ข้ามไปเนื้อหา

มาร์ก เฮนรี

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
มาร์ก เฮนรี
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิดมาร์ก เจอร์โรลด์ เฮนรี
(1971-06-12) มิถุนายน 12, 1971 (55 ปี)[1]
Silsbee, Texas, U.S.[1]
บุตร2
Kevin Henry (ลูกพี่ลูกน้อง)
นักมวยสากล
ชื่อบนสังเวียนMark Henry[2]
Markswoggle[3]
ส่วนสูง6 ฟุต 4 นิ้ว (193 เซนติเมตร)[2]
น้ำหนัก360 ปอนด์ (163 กิโลกรัม)[2]
มาจากSilsbee, Texas[2]
ฝึกหัดโดยLeo Burke[4]
Tom Prichard[5]
เปิดตัว1996[4][5]
รีไทร์2018

มาร์ก เจอร์โรลด์ เฮนรี (Mark Jerrold Henry; 12 มิถุนายน ค.ศ. 1971)[6] เป็นอดีตนักยกกำลัง นักยกน้ำหนักโอลิมปิก นักกีฬาสตรองแมน และอดีตนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกัน

เฮนรีเป็นนักกีฬาโอลิมปิก 2 สมัย ในปี 1992 และ 1996[2][7] อีกทั้งยังคว้าเหรียญทอง เหรียญเงิน และเหรียญทองแดงจากการแข่งขันแพนอเมริกันเกมส์ ปี 1995[4] ในฐานะนักยกกำลัง เขาเป็นแชมป์โลกของสหพันธ์ยกกำลังปลอดสารต้องห้ามโลกในปี 1995 เป็นแชมป์ยกกำลังแห่งชาติสหรัฐอเมริกา 2 สมัย ในปี 1995 และ 1997[8] และเคยสร้างสถิติอเมริกันในการยกเดดลิฟต์ นอกจากนี้ เขายังคงครองสถิติโลกของสหพันธ์ยกกำลังปลอดสารต้องห้ามโลกในประเภทสควอต เดดลิฟต์ และน้ำหนักรวม[9]

ในฐานะนักยกน้ำหนัก เฮนรีเป็นแชมป์ยกน้ำหนักแห่งชาติสหรัฐอเมริกา 3 สมัย ในปี 1993, 1994 และ 1996 เป็นผู้ชนะการแข่งขันอเมริกันโอเพ่น ปี 1992 เป็นแชมป์ยูเอสโอลิมปิกเฟสติวัล 2 สมัย ในปี 1993 และ 1994 และเป็นแชมป์นาคัคในปี 1996 เขาครองสถิติยกน้ำหนักระดับซีเนียร์ของสหรัฐอเมริกาครบทั้ง 3 ประเภท ระหว่างปี 1993 ถึง 1997 ในฐานะนักกีฬาสตรองแมน เฮนรีคว้าแชมป์อาร์โนลด์สตรองแมนคลาสสิกครั้งแรกในประวัติศาสตร์ เมื่อปี 2002

หลังจากเข้าร่วมสหพันธ์มวยปล้ำโลกในปี 1996 เขาคว้าแชมป์ยุโรป 1 สมัย[10] และเป็นแชมป์โลก 2 สมัย ได้แก่ แชมป์อีซีดับเบิลยูในปี 2008 และแชมป์โลกรุ่นเฮฟวีเวตในปี 2011[11] โดยการคว้าแชมป์อีซีดับเบิลยูทำให้เขากลายเป็นนักมวยปล้ำผิวดำคนที่ 4 ในประวัติศาสตร์ WWE ที่ได้ครองแชมป์โลก ต่อจาก เดอะ ร็อก, บุ๊กเกอร์ ที และบ็อบบี แลชลีย์ ในเดือนเมษายน ปี 2018 เฮนรีได้รับการบรรจุเข้าสู่หอเกียรติยศ WWE รุ่นปี 2018[12]

ชีวิตวัยเยาว์

[แก้]

เฮนรีเกิดที่เมืองเล็ก ๆ ชื่อซิลส์บี ในภูมิภาคอีสต์เท็กซัส ซึ่งอยู่ห่างจากเมืองฮิวสตันไปทางตะวันออกเฉียงเหนือประมาณ 145 กิโลเมตร ตั้งแต่เด็กเขาเป็นแฟนมวยปล้ำตัวยง โดยนักมวยปล้ำคนโปรดของเขาคือ อ็องเดร เดอะ ไจแอนต์ วันหนึ่งขณะไปชมการแข่งขันมวยปล้ำที่เมืองโบมอนต์ รัฐเท็กซัส เฮนรีในวัยเด็กพยายามเอื้อมมือไปแตะอ็องเดรขณะที่เดินลงมาที่เวที แต่กลับสะดุดรั้วกั้นผู้ชมล้มลง อ็องเดรจึงอุ้มเขาขึ้นจากฝั่งผู้ชม แล้ววางกลับไปหลังรั้วกั้นอย่างปลอดภัย[13] เมื่อเฮนรีอายุ 12 ปี เออร์เนสต์ ผู้เป็นบิดา เสียชีวิตจากภาวะแทรกซ้อนของโรคเบาหวาน ต่อมาเมื่ออายุ 14 ปี เขาได้รับการวินิจฉัยว่ามีภาวะบกพร่องในการอ่าน หรือดิสเล็กเซีย

เฮนรีเติบโตมาในครอบครัวที่ผู้ชายเกือบทุกคนมีรูปร่างใหญ่กว่าคนทั่วไป โดยเฉพาะชัดด์ ลุงทวดของเขา ซึ่งมีความสูงประมาณ 201 เซนติเมตร น้ำหนักราว 227 กิโลกรัม ไม่เคยมีรองเท้าสำเร็จรูปคู่ใดที่สวมใส่ได้ และเป็นที่รู้จักในฐานะชายที่แข็งแกร่งที่สุดแห่งป่าสนในภูมิภาคอีสต์เท็กซัส[14]

ในช่วงมัธยมศึกษา เฮนรีเล่นอเมริกันฟุตบอลให้กับโรงเรียนจนถึงชั้นปีสุดท้าย แต่ได้รับบาดเจ็บเอ็นข้อมือจากการแข่งขันนัดแรกของฤดูกาล ทำให้ต้องยุติการเล่น นอกจากนี้ เขายังทำคะแนนการสอบเอสเอทีได้ต่ำกว่า 700 คะแนนอีกด้วย

อาชีพกีฬายกน้ำหนัก

[แก้]

เมื่ออยู่ชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 มาร์ก เฮนรีมีความสูงประมาณ 165 เซนติเมตร และมีน้ำหนักราว 102 กิโลกรัม แม่ของเขาซื้อชุดยกน้ำหนักให้ตั้งแต่อายุ 10 ปี เมื่อเข้าเรียนมัธยมศึกษาที่โรงเรียนซิลส์บี เขาสามารถสควอตได้ถึง 272 กิโลกรัม ซึ่งทำลายสถิติของโรงเรียน และเมื่ออายุ 18 ปี เขาได้รับฉายาว่า "วัยรุ่นที่แข็งแกร่งที่สุดในโลก" หลังคว้าแชมป์ยกกำลังระดับมัธยมแห่งชาติ พร้อมสร้างสถิติโลกรุ่นเยาวชนในท่าสควอตและน้ำหนักรวม[15]

ต่อมา เทอร์รี ท็อดด์ อดีตนักยกน้ำหนักและศาสตราจารย์จากมหาวิทยาลัยเท็กซัส ได้ชักชวนให้เฮนรีหันมาฝึกยกน้ำหนักแบบโอลิมปิก แม้จะฝึกเพียง 8 เดือน เขาก็ทำลายสถิติระดับเยาวชนของสหรัฐหลายรายการ[16] และในปี 1991 คว้าแชมป์เยาวชนสหรัฐ รวมถึงสร้างชื่อในระดับนานาชาติทั้งกีฬายกน้ำหนักและยกกำลัง[17]

เฮนรีผ่านการคัดเลือกไปแข่งขันโอลิมปิกครั้งแรกในปี 1992 และหลังจากนั้นกวาดแชมป์ยกน้ำหนักของสหรัฐหลายรายการ รวมถึงคว้าเหรียญทอง เหรียญเงิน และเหรียญทองแดง ในกีฬาแพนอเมริกันเกมส์ ปี 1995 ในปี 1995 เขาคว้าแชมป์ยกกำลังแห่งชาติสหรัฐและแชมป์โลก พร้อมสร้างสถิติโลกหลายรายการในท่าสควอต เดดลิฟต์ และน้ำหนักรวม จากนั้นในปี 1996 เขาคว้าแชมป์นาคัค และแชมป์ยกน้ำหนักแห่งชาติสหรัฐเป็นสมัยที่ 3 พร้อมครองสถิติประเทศทั้งท่าสแนตช์ คลีนแอนด์เจิร์ก และน้ำหนักรวม[18]

ก่อนโอลิมปิกปี 1996 เฮนรีได้รับความสนใจจากสื่อทั่วสหรัฐ และได้พบกับ วินซ์ แม็กแมน จนนำไปสู่การเซ็นสัญญา 10 ปีกับ WWF หลังจบโอลิมปิก แม้จะได้รับบาดเจ็บที่หลังและจบการแข่งขันเพียงอันดับ 14 เขาก็ตัดสินใจเลิกแข่งขันยกน้ำหนัก และหันเข้าสู่อาชีพนักมวยปล้ำเต็มตัว[19][20]

แม้ยังกลับมาคว้าแชมป์ยกกำลังแห่งชาติสหรัฐอีกครั้งในปี 1997 และยังคงมีพละกำลังมหาศาล แต่ภารกิจใน WWF ทำให้เขาเลิกแข่งขันยกกำลังอย่างถาวร เพื่อทุ่มเทให้กับอาชีพนักมวยปล้ำ โดยในปี 2003 บิล คาซไมเออร์ ตำนานสตรองแมน ยังยกย่องว่าเฮนรีเป็น "หนึ่งในผู้ชายที่แข็งแกร่งที่สุดในประวัติศาสตร์โลก"[21]

เส้นทางมวยปล้ำอาชีพ

[แก้]

มาร์ก เฮนรี เริ่มต้นเส้นทางอาชีพจากกีฬายกน้ำหนัก เขาเป็นนักกีฬาที่มีพละกำลังโดดเด่นตั้งแต่อายุยังน้อย และสร้างชื่อเสียงในระดับนานาชาติจากการแข่งขันยกน้ำหนัก เขาเป็นตัวแทนสหรัฐอเมริกาในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกถึง 3 ครั้ง และยังประสบความสำเร็จในการแข่งขันระดับโลกหลายรายการ จนได้รับฉายาว่า “ชายที่แข็งแกร่งที่สุดในโลก” ซึ่งต่อมากลายเป็นชื่อที่ติดตัวเขาในวงการมวยปล้ำ[22]

ในปี 1996 มาร์ก เฮนรี เซ็นสัญญากับสหพันธ์มวยปล้ำโลก หลังจากสร้างชื่อจากวงการกีฬา แม้จะมีชื่อเสียงและร่างกายที่แข็งแกร่ง แต่เขายังไม่มีประสบการณ์ด้านมวยปล้ำอาชีพมากนัก ช่วงแรกจึงต้องใช้เวลาปรับตัวทั้งเรื่องการปล้ำ การแสดง และการทำงานร่วมกับนักมวยปล้ำคนอื่น เขาถูกนำเสนอในฐานะนักมวยปล้ำที่มีพละกำลังมหาศาล แต่ผลงานในช่วงแรกยังไม่โดดเด่นมากนัก ต่อมาเขาเริ่มได้รับบทบาทที่หลากหลายมากขึ้น และในช่วงปลายยุค 1990 ได้เปลี่ยนมาใช้ตัวละคร “เซ็กชวล ช็อกโกแลต” ซึ่งเป็นตัวละครแนวตลกและเจ้าชู้ ตัวละครนี้ทำให้มาร์ก เฮนรี ได้รับความสนใจจากแฟนมวยปล้ำมากขึ้น และทำให้เขามีบทบาทในรายการโทรทัศน์อย่างต่อเนื่อง แม้ภาพลักษณ์ดังกล่าวจะแตกต่างจากตัวตนนักกีฬาที่แข็งแกร่งของเขาอย่างมาก เขาเริ่มพัฒนาตัวเองและคว้าแชมป์ยุโรปได้สำเร็จ หลังจากนั้นเขาเริ่มถูกมองว่าเป็นนักมวยปล้ำสายพลังที่สามารถสร้างความน่าเกรงขามให้กับคู่ต่อสู้ได้[23] ในปี 2008 มาร์ก เฮนรี ย้ายไปเป็นส่วนหนึ่งของแบรนด์อีซีดับเบิลยู และเข้าสู่การแข่งขันเพื่อชิงแชมป์อีซีดับเบิลยู ในไนต์ออฟแชมเปียนส์ 2008 เขาเอาชนะบิ๊กโชว์และเคนในการแข่งขันสามเส้า คว้าแชมป์อีซีดับเบิลยูได้เป็นครั้งแรกในอาชีพ[24]

จุดเปลี่ยนครั้งสำคัญเกิดขึ้นในปี 2011 เมื่อมาร์ก เฮนรี เปลี่ยนภาพลักษณ์ครั้งใหญ่ เขากลับมาในฐานะนักมวยปล้ำที่ดุดันและจริงจังมากขึ้น และมีฉายาว่า “ฮอลล์ออฟเพน” พร้อมแสดงให้เห็นถึงพละกำลังที่น่ากลัว เขาเริ่มทำร้ายคู่ต่อสู้และประกาศว่าตัวเองสมควรได้รับโอกาสชิงแชมป์โลก การเปลี่ยนแปลงครั้งนี้ทำให้แฟนมวยปล้ำเริ่มมองเขาแตกต่างจากในอดีต ในไนต์ออฟแชมเปียนส์ 2011 เขาเอาชนะแรนดี ออร์ตัน และคว้าแชมป์โลกเฮฟวีเวตได้เป็นครั้งแรกในอาชีพ หลังจากอยู่กับบริษัทมานานประมาณ 15 ปี[25] นี่ถือเป็นความสำเร็จครั้งใหญ่ที่สุดของเขา เพราะก่อนหน้านั้นเขาใช้เวลาหลายปีในฐานะนักมวยปล้ำระดับกลาง แต่ในที่สุดก็สามารถก้าวขึ้นมาเป็นแชมป์โลกได้ หลังคว้าแชมป์โลก เขาป้องกันตำแหน่งกับนักมวยปล้ำหลายคน และมีเรื่องราวสำคัญกับบิ๊กโชว์ โดยมาร์ก เฮนรี ถูกนำเสนอว่าเป็นแชมป์ที่มีพละกำลังมหาศาลและสามารถเอาชนะคู่ต่อสู้ด้วยความแข็งแกร่งเพียงอย่างเดียว อย่างไรก็ตาม ในเดือนธันวาคม 2011 เขาเสียแชมป์โลกเฮฟวีเวตให้กับบิ๊กโชว์ หลังครองแชมป์ได้ประมาณสามเดือน[26]

ในช่วงปีต่อ ๆ มา เขายังคงทำงานให้กับบริษัท แม้จะไม่ได้กลับไปคว้าแชมป์โลกอีกครั้ง แต่เขายังคงเป็นนักมวยปล้ำที่ได้รับความเคารพจากเพื่อนร่วมอาชีพ เนื่องจากประสบการณ์ที่ยาวนานและความสามารถในการทำงานร่วมกับนักมวยปล้ำรุ่นใหม่ ในปี 2017 มาร์ก เฮนรี ยุติการขึ้นปล้ำอย่างเต็มเวลา หลังจากอยู่กับบริษัทมานานกว่า 20 ปี เขายังคงปรากฏตัวในรายการเป็นครั้งคราว และเริ่มหันไปให้ความสนใจกับงานด้านอื่นในวงการมวยปล้ำมากขึ้น[27] ในปี 2018 มาร์ก เฮนรี ได้รับการบรรจุเข้าสู่หอเกียรติยศของดับเบิลยูดับเบิลยูอี เพื่อเป็นการยกย่องผลงานตลอดอาชีพของเขา เขาได้รับการยอมรับจากการเป็นทั้งนักกีฬาระดับโลกและนักมวยปล้ำที่สามารถพัฒนาตัวเองจากช่วงเริ่มต้นที่ถูกตั้งคำถามเกี่ยวกับความสามารถ จนกลายเป็นแชมป์โลกในที่สุด[12]

หลังจากออกจากการขึ้นปล้ำเต็มเวลา มาร์ก เฮนรี ยังคงทำงานในวงการมวยปล้ำ โดยในปี 2021 เขาเข้าร่วมออลอีลีตเรสต์ลิง และทำหน้าที่เป็นผู้บรรยาย นักวิเคราะห์ และที่ปรึกษาให้กับนักมวยปล้ำรุ่นใหม่ เขานำประสบการณ์จากการอยู่ในวงการมานานหลายสิบปีมาใช้ในการให้คำแนะนำและช่วยพัฒนานักมวยปล้ำคนอื่น[28] ก่อนหมดสัญญากับสมาคมในปี 2024[29] และกลับสู่ WWE อีกครั้งในฐานะตำนาน[30]

ชีวิตส่วนตัว

[แก้]

เฮนรีอาศัยอยู่ที่เมืองออสติน รัฐเท็กซัส กับภรรยาของเขา จานา ทั้งคู่มีลูกด้วยกัน 2 คน คือ ลูกชาย 1 คน และลูกสาว 1 คน[31] เขาขับรถฮัมเมอร์ที่ได้รับเป็นรางวัลจากการคว้าแชมป์อาร์โนลด์สตรองแมนคลาสสิก ปี 2002

เมื่อวันที่ 10 กันยายน 2012 เฮนรีได้รับเกียรติให้เป็นหนึ่งในผู้แบกหีบศพในพิธีศพของนักแสดง ไมเคิล คลาร์ก ดันแคน[32]

ในเดือนมีนาคม ปี 2019 เฮนรีประกาศว่าจะบริจาคสมองของตนเองให้กับงานวิจัยเกี่ยวกับโรคสมองจากการบาดเจ็บเรื้อรัง หลังจากเสียชีวิต เพื่อสนับสนุนการศึกษาผลกระทบของการกระแทกศีรษะที่เกิดขึ้นจากการเล่นกีฬาและการปล้ำอาชีพ[33]

ผลงานแชมป์และรางวัล

[แก้]

อ้างอิง

[แก้]
  1. 1 2 "Mark Henry official Internet Presence (bio)". Mark Henry. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ มกราคม 3, 2012. สืบค้นเมื่อ กันยายน 25, 2012.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  2. 1 2 3 4 5 "Mark Henry bio". World Wrestling Entertainment. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มีนาคม 15, 2012. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 30, 2009.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  3. ↑ Plummer, Dave (สิงหาคม 3, 2009). "RAW: Cena delivers the goods". Slam! Sports. Canoe.com. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ กุมภาพันธ์ 18, 2019. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 18, 2019. Markswoggle, aka Mark Henry.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  4. 1 2 3 Milner, John M.; Oliver, Greg. "Mark Henry". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ เมษายน 29, 2015. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 20, 2009.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  5. 1 2 "Mark Henry". Wrestlingdata. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กุมภาพันธ์ 18, 2019. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 18, 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  6. ↑ "Texas Births". Familytreelegends.com. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤษภาคม 28, 2013. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 3, 2008.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  7. ↑ Evans, Hilary; Gjerde, Arild; Heijmans, Jeroen; Mallon, Bill; และคณะ. "มาร์ก เฮนรี". Olympics at Sports-Reference.com. Sports Reference LLC. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2016-12-04.
  8. ↑ Vasquez, Johnny. "Men's Raw American Records". powerliftingwatch.com. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤษภาคม 3, 2012. สืบค้นเมื่อ กันยายน 28, 2012.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  9. ↑ "Men's Equipped World Powerlifting Records (WDFPF)". WDFPF. thedmilbournes.net. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ กันยายน 2, 2012. สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 2, 2012.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  10. 1 2 "History Of The European Championship – Mark Henry". World Wrestling Entertainment. สิงหาคม 23, 1999. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ กุมภาพันธ์ 24, 2008. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 25, 2008.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  11. ↑ "Mark Henry def. Randy Orton (New World Heavyweight Champion)". World Wrestling Entertainment. กันยายน 18, 2011. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ สิงหาคม 1, 2012. สืบค้นเมื่อ กันยายน 20, 2011.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  12. 1 2 3 "Mark Henry to enter WWE Hall of Fame". ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มีนาคม 20, 2018. สืบค้นเมื่อ 19 มีนาคม 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  13. ↑ Barnwell, Bill (พฤศจิกายน 1, 2006). "Mark Henry Talking Wresting Smack: Classic Q&A Part 1". REV Magazine (now defunct). ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มกราคม 24, 2013. สืบค้นเมื่อ กันยายน 22, 2012.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  14. ↑ "Mark Henry". International Sports Hall of Fame. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กันยายน 30, 2012. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 15, 2012.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  15. ↑ "The Sidelines: Texas Teen Lifts Top Weights". Los Angeles Times. เมษายน 23, 1990. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มีนาคม 4, 2014. สืบค้นเมื่อ กันยายน 25, 2012.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  16. ↑ "Men's USPF Senior Nationals (results)". en.allpowerlifting.com. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มกราคม 16, 2017. สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 1, 2012.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  17. ↑ Greg, Oliver (กันยายน 28, 2000). "Mark Henry: Two Time Olympian". Slam Wrestling. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มกราคม 20, 2023. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 20, 2009.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  18. ↑ Todd, Terry (พฤษภาคม 1, 1998). "Mark Henry's Dilemma – Reflections on Drugs at the Olympics" (PDF). Iron Game History, Volume 5, Number 1. ข้อมูลเก่า (PDF)จากแหล่งเดิมเมื่อ กันยายน 4, 2012. สืบค้นเมื่อ กันยายน 26, 2012.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  19. ↑ Dufresne, Chris (กรกฎาคม 30, 1996). "He Might Not Be the Best, but Henry Is Definitely the Most". Los Angeles Times. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤษภาคม 30, 2014. สืบค้นเมื่อ กันยายน 26, 2012.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  20. ↑ "video: 1996 olympics part 2". YouTube.com. พฤษภาคม 28, 2008. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-10-31.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  21. ↑ Todd, Terry (พฤษภาคม 1, 1998). "Mark Henry's Dilemma – Reflections on Drugs at the Olympics (page 13)" (PDF). Iron Game History, Volume 5, Number 1. ข้อมูลเก่า (PDF)จากแหล่งเดิมเมื่อ กันยายน 4, 2012. สืบค้นเมื่อ กันยายน 26, 2012.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  22. ↑ "Mark Henry Profile". Online World Of Wrestling. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มกราคม 1, 2012. สืบค้นเมื่อ เมษายน 13, 2008.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  23. ↑ Powell, John (สิงหาคม 23, 1999). "Foley new champ at SummerSlam". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ ตุลาคม 18, 2015. สืบค้นเมื่อ เมษายน 28, 2009.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  24. ↑ Keller, Wade (กันยายน 29, 2008). "Keller's WWE Night Of The Champions PPV Report 6/29: Ongoing "virtual time" coverage of event". Pro Wrestling Torch. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มีนาคม 3, 2016. สืบค้นเมื่อ กันยายน 28, 2013.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  25. ↑ Caldwell, James. "Caldwell's WWE Night of Champions PPV Results 9/18: Complete "virtual time" coverage of live PPV – Triple H vs. C.M. Punk". Pro Wrestling Torch. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มีนาคม 3, 2016. สืบค้นเมื่อ กันยายน 16, 2012.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  26. ↑ Caldwell, James. "Caldwell's WWE TLC PPV Report 12/18: Complete "virtual time" coverage of live PPV – TLC, Table, Ladder, Chair matches". Pro Wrestling Torch. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มีนาคม 4, 2016. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 8, 2013.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  27. ↑ Campbell, Brian (มกราคม 23, 2018). "WWE Raw results, recap: New champion, Austin stuns McMahon, Taker, 'Too Sweet'". CBS Sports. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มกราคม 24, 2018. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 20, 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  28. ↑ Powell, Jason (พฤษภาคม 30, 2021). "AEW Double Or Nothing results: Powell's live review of Kenny Omega vs. Orange Cassidy vs. Pac for the AEW Championship, Hikaru Shida vs. Britt Baker for the AEW Women's Title, Miro vs. Lance Archer for the TNT Title, The Young Bucks vs. Jon Moxley and Eddie Kingston for the AEW Tag Titles, The Pinnacle vs. The Inner Circle in a Stadium Stampede match". Pro Wrestling Dot Net. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤษภาคม 30, 2021. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 30, 2021.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  29. ↑ "Mark Henry Addresses His Status in AEW, Says His Contract Expires Tomorrow". 411MANIA (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ 2024-05-27.
  30. ↑ Lambert, Jeremy (2025-03-22). "Mark Henry Announces He's Signed A WWE Legends Deal". Fightful (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ 2026-05-04.
  31. ↑ Kelly, Ray (กรกฎาคม 13, 2008). "WWE wages war in Springfield". The Republican (Springfield): H01.{{cite journal}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  32. ↑ Associated Press (กันยายน 11, 2012). "Michael Clarke Duncan funeral: Tom Hanks, Jay Leno among stars celebrating actor's life in teary memorial service". New York Daily News. New York City: Tronc, Inc. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มกราคม 16, 2018. สืบค้นเมื่อ มกราคม 15, 2018.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  33. ↑ Rollins, Khadrice (มีนาคม 9, 2019). "Mark Henry Vows to Donate His Brain for CTE Research". Sports Illustrated. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มีนาคม 25, 2019. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 25, 2019.{{cite magazine}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  34. ↑ CauliflowerAlleyClub (พฤศจิกายน 16, 2018). ""The World's Strongest Man" @TheMarkHenry, to receive the 2019 Iron Mike Mazurki Award at the 54th annual @CACReunion ! Congratulations on, yet another, prestigious accomplishment Mark. The CAC Reunion takes place April 29th - May 1 at the @goldcoastcasino in #LasVegas , NV.pic.twitter.com/EWJVIRhS7t". ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤศจิกายน 7, 2021. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 16, 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  35. ↑ Lee, Joseph (ธันวาคม 31, 2020). "Pro Wrestling Hall of Fame Finalizes 2021 Class: Mark Henry, Trish Stratus, More". 411Mania. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มกราคม 27, 2021. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 17, 2021.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  36. ↑ "The PIW Awards". Pro Wrestling Illustrated. 33 (3): 68–69. 2012.
  37. ↑ "The PWI Awards". Pro Wrestling Illustrated. 33 (7): 26. 2012. ISSN 1043-7576.
  38. ↑ "PWI 500 of the PWI Years". ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ เมษายน 1, 2016. สืบค้นเมื่อ มกราคม 16, 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  39. ↑ "Mark Henry's first reign". WWE. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2011-12-25. สืบค้นเมื่อ 2011-09-18.
  40. ↑ "History of the ECW Championship – Mark Henry". World Wrestling Entertainment. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ มีนาคม 25, 2009. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 3, 2008.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  41. ↑ "WWE Live Events - 2006". กันยายน 21, 2023.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  42. ↑ "WWE.com Exclusive Slammy Awards 2011". WWE. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มีนาคม 28, 2016. สืบค้นเมื่อ เมษายน 28, 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  43. ↑ "2013 Slammy Award winners". WWE. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤศจิกายน 16, 2018. สืบค้นเมื่อ เมษายน 28, 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  44. ↑ Laboon, Jeff (ธันวาคม 8, 2014). "2014 Slammy Award winners". WWE. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มีนาคม 5, 2016. สืบค้นเมื่อ เมษายน 28, 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]
เข้าถึงจาก "https://th.wikipedia.org/w/index.php?title=มาร์ก_เฮนรี&oldid=13275860"