ข้ามไปเนื้อหา

พิพิธภัณฑ์บริติช

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
British Museum
พิพิธภัณฑ์บริติชตั้งอยู่ในใจกลางลอนดอน
พิพิธภัณฑ์บริติช
Location within central London
ก่อตั้ง7 มิถุนายน 1753; 273 ปีก่อน (1753-06-07)
ที่ตั้งถนนเกรทรัสเซิล, ลอนดอน WC1B 3DG, ประเทศอังกฤษ, สหราชอาณาจักร
พิกัดภูมิศาสตร์51°31′10″N 0°07′37″W / 51.5195°N 0.1269°W / 51.5195; -0.1269
ขนาดผลงานapprox. 8 million objects[1]
จำนวนผู้เยี่ยมชม6,239,983 (2019) [2]
ประธานกรรมการริเชิร์ด ลามเบิร์ท
ผู้อำนวยการฮาร์ทวิก ฟิสเชอร์
ขนส่งมวลชนรถไฟใต้ดินลอนดอน แม่แบบ:Lus; แม่แบบ:Lus; แม่แบบ:Lus; แม่แบบ:Lus;
เว็บไซต์britishmuseum.org แก้ไขสิ่งนี้ที่วิกิสนเทศ
พื้นที่807,000 sq ft (75,000 m2) ใน
แกลเลอรี 94 ส่วน
เกรทคอร์ทเป็นพื้นที่ที่พัฒนาในปี 2001 ล้อมรอบรีดดิงรูม

บริทิชมิวเซียม (อังกฤษ: British Museum) ในย่านบลูมส์บรีของลอนดอน ประเทศอังกฤษ เป็นสถาบันสาธารณะที่ตั้งขึ้นเพื่ออุทิศให้แก่ประวัติศาสตร์มุนษย์, ศิลปะ และ วัฒนธรรม ของสะสมถาวรของพิพิธภัณฑ์มีจำนวนราวแปดล้านชิ้นและเป็นหนึ่งในพิพิธภัณฑ์ที่มีของสะสมมากที่สุดในโลก และครอบคลุมมากที่สุดในประวัติศาสตร์[3] ซึ่งได้มาจากการเก็บรวบรวมนับตั้งแต่สมัยของจักรวรรดิอังกฤษ เป็นต้นมา ทำให้พิพิธภัณฑ์สามารถบอกเล่าความเป็นมาของมนุษยชาติได้ตั้งแต่อดีต[a] บริทิชมิวเซียมเป็นพิพิธภัณฑ์ที่เปิดแก่สาธารณะแห่งแรกของโลก[4]

พิพิธภัณฑ์ก่อตั้งขึ้นในปี 1753 โดยส่วนใหญ่ได้มาจากของสะสมของแพทย์และนักวิทยาศาสตร์ชาวไอริช เซอร์ฮานส์ สโลน[5] และเปิดสู่สาธารณะเป็นครั้งแรกในปี 1759 ในมอนทากูเฮาส์ ที่ตั้งของอาคารพิพิธภัณฑ์ในปัจจุบัน ในปัจจุบันมีสถาบันสาขาของพิพิธภัณฑ์มากมาย โดยสถาบันแรกที่แยกสาขาออกมาคือ พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ธรรมชาติ ในปี 1881.

ความเป็นเจ้าของของพิพิธภัณฑ์เหนือโบราณวัตถุที่มีชื่อเสียงที่สุดบางชิ้นที่ได้มาจากประเทศอื่นยังคงเป็นที่ถกเถียงในระดับสากล โดยเฉพาะอย่างยิ่ง กรณีของงานสลักหินอ่อนเอลกิน[6] จากกรีซ, ศิลารอเซตตา[7] จากอียิปต์ และทองสัมฤทธิ์เบนิน จากราชวงศ์เบนิน

อ้างอิง

[แก้]
  1. ↑ "Collection size". British Museum.
  2. ↑ Art Newspaper annual museum survey, 9 April 2020
  3. ↑ "About us". British Museum. สืบค้นเมื่อ 26 มีนาคม 2013.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  4. ↑ "History of the British Museum". The British Museum (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 12 กรกฎาคม 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  5. ↑ "The Life and Curiosity of Hans Sloane". The British Library (ภาษาอังกฤษ). ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2018-11-19. สืบค้นเมื่อ 21 ตุลาคม 2017.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  6. ↑ Tharoor, Kanishk (29 มิถุนายน 2015). "Museums and looted art: the ethical dilemma of preserving world cultures". The Guardian (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 18 เมษายน 2018.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  7. ↑ "The Big Question: What is the Rosetta Stone, and should Britain return". The Independent (ภาษาอังกฤษ). 9 ธันวาคม 2009. สืบค้นเมื่อ 2 เมษายน 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]
  1. ↑ Sculptures and applied art are in the Victoria and Albert Museum; the British Museum houses earlier art, non-Western art, prints and drawings. Art of a later date is at Tate Modern. The National Gallery holds the National Collection of Western European Art. Tate Britain holds British Art from 1500 onwards.
อ้างอิงผิดพลาด: มีป้ายระบุ <ref> สำหรับกลุ่มชื่อ "lower-alpha" แต่ไม่พบป้ายระบุ <references group="lower-alpha"/> ที่สอดคล้องกัน
เข้าถึงจาก "https://th.wikipedia.org/w/index.php?title=พิพิธภัณฑ์บริติช&oldid=13381064"