(zmniejszyć się)

См. также в других словарях:

• zmniejszać się – zmniejszyć się — {{/stl 13}}{{stl 7}} stawać się mniejszym pod względem rozmiarów, ilości, liczby, intensywności; maleć : {{/stl 7}}{{stl 10}}Bezrobocie zmniejsza się. Zmniejszyła się inflacja. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

• zmniejszyć — dk VIb, zmniejszyćszę, zmniejszyćszysz, zmniejsz, zmniejszyćszył, zmniejszyćszony zmniejszać ndk I, zmniejszyćam, zmniejszyćasz, zmniejszyćają, zmniejszyćaj, zmniejszyćał, zmniejszyćany «uczynić coś mniejszym pod względem rozmiarów, ilości,… …   Słownik języka polskiego

• przerzedzić — dk VIa, przerzedzićdzę, przerzedzićdzisz, przerzedzićrzedź, przerzedzićdził, przerzedzićdzony przerzedzać ndk I, przerzedzićam, przerzedzićasz, przerzedzićają, przerzedzićaj, przerzedzićał, przerzedzićany 1. «zrobić rzadszym przez częściowe… …   Słownik języka polskiego

• zredukować — dk IV, zredukowaćkuję, zredukowaćkujesz, zredukowaćkuj, zredukowaćował, zredukowaćowany 1. «sprowadzić coś do mniejszych rozmiarów, mniejszej liczby, ilości itp.; ograniczyć, zmniejszyć, uszczuplić coś» Zredukować siły zbrojne do kilku dywizji.… …   Słownik języka polskiego

• łeb — 1. pot. Biec, gnać, lecieć, pędzić, uciekać itp. na łeb na szyję, na złamanie karku «biec, uciekać itp. bardzo szybko, co tchu, w wielkim pośpiechu, nie zwracając uwagi na przeszkody i niebezpieczeństwo»: (...) wdział swoje połatane buty i,… …   Słownik frazeologiczny

• pofolgować — dk IV, pofolgowaćguję, pofolgowaćgujesz, pofolgowaćguj, pofolgowaćował 1. pot. «pozwolić na coś, okazać pobłażanie; dać folgę, sfolgować» Pofolgować komuś w obowiązkach, w pracy. Pofolgować sobie z robotą. 2. pot. «zmniejszyć siłę natężenia,… …   Słownik języka polskiego

• spaść — I dk XI, spadnę, spadniesz, spadnij, spadł, spadłszy spadać ndk I, spaśćam, spaśćasz, spaśćają, spaśćaj, spaśćał 1. «opuścić się szybko z góry na dół; odrywając się od czegoś, tracąc równowagę, zlecieć z góry na dół; opaść w dół» Spadł deszcz,… …   Słownik języka polskiego

• zbiec — + rzad. zbiegnąć dk Vc, zbiegnę, zbiegniesz, zbiegnij, zbiegł, zbiegli, zbiegłszy zbiegać ndk I, zbiecam, zbiecasz, zbiecają, zbiecaj, zbiecał 1. «biegnąc opuścić się w dół, znaleźć się na dole» Zbiec po schodach, ze zbocza. 2. zwykle dk «ujść,… …   Słownik języka polskiego

• skurczyć — dk VIb, skurczyćczę, skurczyćczysz, skurcz, skurczyćył, skurczyćczony «skrócić przez ściągnięcie, ściągnąć, skulić, zgiąć, zewrzeć (palce, ramiona)» Skurczyć ramiona z zimna. Spał ze skurczonymi nogami. Siedział skurczony na tapczanie. Twarz… …   Słownik języka polskiego

• obkurczyć — dk VIb, obkurczyćczę, obkurczyćczysz, obkurczyćkurcz, obkurczyćczył, obkurczyćczony obkurczać ndk I, obkurczyćam, obkurczyćasz, obkurczyćają, obkurczyćaj, obkurczyćał, obkurczyćany «o lekach, hormonach: spowodować skurczenie, zmniejszenie się… …   Słownik języka polskiego

• osłabnąć — dk Vc, osłabnąćnę, osłabnąćniesz, osłabnąćnij, osłabł (osłabnąćbnął), osłabnąćbła, osłabnąćbli, osłabnąćbłszy «stać się słabym, stracić siły, opaść z sił» Osłabnąć z głodu, z przepracowania. przen. a) «stać się mniej czynnym, mniej aktywnym»… …   Słownik języka polskiego