Перевод: со всех языков на все языки

со всех языков на все языки

calumnia

  • 1 calúmnia

    calumnia

    Vocabulari Català-Castellà > calúmnia

  • 2 calumnia

    calúmnia

    Vocabulario Castellano-Catalán > calumnia

  • 3 calumnia

    călumnĭa (old form kălumnĭa; v. the letter K), ae, f. [perh. for calvomnia, from calvor; cf. incīlo], trickery, artifice, chicanery, cunning device.
    I.
    Lit.
    A.
    In gen.:

    per obtrectatores Lentuli calumniā extracta res est,

    Cic. Q. Fr. 2, 2, 3:

    (Lucullus) inimicorum calumniā triennio tardius quam debuerat triumphavit,

    id. Ac. 2, 1, 3:

    inpediti ne triumpharent calumniā paucorum, quibus omnia honesta atque inhonesta vendere mos erat,

    Sall. C. 30, 4:

    Metellus calumniā dicendi tempus exemit,

    Cic. Att. 4, 3, 3:

    cum omni morā, ludificatione, calumniā senatūs auctoritas impediretur,

    id. Sest. 35, 75.— Plur.:

    res ab adversariis nostris extracta est variis calumniis,

    Cic. Fam. 1, 4, 1.—
    B.
    In partic.
    1.
    A pretence, evasion, subterfuge:

    juris judicium cum erit et aequitatis, cave in istā tam frigidā, tam jejunā calumniā delitescas,

    Cic. Caecin. 21, 61:

    senatus religionis calumniam non religione, sed malevolentiā... comprobat,

    id. Fam. 1, 1, 1:

    Carneades... itaque premebat alio modo nec ullam adhibebat calumniam,

    id. Fat. 14, 31:

    calumniam stultitiamque ejus obtrivit ac contudit,

    id. Caecin. 7, 18:

    illud in primis, ne qua calumnia, ne qua fraus, ne quis dolus adhibeatur,

    id. Dom. 14, 36:

    quae major calumnia est, quam venire imberbum adulescentulum... dicere se filium senatorem sibi velle adoptare?

    id. ib. 14, 37.—
    2.
    In discourse, etc., a misrepresentation, false statement, fallacy, cavil (cf.:

    cavillatio, perfugium): haec cum uberius disputantur et fusius, facilius effugiunt Academicorum calumniam,

    Cic. Ac. 2, 7, 20:

    (Carneades) saepe optimas causas ingenii calumniā ludificari solet,

    id. Rep. 3, 5, 9:

    nec Arcesilae calumnia conferenda est cum Democriti verecundiā,

    id. Ac. 2, 5, 14:

    si in minimis rebus pertinacia reprehenditur, calumnia etiam coërcetur,

    id. ib. 2, 20, 65:

    altera est calumnia, nullam artem falsis adsentiri opinionibus,

    Quint. 2, 17, 18:

    si quis tamen... ad necessaria aliquid melius adjecerit, non erit hac calumniā reprendendus,

    id. 12, 10, 43.—
    3.
    A false accusation, malicious charge, esp. a false or malicious information, or action at law, a perversion of justice ( = sukophantia):

    jam de deorum inmortalium templis spoliatis qualem calumniam ad pontifices adtulerit?

    false report, Liv. 39, 4, 11:

    Scythae... cum confecto jam bello supervenissent, et calumniā tardius lati auxilii, mercede fraudarentur,

    an unjust charge, Just. 42, 1, 2:

    quamquam illa fuit ad calumniam singulari consilio reperta ratio... Quae res cum ad pactiones iniquissimas magnam vim habuit, tum vero ad calumnias in quas omnes inciderent, quos vellent Apronius,

    Cic. Verr. 2, 3, 15, § 38:

    causam calumniae reperire,

    id. ib. 2, 2, 8, §

    21: (Heraclius), a quo HS. C. milia per calumniam malitiamque petita sunt,

    id. ib. 2, 2, 27, §

    66: mirari improbitatem calumniae,

    id. ib. 2, 2, 15, §

    37: exsistunt etiam saepe injuriae calumniā quādam et nimis callidā juris interpretatione,

    id. Off. 1, 10, 33:

    iste amplam occasionem calumniae nactus,

    id. Verr. 2, 2, 25, § 61:

    quem iste in decumis, in rebus capitalibus, in omni calumniā praecursorem habere solebat et emissarium,

    id. ib. 2, 5, 41, § 108; 2, 2, 9, §

    25: ad rapinas convertit animum, vario et exquisitissimo calumniarum et auctionum et vectigalium genere,

    Suet. Calig. 38 init.; cf.

    the context: calumniā litium alienos fundos petere,

    Cic. Mil. 27, 74:

    adeo illis odium Romanorum incussit rapacitas proconsulum, sectio publicanorum, calumniae litium,

    Just. 38, 7, 8:

    calumniarum metum inicere alicui,

    Suet. Caes. 20:

    principes confiscatos ob tam leve ac tam inpudens calumniarum genus, ut, etc.,

    id. Tib. 49:

    calumniis rapinisque intendit animum,

    id. Ner. 32:

    creditorum turbam... nonnisi terrore calumniarum amovit,

    id. Vit. 7:

    fiscales calumnias magna calumniantium repressit,

    id. Dom. 9 fin. — Plur.:

    istae calumniae,

    App. Mag. 1, p. 273, 9; cf.:

    calumnia magiae,

    id. ib. 2, p. 274, 10.—
    4.
    Hence, jurid. t. t., the bringing of an action, whether civil or criminal, in bad faith:

    actoris calumnia quoque coërcetur,

    litigiousness on the part of the plaintiff, Just. Inst. 4, 16, 1 Sandars ad loc.; Gai Inst. 4, 174: vetus calumniae actio, a prosecution for blackmail or malicious prosecution, id. ib.: calumniam jurare, to take the oath that the action is brought or defence offered in good faith, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 8, 3: sei juraverit calumniae causā non postulare, Lex Acil. Repetund. 19; Dig. 39, 2, 7; cf.: praeter jusjurandum exigere non calumniae causā infitias ire, Gai Inst. 4, 172:

    jusjurandum exigere non calumniae causā agere,

    id. ib. 4, 176.—Hence:

    nec satis habere bello vicisse Hannibalem, nisi velut accusatores calumniam in eum jurarent ac nomen deferrent,

    Liv. 33, 37, 5 Weissenb. ad loc; so,

    de calumniā jurare,

    Dig. 39, 2, 13, § 3: jusjurandum de calumniā, Gai Inst. 4, 179; Dig. 12, 3, 34 al.: et quidem calumniae judicium adversus omnes actiones locum habet, a conviction in a cross-action for malicious prosecution, Gai Inst. 4, 175:

    turpissimam personam calumniae honestae civitati inponere,

    to fasten the vile character of a malicious prosecutor upon, Cic. Verr. 2, 2, 17, § 43:

    sine ignominiā calumniae accusationem relinquere non posse,

    id. Clu. 31, 86.— The person convicted of this charge was branded on the forehead with the letter K; v. calumniator.—
    II.
    Transf., a conviction for malicious prosecution ( = calumniae judicium, v. I. A. 4. supra):

    hic illo privato judicio, mihi credite, calumniam non effugiet,

    Cic. Clu. 59, 163: scito C. Sempronium Rufum, mel ac delicias tuas, calumniam maximo plausu tulisse, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 8, 1:

    accusare alienae dominationis scelerisque socius propter calumniae metum non est ausus,

    Cic. Dom. 19, 49:

    perinde poenā teneri ac si publico judicio calumniae condemnatus,

    Tac. A. 14, 41:

    calumniam fictis eludere jocis,

    Phaedr. 3, prol. 37.—
    III.
    Trop.
    A.
    Of abstr. things: in hac igitur calumniā timoris et caecae suspitionis tormento, cum plurima ad alieni sensūs conjecturam, non ad suum judicium scribantur, i. e. when the writer ' s mind is made the fool of his fears, Caecil. ap. Cic. Fam. 6, 7, 4. —
    B.
    Contra se, a mistaken severity towards one ' s self:

    inveni qui Ciceroni crederent, eum (Calvum) nimiā contra se calumniā verum sanguinem perdidisse,

    Quint. 10, 1, 115 (referring to Cic. Brut. 82, 283: nimium inquirens in se atque ipse sese observans, metuensque ne vitiosum colligeret, etiam verum sanguinem deperdebat).

    Lewis & Short latin dictionary > calumnia

  • 4 calumnia

    calumnia, ae, f. (v. altlat. calvor, verwandt mit carpo), jedes schikanierende, ränkevolle, mit Lug u. Trug umgehende, das wahre Sachverhältnis beeinträchtigende Verfahren, Kniffe und Ränke, Lug u. Trug, Schurkerei, Prellerei, Verdrehung, ränkevolle Deutelung od. Auslegung, böswillige Kritik, Verleumdung, Fälschung (Ggstz. veritas, Wahrhaftigkeit, u. fides, Aufrichtigkeit, Gewissenhaftigkeit), a) im allg., in Rechtsangelegenheiten, calumniā paucorum, Sall.: inimicorum calumniā, Cic.: calumniā aliquā competitoris, Augustin.: religionis calumniā, der trügerische Vorwand, Cic.: oppressus calumniā, Aur. Vict.: res per calumnias creditae, verleumderisches Gerede, Arnob.: provincias calumniis agitare (v. den Prokuratoren), Aur. Vict.: calumniā dicendi tempus eximere, Cic.: variis calumniis rem extrahere, Cic.: calumniam coërcere (gesetzlich ahnden), Cic.: calumniam et stultitiam obterere ac contundere, Cic.: aliquam calumniam, fraudem, dolum adhibere, Cic.: ne in calumniam cadam, Quint. – bei philosoph. Streitfragen, Arcesilae calumnia, Cic.: nullam calumniam adhibere, Cic. – u. gegen sich selbst, in hac calumnia timoris, von (vorgespiegelter) Furcht erzeugten Selbstpeinigung, Ängstigung seiner selbst, Caecin. in Cic. ep. 6, 7, 4: nimia contra se calumnia, allzuängstliche Kritik gegen sich selbst, Quint. 10, 1, 115. – b) insbes., die in falscher Anklage eines Unschuldigen bestehende Schikane, die falsche, trügerische Anklage, der schikanöse Prozeß, sowohl im Zivil- als im Kriminalprozesse, calumniae litium, Iustin.: calumniae fiscales, Suet.: calumniae iudicum, ICt.: publico iudicio calumniae condemnatus, Tac.: calumniā litium alienos fundos petere, Cic.: causam calumniae reperire, Cic.: calumniam iurare (v. Ankläger), schwören, daß man nicht aus Schikane (trügerisch) klagt, den Eid für die Gefährde leisten, absol., Caelius in Cic. ep., od. in alqm (um die Klage gegen ihn aufzunehmen), Liv. – dah. meton., die Verurteilung u. Strafe wegen Schikane (trügerischer Anklage), calumniam privato iudicio non effugere, Cic.: ferre calumniam, für einen Schikaneur (trügerischen Ankläger) erklärt werden, zur Strafe wegen Schikane verurteilt werden, Cael. in Cic. ep.: notatus calumniā, Suet.

    lateinisch-deutsches > calumnia

  • 5 calumnia

    calumnĭa, ae, f. [st2]1 [-] calomnie, accusation fausse, accusation injuste. [st2]2 [-] chicane (en justice). [st2]3 [-] cabale, manoeuvre, supercherie, imposture, fourberie, ruse.    - calumniam afferre: intenter une accusation en calomnie.    - Metellus calumniā dicendi tempus exemit, Cic. Att. 4, 3, 3: Métellus, par des subtilités, employa jusqu'au bout le temps de parole.    - res extracta est variis calumniis, Cic. Fam. 1, 4, 1.: l'affaire fut traînée en longueur par diverses manoeuvres.    - calumnia timoris, Cic.: frayeur sans fondement.    - nimiā contra se calumniā, Quint. 10, 1, 115: par une rigueur excessive (d'un auteur) envers ses écrits.
    * * *
    calumnĭa, ae, f. [st2]1 [-] calomnie, accusation fausse, accusation injuste. [st2]2 [-] chicane (en justice). [st2]3 [-] cabale, manoeuvre, supercherie, imposture, fourberie, ruse.    - calumniam afferre: intenter une accusation en calomnie.    - Metellus calumniā dicendi tempus exemit, Cic. Att. 4, 3, 3: Métellus, par des subtilités, employa jusqu'au bout le temps de parole.    - res extracta est variis calumniis, Cic. Fam. 1, 4, 1.: l'affaire fut traînée en longueur par diverses manoeuvres.    - calumnia timoris, Cic.: frayeur sans fondement.    - nimiā contra se calumniā, Quint. 10, 1, 115: par une rigueur excessive (d'un auteur) envers ses écrits.
    * * *
        Calumnia. Cic. Calomnie, quand faulsement et malitieusement on allegue, ou on met à sus quelque chose à aucun.
    \
        Calumnia. Cic. Invention ou allegation qu'on fait par malice plus que par bonne foy.
    \
        Calumnia ieiuna Cic. Maigre, de petit effect, Qui ne peult nuire.
    \
        Adhibere calumniam. Cic. Faire finesse en quelque chose, User de finesse.
    \
        Calumniam contundere. Cic. Rompre et mettre à neant.
    \
        Effugere calumniam. Cic. Eviter.
    \
        Imponere alicui calumniae personam. Cic. Le reputer calomniateur.
    \
        Iurare calumniam in aliquem dicebatur accusator. Liu. Quand il faisoit serment en jugement publique qu'il ne venoit point accuser par calomnie.
    \
        Obterere calumniam. Cic. Mettre à neant.
    \
        Calumnia. Cic. Subtilité d'esprit.

    Dictionarium latinogallicum > calumnia

  • 6 calumnia

    calumnia, ae, f. (v. altlat. calvor, verwandt mit carpo), jedes schikanierende, ränkevolle, mit Lug u. Trug umgehende, das wahre Sachverhältnis beeinträchtigende Verfahren, Kniffe und Ränke, Lug u. Trug, Schurkerei, Prellerei, Verdrehung, ränkevolle Deutelung od. Auslegung, böswillige Kritik, Verleumdung, Fälschung (Ggstz. veritas, Wahrhaftigkeit, u. fides, Aufrichtigkeit, Gewissenhaftigkeit), a) im allg., in Rechtsangelegenheiten, calumniā paucorum, Sall.: inimicorum calumniā, Cic.: calumniā aliquā competitoris, Augustin.: religionis calumniā, der trügerische Vorwand, Cic.: oppressus calumniā, Aur. Vict.: res per calumnias creditae, verleumderisches Gerede, Arnob.: provincias calumniis agitare (v. den Prokuratoren), Aur. Vict.: calumniā dicendi tempus eximere, Cic.: variis calumniis rem extrahere, Cic.: calumniam coërcere (gesetzlich ahnden), Cic.: calumniam et stultitiam obterere ac contundere, Cic.: aliquam calumniam, fraudem, dolum adhibere, Cic.: ne in calumniam cadam, Quint. – bei philosoph. Streitfragen, Arcesilae calumnia, Cic.: nullam calumniam adhibere, Cic. – u. gegen sich selbst, in hac calumnia timoris, von (vorgespiegelter) Furcht erzeugten Selbstpeinigung, Ängstigung seiner selbst, Caecin. in Cic. ep. 6, 7, 4: nimia contra se calumnia, allzuängstliche Kritik gegen sich selbst, Quint. 10, 1,
    ————
    115. – b) insbes., die in falscher Anklage eines Unschuldigen bestehende Schikane, die falsche, trügerische Anklage, der schikanöse Prozeß, sowohl im Zivil- als im Kriminalprozesse, calumniae litium, Iustin.: calumniae fiscales, Suet.: calumniae iudicum, ICt.: publico iudicio calumniae condemnatus, Tac.: calumniā litium alienos fundos petere, Cic.: causam calumniae reperire, Cic.: calumniam iurare (v. Ankläger), schwören, daß man nicht aus Schikane (trügerisch) klagt, den Eid für die Gefährde leisten, absol., Caelius in Cic. ep., od. in alqm (um die Klage gegen ihn aufzunehmen), Liv. – dah. meton., die Verurteilung u. Strafe wegen Schikane (trügerischer Anklage), calumniam privato iudicio non effugere, Cic.: ferre calumniam, für einen Schikaneur (trügerischen Ankläger) erklärt werden, zur Strafe wegen Schikane verurteilt werden, Cael. in Cic. ep.: notatus calumniā, Suet.

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > calumnia

  • 7 calumnia

        calumnia ae, f    trickery, artifice, chicanery, cunning: cum omni calumniā senatūs auctoritas impediretur: triumphare calumniā paucorum, S.: res extracta variis calumniis.—A pretence, evasion, subterfuge: in istā calumniā delitescere: ne qua calumnia adhibeatur.—A misrepresentation, false statement, fallacy, cavil: effugere alicuius calumniam.—A false accusation, malicious charge, false prosecution: de templis spoliatis, L.: causam calumniae reperire: ab alquo per calumniam alqd petere.—A perversion of justice, bad faith in an action at law: personam calumniae civitati inponere, the character of a malicious prosecutor: calumniae accusationem relinquere.—A conviction for malicious prosecution: calumniam effugere: calumniam fictis eludere iocis, Ph.: calumniam in eum iurare, to swear that the prosecution is in good faith, L.
    * * *
    I
    charge; accusation
    II
    sophistry, sham; false accusation/claim/statement/pretenses/objection; quibble

    Latin-English dictionary > calumnia

  • 8 calumnia

    calumnia calumnia, ae f клевета

    Латинско-русский словарь > calumnia

  • 9 calumnia

    calumnia, ae, f., calumny, false accusation, L. 3:14; [A. 23:25.]*

    English-Latin new dictionary > calumnia

  • 10 calumnia

    f.
    1 slander (oral).
    2 false accusation, calumny.
    pres.indicat.
    3rd person singular (él/ella/ello) present indicative of spanish verb: calumniar.
    * * *
    1 calumny
    2 DERECHO slander
    * * *
    noun f.
    * * *
    SF (=difamación) slander, calumny frm; (Jur) [oral] slander (de of)
    [escrita] libel (de on)
    * * *
    femenino ( oral) defamation, slander, calumny (frml); ( escrita) libel
    * * *
    = libel, smear, slander, slur.
    Ex. In 1900, a 'Public Libraries Bill' was passed containing a provision exempting library managers and authorities from legal proceedings for libel.
    Ex. The article 'Cyber smears' reports on the difficulty of protecting individuals from the spreading of false and anonymous statements = El artículo " Calumnias cibernéticas" informa sobre la dificultad de proteger a los individuos de la difusión de comentarios falsos y anónimos en la red.
    Ex. Both libel and slander are forms of defamation: libel is defamation in writing, while slander is spoken.
    Ex. I can also remember a time when slurs were uttered about Jewish people and if you didn't laugh you were considered a wet blanket.
    * * *
    femenino ( oral) defamation, slander, calumny (frml); ( escrita) libel
    * * *
    = libel, smear, slander, slur.

    Ex: In 1900, a 'Public Libraries Bill' was passed containing a provision exempting library managers and authorities from legal proceedings for libel.

    Ex: The article 'Cyber smears' reports on the difficulty of protecting individuals from the spreading of false and anonymous statements = El artículo " Calumnias cibernéticas" informa sobre la dificultad de proteger a los individuos de la difusión de comentarios falsos y anónimos en la red.
    Ex: Both libel and slander are forms of defamation: libel is defamation in writing, while slander is spoken.
    Ex: I can also remember a time when slurs were uttered about Jewish people and if you didn't laugh you were considered a wet blanket.

    * * *
    (oral) defamation, slander, calumny ( frml); (escrita) defamation, libel
    levantaron calumnias contra la institución they spread slanderous rumors about the institution
    * * *

    Del verbo calumniar: ( conjugate calumniar)

    calumnia es:

    3ª persona singular (él/ella/usted) presente indicativo

    2ª persona singular (tú) imperativo

    Multiple Entries:
    calumnia    
    calumniar
    calumnia sustantivo femenino ( oral) defamation, slander;
    ( escrita) libel;

    calumniar ( conjugate calumniar) verbo transitivo ( por escrito) to libel;

    ( oralmente) to slander
    calumnia sustantivo femenino
    1 calumny: ¡eso es una vil calumnia!, that's a complete lie
    2 Jur slander
    calumniar verbo transitivo
    1 to calumniate
    2 Jur to slander
    ' calumnia' also found in these entries:
    English:
    foul
    - slander
    - slur
    - tantamount
    - libel
    - smear
    * * *
    [oral] slander, calumny; [escrita] libel, calumny
    * * *
    f oral slander; por escrito libel
    * * *
    : slander, libel
    ♦ calumnioso, -sa adj

    Spanish-English dictionary > calumnia

  • 11 calumnia

    ложное обвинение, диффамация, клевета
    * * *
    f
    клевета; ложное обвинение
    - calumnia encubierta
    - calumnia hecha
    - calumnia manifiesta
    - calumnia oral
    - calumnia propagada

    El diccionario Español-ruso jurídico > calumnia

  • 12 calumnia

    Del verbo calumniar: ( conjugate calumniar) \ \
    calumnia es: \ \
    3ª persona singular (él/ella/usted) presente indicativo
    2ª persona singular (tú) imperativo
    Multiple Entries: calumnia     calumniar
    calumnia sustantivo femenino ( oral) defamation, slander; ( escrita) libel;
    calumniar ( conjugate calumniar) verbo transitivo ( por escrito) to libel; ( oralmente) to slander
    calumnia sustantivo femenino
    1 calumny: ¡eso es una vil calumnia!, that's a complete lie
    2 Jur slander
    calumniar verbo transitivo
    1 to calumniate
    2 Jur to slander ' calumnia' also found in these entries: English: foul - slander - slur - tantamount - libel - smear

    English-spanish dictionary > calumnia

  • 13 calumnia

    ae f. [одного корня с calvor ]
    1) клевета, оговор, навет
    2) коварство, козни
    calumnia dicendi tempus eximere C — злонамеренно затягивать свою речь, чтобы сорвать заседание ( вид обструкции)
    3) юр. ложное обвинение, клеветничество
    4) извращение, превратное толкование ( Arcesilae C)
    nimia contra se c. Q — чрезмерная требовательность к себе, преувеличенное самобичевание

    Латинско-русский словарь > calumnia

  • 14 calumnia

    ka'lumnǐa
    f
    sustantivo femenino
    calumnia
    calumnia [ka'lumnja]
    Verleumdung femenino

    Diccionario Español-Alemán > calumnia

  • 15 calumnia

    клевета, ябеда, ложная жалоба, в тесн. смысле проступок того, кто в гражданском или уголовном процессе по злобе обвинял заведомо невинного и преследовал его судом; - per cal. negotium alicui facere - под calumnia нужно здесь понимать не только ложное обвинение, но вообще все меры и действия с целью запутать кого в процесс гражданский или уголовный (§ 25 J. 4, 6. 1. 1 pr. § 1. 1. 3 § 3 D. 3, 6);

    al. ejus, qui temere controversiam movit (1. 39 § 1 1). 49, 12);

    calumniae causa litem inslituere (1. 10 D. 5, 1);

    per cal. in jus vocare (1. 4 § 1 D. 2, 7);

    actionem insiituere (1. 43 D. 47, 10), petere heveditatem (1. 43 D. 5, 3), satis petere (1. 3 § 1 D. 36, 4), ventris nom. in poss. mitti (1. 15 - 18 D. 3, 2. 1. 1 § 2 D. 25, 6);

    Gai. IV. 172. 174. 178. 179. 186;

    de s. pro cal. jurare, клятвою подтвердить верность, истинность иска, справедливость доноса (§ J. 4, 16. I. 7 pr. I. 13 § 3 D. 39, 2);

    jusjurandum, juramentum de cal., propter calum. dandum (1. 34 § 7 D. 12, 2. 1. 1 C. 2, 59);

    actio calumniae, по дреннему праву, иск невинно обвиненного ответчика, о вознаграждении вреда и убытков, возникших вследствие возбуждения фальшивого гражданского процесса (§ 1 J. 4, 16);

    in judicio publico calumniae causa quid fecisse judicatus (1. 1 pr. D. 3, 2);

    calumnia notatus, обвиненный в поступке несправедливо поднятого иска (1. 4 D. 48, 2).

    Латинско-русский словарь к источникам римского права > calumnia

  • 16 calumnia

    f
    клевета́; огово́р

    decir, levantar una calumnia, calumnias (contra uno; algo) — клевета́ть (на кого; что); оклевета́ть (кого; что)

    Diccionario Español-Ruso de Uso Moderno > calumnia

  • 17 calumnia

    БИРС > calumnia

  • 18 calumnia

    лат.
    ложное обвинение; клевета

    Italiano-russo Law Dictionary > calumnia

  • 19 calumnia

    subst. calumniation

    Norsk-engelsk ordbok > calumnia

  • 20 calúmnia

    n (f) slander

    Diccionari Català-Anglès > calúmnia

См. также в других словарях:

  • Calumnia — Saltar a navegación, búsqueda La calumnia consiste en la imputación falsa a una persona de la comisión de un hecho que la ley califique como delito, a sabiendas de que éste no existe o de que el imputado no es el que lo cometió. La diferencia con …   Wikipedia Español

  • calumnia — sustantivo femenino 1. Acusación falsa que se hace contra una persona para causarle daño: levantar calumnias. La calumnia contribuye a la difamación …   Diccionario Salamanca de la Lengua Española

  • calumnia — (Del lat. calumnĭa). 1. f. Acusación falsa, hecha maliciosamente para causar daño. 2. Der. Imputación de un delito hecha a sabiendas de su falsedad …   Diccionario de la lengua española

  • Calumnĭa — (lat.), 1) (Calumnie), Ehrenrührigkeit, Verläumdung; daher Calumniant (Calumniator), Verläumder, falscher Ankläger; Calumniat, der Verläumdete, s. Verläumdung; Calumniation, das Verläumden; calumniös, verläumderisch; calumniiren, verläumden. 2)… …   Pierer's Universal-Lexikon

  • Calumnĭa — (lat.), Verleumdung; Calumniator, Verleumder, falscher Ankläger; s. Beleidigung …   Meyers Großes Konversations-Lexikon

  • calumnia — Toda palabra dicha con malicia, que no es cierta y perjudica a la reputación, la práctica profesional, la marca comercial, la consulta o los negocios de otra persona. Diccionario Mosby Medicina, Enfermería y Ciencias de la Salud, Ediciones… …   Diccionario médico

  • calumnia — index aspersion, slander Burton s Legal Thesaurus. William C. Burton. 2006 …   Law dictionary

  • calumnia — (Del lat. calumnia.) ► sustantivo femenino 1 Acusación falsa y maliciosa hecha contra una persona con la intención de deshonrarle: ■ no comprendía el origen de tanta calumnia. 2 DERECHO Imputación falsa de un delito: ■ denunció ante la… …   Enciclopedia Universal

  • calumnia — {{#}}{{LM C06739}}{{〓}} {{SynC06895}} {{[}}calumnia{{]}} ‹ca·lum·nia› {{《}}▍ s.f.{{》}} {{<}}1{{>}} Acusación falsa contra una persona que se hace con el fin de perjudicarla. {{<}}2{{>}} {{♂}}En derecho,{{♀}} delito que consiste en la atribución… …   Diccionario de uso del español actual con sinónimos y antónimos

  • calumnia — sustantivo femenino impostura, imputación, difamación, falsa acusación. ≠ verdad, honra. «Calumnia, impostura. La impostura representa indeterminadamente la idea común a estas dos voces, que es la de imputar con malicia. La calumnia la representa …   Diccionario de sinónimos y antónimos

  • calumnia — Derecho. Delito perseguible a instancia de parte, consistente en la imputación falsa de un delito perseguible de oficio. Ver: afianzar de calumnia …   Diccionario de Economía Alkona

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
… Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»