ข้ามไปเนื้อหา

อักษรซีนายดั้งเดิม

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

อักษรไซนายดั้งเดิม (อังกฤษ: Proto-Sinaitic script) เป็นระบบการเขียนในยุคสำริดตอนกลาง ที่รู้จักกันจากจารึกและเศษชิ้นส่วนจำนวนเล็กน้อยประมาณ 30-40 ชิ้นจากเซราบิต เอล-คาดิม ใน คาบสมุทรไซนาย รวมถึง จารึกอีกสองชิ้นจากวาดี เอล-โฮล ใน อียิปต์ตอนกลาง[1][2][3][4] ร่วมกับจารึก โปรโต-คานาอัน ที่รู้จักกันประมาณ 20 ชิ้น[5] อักษรนี้ยังเป็นที่รู้จักในชื่อ อักษรยุคต้น[6] กล่าวคือ ร่องรอยที่เก่าแก่ที่สุดของการเขียนด้วยตัวอักษร และบรรพบุรุษร่วมของอักษรฮีบรูโบราณ อักษรอาหรับใต้โบราณ และอักษรฟินิเชีย[7] ซึ่งนำไปสู่อักษรสมัยใหม่หลายตัว รวมถึงอักษรกรีก และต่อมาคืออักษรละติน[ ต้องการการอ้างอิงฉบับเต็ม ] ตามทฤษฎีทั่วไป ชาวอิสราเอล ชาวคานาอัน หรือชาวฮิกซอส ที่พูดภาษาคานาอัน[8] ได้นำไฮโรกลิฟอียิปต์มาดัดแปลงเพื่อสร้างอักษรใหม่[9]

ตารางสัญลักษณ์

[แก้]

ด้านล่างนี้คือตารางสรุปอักษรไซนายตั้งเดิม และความสัมพันธ์ที่ถูกเสนอไว้กับตัวอักษรฟีนิเชียและอักษรภาพอียิปต์ ข้อความแสดงที่มาของแต่ละสัญลักษณ์ระบุไว้ในวงเล็บ สามารถดูรายการตัวอักษรทั้งหมดที่รู้จักในปัจจุบันได้ในหน้า 8 และ 9 ที่นี่: https://www.unicode.org/L2/L2019/19299-revisiting-proto-sinaitic.pdf นอกจากนี้ยังแสดงค่าเสียงและชื่อที่สร้างขึ้นใหม่ด้วย

ไฮโรกลิฟบรรพบุรุษที่เป็นไปได้ เซราบิต เอล-คาดิม[10][11][12] วาดี เอล-โฮล[13] ทิมนา[14][13] ค่าเสียง IPA ชื่อที่สร้างขึ้นใหม่ ฟินิเชีย/พาลีโอ-ฮีบรู
F1
𓃾[11][12]		 Aleph N/a /ʔ/ ʾalp "วัว"[12][15] 𐤀𐤀
O1
𓉐[11][12]
(346)		 N/a N/a /b/ bayt "บ้าน"[12] 𐤁𐤁
O4
𓉔[16]		 N/a N/a
T14
𓌙[11][12]		 Gimel N/a N/a /g/ gaml "ไม้ขว้าง"[15] 𐤂𐤂
O31
𓉿[12]
(367)		 N/a N/a /d/ dalt "ประตู"[12] 𐤃𐤃
K5
𓆟[11] or
K7
𓆡[11]		 [a]
(346)		 N/a N/a dag "ปลา"[15]
A28
𓀠[11][12]
(354)		 N/a N/a /h/ haw "ชายกำลังเรียก"[15]/ hll "ร่าเริง"[12] 𐤄𐤄
A2
𓀁[16]		 N/a N/a
T3
𓌉[11]		 Waw ? N/a /w/ waw "ตะขอ"[12] 𐤅𐤅
Z4
𓏭[11] or
D13
𓂃[12]		 Zayin N/a /z/ or /ð/ zayn "อาวุธ"[14] หรือ ḏayp "คิ้ว"[12] 𐤆𐤆[b]
O6
𓉗[12][b] or
O31
𓉿[11][a]
(362)		 N/a N/a /ħ/ ḥaṣir "คฤหาสน์"[12] 𐤇𐤇[b]
V28
𓎛[11][12][b]		 𓎛

(349)

 /x/ ḫayt "ด้าย"[12]
F35
𓄤[12]		 [c] N/a N/a /tˤ/ ṭab "ดี"[12] 𐤈𐤈
D36
𓂝[11][12]		 Yad Yad N/a /j/ yad "มือ"[12] 𐤉𐤉
D46
𓂧[11][12]
(363)		 N/a /k/ kap "ฝ่ามือ"[12][15] 𐤊𐤊
V1
𓍢[11] or
S39
𓋿[12]
(358)

(348)		 ? /l/ lamd "ปฏัก"[12][15] 𐤋𐤋
N35
𓈖[11][12]
(354)		 /m/ maym "น้ำ"[12] 𐤌𐤌
I10
𓆓[11][12]		 Nun N/a /n/ naḥš "งู"[15][12] 𐤍𐤍
R11
𓊽[12]		 N/a N/a N/a /s/ samk "สิ่งค้ำ"[12][15] 𐤎𐤎
D4
𓁹[11][12]		 Ayin /ʕ/ ʿayn "ตา"[15][12] 𐤏𐤏[b]
D21
𓂋[12]		 [15][12]
(346)		 N/a N/a /p/ pay "ปาก"[12] 𐤐𐤐
D25
𓂏?[12]
N5
𓇳		 N/a N/a
O38
𓊋[11]		 [16] N/a piʾt "มุม"[15]
M22
𓇑[11] or
M16
𓇉[11]		 [17]
(356)		 N/a N/a /sˤ/ ṣad "พืช"[15] 𐤑𐤑

𓫪[15][18]

 Qoph N/a N/a /kˤ/ or /q/ qup "ลิง"[15][18] 𐤒𐤒
V24
𓎗[12]		 N/a N/a N/a qaw "เชือก, สาย"[12]
D1
𓁶[11][12] or
D19
𓂉[11]
(352)		 /r/ raʾš "หัว"[12][15] 𐤓𐤓
𓻔[19] N/a [14] /ʃ/ šamš "ดวงอาทิตย์"[12][16] 𐤔𐤔[b]
[20][19]
(357)		 N/a N/a
T10
𓌔[b] or
Aa32
𓐮?[11]		 [20]
(357)

[12]
(348)

 N/a /t͡θ/ ṯad "อก"[12][d]
Z9
𓏴?[11]		 Tof N/a /t/ taw "เครื่องหมาย"[12][15][d] 𐤕𐤕

อ้างอิง

[แก้]
  1. ↑ Simons 2011.
  2. ↑ LeBlanc, Paul D. (2017). Deciphering the Proto-Sinaitic Script: Making Sense of the Wadi el-Hol and Serabit el-Khadim Early Alphabetic Inscriptions. Subclass Press. น. 11. ISBN 978-0-9952844-0-1. Its importance lies in the fact that proto-Sinaitic represents our alphabet's earliest developmental period. So far, only two major discoveries of these inscriptions have been made. The first batch came to light in 1904–1905, in the Sinai, when Hilda and Flinders Petrie discovered what are now referred to as the Serabit el-Khadim inscriptions. The second group was discovered by John and Deborah Darnell in as recently as the 1990s, in Middle Egypt, and is known as the pair of Wadi el-Hol inscriptions.
  3. ↑ Woodard, Roger D. (2008). The Ancient Languages of Syria-Palestine and Arabia. Cambridge University Press. น. 104–105. ISBN 978-1-139-46934-0. The problem of the Proto-Canaanite inscriptions is directly linked with that of the Proto-Sinaitic inscriptions. The latter are a group of inscriptions, numbering about thirty, discovered near Egyptian turquoise mines in the Sinai, dated variously to the eighteenth or fifteenth centuries BC, which have been only partially deciphered but which seem to represent a form of early West Semitic (for a recent overview with bibliography, see Pardee 1997b).
  4. ↑ Golden, Jonathan M. (2009). Ancient Canaan and Israel: An Introduction. Oxford University Press USA. น. 243–244. ISBN 978-0-19-537985-3. By the beginning of the second millennium BCE (the late Middle Bronze Age in Canaan), the scribes of Ugarit began to use a new script based on twenty-seven cuneiform characters. The southern Canaanites also developed new scripts of their own, two variations in fact-Proto-Sinaitic and Proto-Canaanite-both of which were also based upon the use of acronyms (Albright 1966; Cross 1967; Naveh 1982). Unfortunately, only a few examples of each have been recovered to date, and the ones that do exist are mostly incomplete and therefore difficult to decipher. As a result, some fundamental questions regarding the time of the first Proto-Canaanite scripts and the origins of the alphabet remain unanswered ... Proto-Sinaitic ... Today archaeologists know of some thirty to forty Proto-Sinaitic inscriptions that have been found on statuettes and stelae and carved into the rock faces around Serabit el-Khadim ...
  5. ↑ Garfinkel, Yosef; Golub, Mitka R.; Misgav, Haggai; Ganor, Saar (พฤษภาคม 2015). "The ʾIšbaʿal Inscription from Khirbet Qeiyafa". Bulletin of the American Schools of Oriental Research. 373 (373): 217–233. doi:10.5615/bullamerschoorie.373.0217. JSTOR 10.5615/bullamerschoorie.373.0217. S2CID 164971133.{{cite journal}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  6. ↑ Rollston, C. (2020). "The Emergence of Alphabetic Scripts". ใน Hasselbach-Andee, R. (บ.ก.). A Companion to Ancient Near Eastern Languages (พิมพ์ครั้งที่ 1st). Wiley. น. 65–81. doi:10.1002/9781119193814.ch4. ISBN 978-1-119-19329-6.
  7. ↑ "Sinaitic inscriptions | ancient writing". Encyclopædia Britannica. สืบค้นเมื่อ 2019-08-21.
  8. ↑ Healey, John F. (1990). The Early Alphabet. University of California Press. น. 18. ISBN 978-0-520-07309-8.
  9. 1 2 Albright 1966.
  10. 1 2 Cross, F. M. (1980) Newly Found Inscriptions in Old Canaanite and Early Phoenician Scripts. Bulletin of the American Schools of Oriental Research, 238, 1–20. doi:10.2307/1356511
  11. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 Simons 2011, p. 38, fig. 2.
  12. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 Colless 2010, p. 96, fig. 5.
  13. 1 2 Colless 2010.
  14. 1 2 3 อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ <ref> ไม่ถูกต้อง ไม่มีการกำหนดข้อความสำหรับอ้างอิงชื่อ ":3"
  15. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 Albright 1966, fig. 1.
  16. 1 2 3 4 Darnell, John Coleman; Lundberg, Marilyn J. (26 พฤศจิกายน 2015). "Two Early Alphabetic Inscriptions from the Wadi el-Hôl: New Evidence for the Origin of the Alphabet from the Western Desert of Egypt". C. Dobbs-Allsopp, P.K. McCarter, M.J. Lundberg, and B. Zuckerman, Co-authors, with the Assistance of C. Manassa Darnell, in Annual of the American Schools of Oriental Research 59 (2005): 63-124.{{cite journal}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  17. ↑ Albright 1966, p. 21, fig. 5.
  18. 1 2 Pandey, Anshuman (30 กรกฎาคม 2019). "Revisiting the Encoding of Proto Sinaitic in Unicode" (PDF). Unicode.org.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  19. 1 2 Colless 2010, p. 90.
  20. 1 2 Wilson-Wright, Aren Max (2016). "Sinai 357: A Northwest Semitic Votive Inscription to Teššob". Journal of the American Oriental Society. 136 (2): 247–263. doi:10.7817/jameroriesoci.136.2.247. ISSN 0003-0279. JSTOR 10.7817/jameroriesoci.136.2.247.
  21. ↑ Colless 2014, p. 85-86.

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]
  1. 1 2 𓆛's name may be reconstructed as "dagg" (Ugaritic, Hebrew), "nūn" (Aramaic, Akkadian, Phoenician?), or "samk" (Arabic, Old South Arabian?). However, the development of Proto-Sinaitic in Sinai and Egypt makes it part of the Northwest Semitic Languages, where "dagg" and "nūn" were used. When both 𓉿 and 𓆛 are found within the same inscription, they are either thought to be the same allophone, or they are thought to be misinterpreted as 𓉗 or Samekh respectively.[ต้องการอ้างอิง]
  2. 1 2 3 4 5 6 7 Several sound mergers may have occurred by the time of the Phoenician language, including the merger of /ð/ into /z/, the merger of /x/ into /ħ/, the merger of /ɣ/ into /ʕ/, and the merger of /θ/ into /ʃ/.[ต้องการอ้างอิง]
  3. ↑ The Canaanites seem to have replaced the 𓄤 glyph with one resembling a spinning wheel (ṭayt) 𓊖.
  4. 1 2 There is no hieroglyph for Waw/hook, and there are no strong graphical matches for hieroglyphs: Ziqq/fetter (𓍿), Taw/mark (𓏴), and Ṯad/breasts (𓂑𓂑). Colless suggests these letters may have derived independently outside Egypt.[21] Others have interpreted Ziqq, Waw, and Ṯad as coming from reinterpreted hieroglyphs, a copper ingot (𓈔),[10] a mace (𓌉),[9] and Aa32 (𓐮),[11] respectively.
อ้างอิงผิดพลาด: มีป้ายระบุ <ref> สำหรับกลุ่มชื่อ "lower-alpha" แต่ไม่พบป้ายระบุ <references group="lower-alpha"/> ที่สอดคล้องกัน
เข้าถึงจาก "https://th.wikipedia.org/w/index.php?title=อักษรซีนายดั้งเดิม&oldid=13305937"