gariban

Türkçe

Ön ad

gariban

1. (teklifsiz konuşma) kimsesiz, zavallı, garip
   • Otelci dediğin dışardan gelenin yolunu gözler, ama Mürşit hiç dayanamıyor bunlara; uzak köylerden gelen garibanlar, dertliler, ezikler neyse de, İstanbul'dan gelenlere tahammülü yok hiç.

     — 2014, Ayfer Tunç, Dünya Ağrısı, Can Sanat Yayınları, s. 147

Köken

Arapça

Çeviriler

çeviriler

• Azerice: qərib (az), biçarə (az)