3, 82; cf.:festivissimum convivium,
Just. 38, 8 fin. —Transf.A.In gen., agreeable, pleasing, handsome, pretty:B.luculenta atque festiva femina,
Plaut. Mil. 4, 1, 12; cf. id. Ep. 5, 1, 17:nonne igitur sunt ista festiva?
Cic. Par. 5, 2, 38:aedes festivissimae,
Plaut. Curc. 1, 1, 93:area parvula sed festiva,
Plin. Ep. 2, 17, 4:copia librorum,
Cic. Att. 2, 6, 1:opera,
Plaut. Mil. 2, 6, 108. —In partic.1.Of behavior, character, etc., jovial, jocose, agreeable, dear:2.quod te isti facilem et festivum putant,
Ter. Ad. 5, 9, 29:puer,
Cic. Att. 1, 12 fin.; cf.:quibus (pueris) nihil potest esse festivius,
id. Fam. 6, 4, 3:filius,
id. Fl. 36, 91:homo,
id. Phil. 5, 5, 13; id. de Or. 2, 68, 277. —As a term of endearment:3.o mi pater festivissime!
Ter. Ad. 5, 9, 26; so,festivum caput!
id. ib. 2, 3, 8.—Of speech, humorous, pleasant, witty:* 1. 2.dulcis et facetus festivique sermonis,
Cic. Off. 1, 30, 108:poëma facit ita festivum, ita concinnum, ita elegans, nihil ut fieri possit argutius,
id. Pis. 29, 70:oratio,
id. de Or. 3, 25, 100:acroama,
id. Verr. 2, 4, 22, § 49; Quint. 6, 3, 39.— Hence, adv., in two forms, festīve (class.) and festīvĭter (ante- and post-class.).Transf.* a.Agreeably, pleasantly, delightfully: o domus parata pulchrae familiae festiviter! Naev. ap. Non. 510, 16. —b. (α).Form festive:(β).agere fabellam,
Cic. Q. Fr. 2, 16, 3:crimen contexere,
id. Deiot. 6, 19:dissolvere argumentum,
id. Div. 2, 15, 35:aliquid odorari,
id. Att. 4, 14, 2:tradere elementa loquendi,
id. Ac. 2, 28, 92. As a particle of assent:quare bene et praeclare quamvis nobis saepe dicatur: belle et festive nimium saepe nolo,
Cic. de Or. 3, 26, 101.—Form festiviter: Epictetus severe simul ac festiviter sejunxit a vero Stoico, qui esset akôlutos, Gell. 1, 2, 7:respondere,
id. 1, 22, 6.— Sup.: decorare festum festivissime, Poët. ap. Charis. 2, p. 180 P. (Rib. Fragm. Trag. Inc. 223). -
12 festum
1.festus, a, um, adj. [Sanscr. bhas, shine; lengthened from bha-; Gr. pha-, phainô, v. for; cf. feriae (fes-iae)], orig., of or belonging to the holidays (in opp. to the working-days), solemn, festive, festal, joyful, merry.I.Lit.A.Adj. (syn.: sollennis, fastus).1.With expressions of time:2.festo die si quid prodegeris, profesto egere liceat,
Plaut. Aul. 2, 8, 10:die festo celebri nobilique,
id. Poen. 3, 5, 13:qui (dies) quasi deorum immortalium festi atque sollennes, apud omnes sunt celebrati,
Cic. Pis. 22, 51:Syracusani festos dies anniversarios agunt,
id. Verr. 2, 4, 48, § 107; id. Q. Fr. 2, 1, 1:dies festus ludorum celeberrimus et sanctissimus,
id. Verr. 2, 4, 67, § 151; id. Fin. 5, 24, 70:lux,
Ov. Tr. 5, 5, 42; Hor. C. 4, 6, 42:tempus,
id. Ep. 2, 1, 140; Juv. 15, 38:observare festa sabbata,
id. 6, 159.—Hence,Transf., of everything relating to holidays:B.chori,
Ov. Tr. 5, 12, 8:clamores,
Plin. Ep. 2, 17, 24:corona,
Ov. M. 10, 598; cf.fronde,
Verg. A. 4, 459:dapes,
Hor. Epod. 9, 1:mensae,
Sil. 7, 198; Val. Fl. 3, 159:lusus,
Mart. 1, 1:pagus,
Hor. C. 3, 18, 11:urbs,
gay, merry, Sil. 11, 272; 12, 752:theatra,
Ov. M. 3, 111:Lares,
Mart. 3, 58, 23:licentiae,
of the holidays, Quint. 6, 3, 17:pax,
Ov. M. 2, 795; Plin. 14, 1, 1, § 23:plebs,
Tac. A. 2, 69:domus ornatu,
id. ib. 3, 9:ritus,
id. H. 5, 5:omina,
id. A. 5, 4:cespes,
Juv. 12, 2:janua,
id. 12, 91.—As a term of endearment:mi animule, mea vita, mea festivitas, meus dies festus, etc.,
my holiday, Plaut. Cas. 1, 49.—Subst.: festum, i, n., a holiday, festival; a festal banquet, feast ( poet. and late Lat. for dies festus):II.cur igitur Veneris festum Vinalia dicant, Quaeritis?
Ov. F. 4, 877; 1, 190; id. M. 4, 390:forte Jovi festum Phoebus sollenne parabat,
feast, id. F. 2, 247:cum dii omnes ad festum magnae matris convenissent,
Lact. 1, 21, 25.—In plur.:Idaeae festa parentis erunt,
Ov. F. 4, 182:festa venatione absumi,
Plin. 6, 22, 24, § 91; Ov. M. 4, 33; 10, 431; Hor. Epod. 2, 59; id. Ep. 2, 2, 197; Vulg. Exod. 23, 14 al.; Greg. Mag. Homil. in Evang. 2, 26, 10; Lact. 1, 22, 24.—Meton., public, solemn, festal, festive, joyous (post-Aug. and rare):2.dolor,
Stat. S. 2, 7, 134:festior annus,
Claud. III. Cons. Hon. 3:festissimi dies,
Vop. Tac. 11:aures,
i. e. gladdened, Claud. B. G. 206 (but in Stat. S. 2, 7, 90 the right read. is fata).Festus, i, m., a Roman surname.I.Sex. Pompeius Festus, a Roman grammarian of the fourth century A. D., author of a lexicographical work, De verborum significatione, in twenty books, of which only the last nine, in a very imperfect form, remain to us; with an abstract of the whole compiled by Paulus Diaconus in the eighth century. (Edited by Ottfr. Müller.)—II.Portius Festus, Governor of the Roman Province of Judea, Vulg. Acts, 25, 32 al. -
13 Festus
1.festus, a, um, adj. [Sanscr. bhas, shine; lengthened from bha-; Gr. pha-, phainô, v. for; cf. feriae (fes-iae)], orig., of or belonging to the holidays (in opp. to the working-days), solemn, festive, festal, joyful, merry.I.Lit.A.Adj. (syn.: sollennis, fastus).1.With expressions of time:2.festo die si quid prodegeris, profesto egere liceat,
Plaut. Aul. 2, 8, 10:die festo celebri nobilique,
id. Poen. 3, 5, 13:qui (dies) quasi deorum immortalium festi atque sollennes, apud omnes sunt celebrati,
Cic. Pis. 22, 51:Syracusani festos dies anniversarios agunt,
id. Verr. 2, 4, 48, § 107; id. Q. Fr. 2, 1, 1:dies festus ludorum celeberrimus et sanctissimus,
id. Verr. 2, 4, 67, § 151; id. Fin. 5, 24, 70:lux,
Ov. Tr. 5, 5, 42; Hor. C. 4, 6, 42:tempus,
id. Ep. 2, 1, 140; Juv. 15, 38:observare festa sabbata,
id. 6, 159.—Hence,Transf., of everything relating to holidays:B.chori,
Ov. Tr. 5, 12, 8:clamores,
Plin. Ep. 2, 17, 24:corona,
Ov. M. 10, 598; cf.fronde,
Verg. A. 4, 459:dapes,
Hor. Epod. 9, 1:mensae,
Sil. 7, 198; Val. Fl. 3, 159:lusus,
Mart. 1, 1:pagus,
Hor. C. 3, 18, 11:urbs,
gay, merry, Sil. 11, 272; 12, 752:theatra,
Ov. M. 3, 111:Lares,
Mart. 3, 58, 23:licentiae,
of the holidays, Quint. 6, 3, 17:pax,
Ov. M. 2, 795; Plin. 14, 1, 1, § 23:plebs,
Tac. A. 2, 69:domus ornatu,
id. ib. 3, 9:ritus,
id. H. 5, 5:omina,
id. A. 5, 4:cespes,
Juv. 12, 2:janua,
id. 12, 91.—As a term of endearment:mi animule, mea vita, mea festivitas, meus dies festus, etc.,
my holiday, Plaut. Cas. 1, 49.—Subst.: festum, i, n., a holiday, festival; a festal banquet, feast ( poet. and late Lat. for dies festus):II.cur igitur Veneris festum Vinalia dicant, Quaeritis?
Ov. F. 4, 877; 1, 190; id. M. 4, 390:forte Jovi festum Phoebus sollenne parabat,
feast, id. F. 2, 247:cum dii omnes ad festum magnae matris convenissent,
Lact. 1, 21, 25.—In plur.:Idaeae festa parentis erunt,
Ov. F. 4, 182:festa venatione absumi,
Plin. 6, 22, 24, § 91; Ov. M. 4, 33; 10, 431; Hor. Epod. 2, 59; id. Ep. 2, 2, 197; Vulg. Exod. 23, 14 al.; Greg. Mag. Homil. in Evang. 2, 26, 10; Lact. 1, 22, 24.—Meton., public, solemn, festal, festive, joyous (post-Aug. and rare):2.dolor,
Stat. S. 2, 7, 134:festior annus,
Claud. III. Cons. Hon. 3:festissimi dies,
Vop. Tac. 11:aures,
i. e. gladdened, Claud. B. G. 206 (but in Stat. S. 2, 7, 90 the right read. is fata).Festus, i, m., a Roman surname.I.Sex. Pompeius Festus, a Roman grammarian of the fourth century A. D., author of a lexicographical work, De verborum significatione, in twenty books, of which only the last nine, in a very imperfect form, remain to us; with an abstract of the whole compiled by Paulus Diaconus in the eighth century. (Edited by Ottfr. Müller.)—II.Portius Festus, Governor of the Roman Province of Judea, Vulg. Acts, 25, 32 al. -
14 festus
1.festus, a, um, adj. [Sanscr. bhas, shine; lengthened from bha-; Gr. pha-, phainô, v. for; cf. feriae (fes-iae)], orig., of or belonging to the holidays (in opp. to the working-days), solemn, festive, festal, joyful, merry.I.Lit.A.Adj. (syn.: sollennis, fastus).1.With expressions of time:2.festo die si quid prodegeris, profesto egere liceat,
Plaut. Aul. 2, 8, 10:die festo celebri nobilique,
id. Poen. 3, 5, 13:qui (dies) quasi deorum immortalium festi atque sollennes, apud omnes sunt celebrati,
Cic. Pis. 22, 51:Syracusani festos dies anniversarios agunt,
id. Verr. 2, 4, 48, § 107; id. Q. Fr. 2, 1, 1:dies festus ludorum celeberrimus et sanctissimus,
id. Verr. 2, 4, 67, § 151; id. Fin. 5, 24, 70:lux,
Ov. Tr. 5, 5, 42; Hor. C. 4, 6, 42:tempus,
id. Ep. 2, 1, 140; Juv. 15, 38:observare festa sabbata,
id. 6, 159.—Hence,Transf., of everything relating to holidays:B.chori,
Ov. Tr. 5, 12, 8:clamores,
Plin. Ep. 2, 17, 24:corona,
Ov. M. 10, 598; cf.fronde,
Verg. A. 4, 459:dapes,
Hor. Epod. 9, 1:mensae,
Sil. 7, 198; Val. Fl. 3, 159:lusus,
Mart. 1, 1:pagus,
Hor. C. 3, 18, 11:urbs,
gay, merry, Sil. 11, 272; 12, 752:theatra,
Ov. M. 3, 111:Lares,
Mart. 3, 58, 23:licentiae,
of the holidays, Quint. 6, 3, 17:pax,
Ov. M. 2, 795; Plin. 14, 1, 1, § 23:plebs,
Tac. A. 2, 69:domus ornatu,
id. ib. 3, 9:ritus,
id. H. 5, 5:omina,
id. A. 5, 4:cespes,
Juv. 12, 2:janua,
id. 12, 91.—As a term of endearment:mi animule, mea vita, mea festivitas, meus dies festus, etc.,
my holiday, Plaut. Cas. 1, 49.—Subst.: festum, i, n., a holiday, festival; a festal banquet, feast ( poet. and late Lat. for dies festus):II.cur igitur Veneris festum Vinalia dicant, Quaeritis?
Ov. F. 4, 877; 1, 190; id. M. 4, 390:forte Jovi festum Phoebus sollenne parabat,
feast, id. F. 2, 247:cum dii omnes ad festum magnae matris convenissent,
Lact. 1, 21, 25.—In plur.:Idaeae festa parentis erunt,
Ov. F. 4, 182:festa venatione absumi,
Plin. 6, 22, 24, § 91; Ov. M. 4, 33; 10, 431; Hor. Epod. 2, 59; id. Ep. 2, 2, 197; Vulg. Exod. 23, 14 al.; Greg. Mag. Homil. in Evang. 2, 26, 10; Lact. 1, 22, 24.—Meton., public, solemn, festal, festive, joyous (post-Aug. and rare):2.dolor,
Stat. S. 2, 7, 134:festior annus,
Claud. III. Cons. Hon. 3:festissimi dies,
Vop. Tac. 11:aures,
i. e. gladdened, Claud. B. G. 206 (but in Stat. S. 2, 7, 90 the right read. is fata).Festus, i, m., a Roman surname.I.Sex. Pompeius Festus, a Roman grammarian of the fourth century A. D., author of a lexicographical work, De verborum significatione, in twenty books, of which only the last nine, in a very imperfect form, remain to us; with an abstract of the whole compiled by Paulus Diaconus in the eighth century. (Edited by Ottfr. Müller.)—II.Portius Festus, Governor of the Roman Province of Judea, Vulg. Acts, 25, 32 al. -
15 floridus
flōrĭdus, a, um, adj. [flos], full of or abounding with flowers, flowery (mostly poet. and in post-Aug. prose).I.Lit.:B. II.hydrauli hortabere, ut audiat voces potius quam Platonis? expones, quae spectet, florida et varia?
Cic. Tusc. 3, 18, 43:serta,
garlands of flowers, Ov. F. 6, 312:prata,
Lucr. 5, 785; cf.Hybla,
Ov. Tr. 5, 6, 38.—Trop., blooming, beautiful:puellula,
Cat. 61, 57; cf.:Galatea Floridior prato, longa procerior alno,
Ov. M. 13, 790:aetas,
the bloom of youth, Cat. 68, 16; cf.:novitas mundi,
Lucr. 5, 943:florida et vegeta forma,
Suet. Galb. 20:Demetrius Phalereus est floridior, ut ita dicam, quam Hyperides,
flowery, florid, Cic. Brut. 82, 285; cf.: tertium (dicendi genus) alii medium ex duobus, alii floridum (namque id anthêron appellant) addiderunt, Quint. 12, 10, 58:floridius genus (scriptorum),
id. 2, 5, 18:oratio,
id. 8, 3, 74:floridissimus tui sermonis afflatus,
Aus. Ep. 17:floridior in declamando quam in agendo,
Sen. Contr. 4 praef. 5. — Adv.: flōrĭde, with flowers, brightly:depicta vestis,
App. M. 11 fin.:ecclesia clarius ac floridius enituit,
Lact. Mort. Pers. 3. -
16 hilaris
hĭlăris, e, and hĭlărus, a, um, adj., = hilaros [cf. Sanscr. hlād, rejoice; Gr. chlaros; Engl. glad], cheerful, of good cheer, lively, gay, blithe, merry, jocund, jovial.—Adj. (class.; syn. laetus).(α).Form hilaris:(β).oderunt hilarem tristes tristemque jocosi,
Hor. Ep. 1, 18, 89; cf.:hoc (vultu) tristes, hoc hilares sumus,
Quint. 11, 3, 72:si tristia dicamus hilares,
id. ib. 67:esse vultu hilari atque laeto,
Cic. Tusc. 1, 42, 100:hilari animo esse,
id. Q. Fr. 2, 13, 1; cf.:aliquem hilari ingenio et lepide accipere,
Plaut. Most. 1, 4, 6:ut hunc festum diem Habeamus hilarem,
id. Poen. 5, 6, 30:hilarem hunc sumamus diem,
Ter. Eun. 4, 5, 5:laetum hilaremque diem sentire,
Juv. 15, 41:hilaris fluit (vox),
Quint. 11, 3, 63:oratio (opp. tristis),
id. 8, 3, 49:causae (opp. tristes),
id. 11, 3, 151:adulescentia,
id. 8, 6, 27:id quod dicitur aut est lascivum et hilare aut contumeliosum.... In convictibus lasciva humilibus hilaria omnibus convenient,
id. 6, 3, 27:infernis hilares sine regibus umbrae,
Juv. 13, 52.—Form hilarus:b.tristis sit (servus frugi), si eri sint tristes: hilarus sit, si gaudeant,
Plaut. Am. 3, 3, 6; cf.:credam istuc, si esse te hilarum videro,
id. As. 5, 1, 10:unde ego omnes hilaros, lubentes, laetificantes faciam ut fiant,
id. Pers. 5, 1, 8:fac te hilarum,
cheer up, Ter. Ad. 4, 7, 38; 5, 3, 56:hunc (librum) lege arcano convivis tuis, sed, si me amas hilaris et bene acceptis,
Cic. Att. 16, 3, 1:hilara vita,
id. Fin. 5, 30, 92:hilaro vultu,
id. Clu. 26, 72; Plin. 7, 19, 18, § 79: fronte hilaro, corde tristi, Caecil. ap. Gell. 15, 9, 1:hilara sane Saturnalia,
Cic. Att. 5, 20, 5; Lucr. 2, 1121.—Comp.:c.fac nos hilaros hilariores opera atque adventu tuo,
Plaut. Stich. 5, 4, 56:tu quidem pol et multo hilarior,
Ter. Eun. 4, 5, 5:hilarioribus oculis quam solitus eras, intuens,
Cic. Pis. 5, 11:attulit a te litteras hilariores,
id. Att. 7, 25:hilarior protinus renidet oratio,
Quint. 12, 10, 28:cutem in facie corrigit coloremque hilariorem facit,
brighter, fresher, Plin. 23, 8, 75, § 144; cf. id. 36, 7, 11, § 55; 16, 10, 19, § 48.—Sup.:II.homo lepidissime atque hilarissime!
Plaut. Men. 1, 2, 40:conviva,
id. Mil. 3, 1, 72.—Subst.: hĭlărĭa, ōrum, n., the joyous festival celebrated in honor of Cybele at the vernal equinox, Macr. S. 1, 21:hilaribus,
Vop. Aurel. 1:hilariis,
Lampr. Alex. Sev. 37.— Adv.: hĭlăre (class.), and hĭlărĭter (late Lat.), cheerfully, gayly, joyfully, merrily:dicimus aliquem hilare vivere, etc.,
Cic. Fin. 5, 30, 92; cf.:res tristes remisse, severas hilare tractare,
id. de Or. 3, 8, 30; so,hilare,
id. ib. 2, 71, 290; Afran. ap. Non. 514, 2; Tac. A. 11, 3; Suet. Ner. 34; Gell. 18, 2, 1:deinde modo acriter, tum clementer, maeste, hilare in omnes partes commutabimus,
Auct. Her. 3, 14, 24; 4, 55, 68: hilariter, Aug. Civ. Dei, 5, 26; Vulg. Sap. 6, 17; cf. Neue, Formenl. 2, 660.— Comp.:si hilarius locuti sunt (opp. in luctu esse),
Cic. Tusc. 3, 27, 64; Suet. Calig. 18. -
17 laetus
1.laetus, a, um, adj. [Sanscr. root prī-, to cheer; prētis, joy, love; cf. Gr. praüs, praios; Germ. Friede, Freude; cf. also Latin gentile name, Plaetorius], joyful, cheerful, glad, gay, joyous, rejoicing, pleased, delighted, full of joy.I.Lit., constr. absol., with de, the gen., the inf., or acc. and inf.(α).Absol.:(β).laeti atque erecti,
Cic. Font. 11, 33:alacres laetique,
id. Sest. 1, 1:vultus,
id. Att. 8, 9, 2:dies laetissimi,
id. Lael. 3, 12.—In neutr. plur. as subst.:litterae tuae partim laeta partim tristia continent,
Plin. Ep. 5, 9, 1.—With de:(γ).laetus est de amica,
Ter. Ad. 2, 2, 45.—With gen.:(δ).laetus animi et ingenii,
Vell. 2, 93, 1; Tac. A. 2, 26:laborum,
Verg. A. 11, 73:irae,
Sil. 17, 308.—With inf.:(ε).laetus uterque Spectari superis,
Sil. 9, 453.—With acc. and inf.:II.laetus sum, fratri obtigisse quod volt,
Ter. Phorm. 5, 4, 1:laeta est abs te (donum) datum esse,
id. Eun. 3, 1, 2.—Transf.A.Doing a thing with joy, cheerful, ready, willing:B. (α).senatus supplementum etiam laetus decreverat,
Sall. J. 84, 3:descendere regno,
Stat. Th. 2, 396:fatebere laetus nec surdum esse, etc.,
Juv. 13, 248.—With abl.:(β).et laetum equino sanguine Concanum,
Hor. C. 3, 4, 34:laetus stridore catenae,
Juv. 14, 23:plantaribus horti,
id. 13, 123.—With inf.:C.et ferro vivere laetum Vulgus,
Sil. 9, 223.—Pleased, satisfied with any thing; delighting in; with abl.:D.classis Romana haudquaquam laeta praedā rediit,
Liv. 27, 31:contentus modicis, meoque laetus,
Mart. 4, 77, 2.—With gen.:laeta laborum,
Verg. A. 11, 73:laetissimus viae,
indulging to the full, Sil. 17, 308.—Pleasing, pleasant, grateful:E.omnia erant facta hoc biduo laetiora,
Cic. Att. 7, 26, 1:laetique nuntii vulgabantur,
Tac. A. 1, 5:vitium laetissimi fructus,
Cic. N. D. 2, 62, 156:virtus haud laeta tyranno,
Val. Fl. 1, 30:militibus id nomen,
Tac. H. 4, 68.—Favorable, propitious, prosperous:F.venti,
Val. Fl. 4, 31:sors,
id. 4, 540:bellum,
Sil. 10, 552; Plaut. Am. prol. 2:saecula,
Verg. A. 1, 605:exta,
Suet. Caes. 77:cujus (proelii) initium ambiguum, finis laetior,
Tac. A. 12, 40.—Fortunate, auspicious, lucky:G.prodigium,
Plin. 11, 37, 77, § 197:augurium,
Tac. H. 1, 62:laeta et congruentia exta,
id. ib. 2, 4:omina,
Petr. 122.—Joyous in appearance, delightful, pleasing, beautiful:2.vite quid potest esse cum fructu laetius, tum aspectu pulchrius?
Cic. de Sen. 15, 53:segetes,
Verg. G. 1, 1:lupae fulvo nutricis tegmine,
id. A. 1, 275:ferarum exuviis,
Ov. M. 1, 475:indoles,
Quint. 2, 4, 4:colles frondibus laeti,
Curt. 5, 4, 9.—In partic., in econom. lang., fertile, rich, of soil:3.ager,
Varr. R. R. 1, 23:laeta Clitumni pascua,
Juv. 12, 13.—Of cattle, fat:glande sues laeti redeunt,
Verg. G. 2, 520.—Abundant, copious:H.laeta magis pressis manabunt flumina mammis,
Verg. G. 3, 310; 3, 494:lucus laetissimus umbrae,
id. A. 1, 441.—Of style, etc., rich, copious, agreeable:nitidum quoddam genus est verborum et laetum,
Cic. de Or. 1, 18, 81.—Of the author:(Homerus) laetus ac pressus,
Quint. 10, 1, 46.—Pleasant, agreeable:1.dicendi genus tenue laetioribus numeris corrumpere,
Quint. 9, 4, 17.—In neutr. sing., adverbially:laetumque rubet,
with joy, with pleasure, Stat. Ach. 1, 323.— Hence, adv.: laetē, joyfully, gladly, cheerfully.Lit. (class.):2.auctorem senatus exstinctum laete atque insolenter tulit,
Cic. Phil. 9, 3, 7:laete an severe dicere,
Quint. 8, 3, 40.— Comp., Vell. 2, 45, 3:neque refert cujusquam Punicas Romanasve acies laetius extuleris,
more eagerly, Tac. A. 4, 33:aliquid ausi laetius aut licentius,
Quint. 2, 4, 14.— Sup.:laetissime gaudere,
Gell. 3, 15, 2.—Transf., fruitfully, abundantly, luxuriantly:3.seges laete virens,
Plin. 33, 5, 27, § 89.— Comp.:truncus laetius frondet,
more fruitfully, more luxuriantly, Col. 5, 9, 10; cf. Plin. 16, 31, 56, § 130.—Lightly, not severely, without seriousness:2.si quis putet nos laetius fecisse quam orationis severitas exigat,
Plin. Ep. 2, 5, 6.laetus, i, m., in late Lat., a foreign bondman who received a piece of land to cultivate, for which he paid tribute to his master, a serf, Amm. 20, 8, 13; Eum. Pan. 21, 1.—Hence,A.laeta, ōrum, n., the land so cultivated, Cod. Th. 7, 20, 10.—B.
См. также в других словарях:
gay — gay … Dictionnaire des rimes
gay — late 14c., full of joy, merry; light hearted, carefree; also wanton, lewd, lascivious (late 12c. as a surname, Philippus de Gay), from O.Fr. gai joyful, happy; pleasant, agreeably charming; forward, pert (12c.; Cf. O.Sp. gayo, Port. gaio, It.… … Etymology dictionary
Gay — ist ein aus dem Englischen übernommenes Fremdwort für homosexuell. Es wird als Adjektiv im allgemeinen Sprachgebrauch des deutschsprachigen Raumes häufig synonym mit schwul verwendet, weil es mehrheitlich als weniger direkt und dennoch nicht so… … Deutsch Wikipedia
gay — [ gɛ ] adj. inv. • 1952 dans un contexte américain; mot angl. « gai » par euphém. ♦ Relatif à l homosexualité masculine, aux homosexuels. Des bars gay. N. m. Homosexuel. Les gays. (Parfois francisé en gai.) ⊗ HOM. Gai, guai, guet. ● gay adjectif… … Encyclopédie Universelle
gay — 1. • There is no historical case for homosexual ownership of ‘gay’. So can we have our word back, please.’ Paul Johnson, 1995. This typifies the reaction of many people to this major change, occurring from the mid 20c but with occasional earlier… … Modern English usage
gay — GAY, Gaye. adj. Joyeux. Un homme gay. un visage gay. mine gaye. humeur gaye. esprit gay. estre gay. rendre gay. se tenir gay. devenir gay. avoir l esprit gay, l oeil gay. avoir un air gay. il est gay & gaillard. Il sign. aussi, Ce qui resjoüit.… … Dictionnaire de l'Académie française
Gay.ru — URL: gay.ru … Википедия
GAY (J.) — GAY JOHN (1685 1732) Orphelin dès l’âge de dix ans, John Gay fut placé par son oncle à l’école de Barnstaple où il eut un bon maître latiniste, qui lui donna l’amour des classiques. À sa sortie de l’école, il fut pris en apprentissage chez un… … Encyclopédie Universelle
Gay — (g[=a]), a. [Compar. {Gayer}; superl. {Gayest}.] [F. gai, perhaps fr. OHG. g?hi swift, rapid, G. g[ a]h, j[ a]h, steep, hasty; or cf. OHG. w?hi beatiful, good. Cf. {Jay}.] [1913 Webster] 1. Excited with merriment; manifesting sportiveness or… … The Collaborative International Dictionary of English
Gay — Gay: Gay мужчина с гомосексуальной идентичностью, другие названия: гомосексуал, голубой, человек с нетрадиционной сексуальной ориентацией. Gay фамилия «Гей» на иностранных языках. Gay общепринятое сокращение (обозначение) имени… … Википедия
Gay — /gay/, n. 1. John, 1685 1732, English poet and dramatist. 2. a female or male given name. * * * (as used in expressions) gay rights movement Gay John Gay Lussac Joseph Louis Marvin Pentz Gay * * * … Universalium