ข้ามไปเนื้อหา

ประเทศเอกวาดอร์

แก้ไขลิงก์
จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

2°00′S 77°30′W / 2.000°S 77.500°W / -2.000; -77.500

สาธารณรัฐเอกวาดอร์
República del Ecuador (สเปน)
คำขวัญ: "พระเจ้า ปิตุภูมิ และเสรีภาพ"
(สเปน: Dios, patria y libertad;
ละติน: Pro Deo, Patria et Libertate)
เพลงชาติ: "ซัลเบ โอปาเตรีย"
ที่ตั้งของประเทศเอกวาดอร์ (เขียว)ในทวีปอเมริกาใต้ (เทา)
ที่ตั้งของประเทศเอกวาดอร์ (เขียว)

ในทวีปอเมริกาใต้ (เทา)

เมืองหลวง
และเมืองใหญ่สุด
กีโต
00°13′12″S 78°30′43″W / 0.22000°S 78.51194°W / -0.22000; -78.51194
ภาษาราชการสเปน[1]
ภาษาพื้นเมืองคิชวา (เกชัว), ชัวร์ และอื่น ๆ "มีการใช้งานอย่างเป็นทางการโดยชนพื้นเมืองในพื้นที่ที่พวกเขาอาศัยอยู่"[2]
กลุ่มชาติพันธุ์
(ค.ศ. 2010[3])
ศาสนา
(ค.ศ. 2012)[4][5]
การปกครองรัฐเดี่ยว สาธารณรัฐระบบประธานาธิบดี
ดานิเอล โนโบอา
มารีอา โฆเซ ปินโต
สภานิติบัญญัติรัฐสภา
เอกราช
• ประกาศ
10 สิงหาคม ค.ศ. 1809
• จากสเปน
24 พฤษภาคม ค.ศ. 1822
13 พฤษภาคม ค.ศ. 1830
• เป็นที่ยอมรับโดยสเปน
16 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1840[6]
21 ธันวาคม ค.ศ. 1945
28 กันยายน ค.ศ. 2008
พื้นที่
• รวม
283,561 ตารางกิโลเมตร (109,484 ตารางไมล์)[7] (73)
• ไม่รวมหมู่เกาะกาลาปาโกส
276,841 ตารางกิโลเมตร (106,889 sq mi)[8][9]
ประชากร
• ประมาณ 2023
เพิ่มขึ้นเป็นกลาง 17,483,326[10]
• สำมะโนประชากรปี 2022
16,938,986[11] (73)
• ความหนาแน่น
69 ต่อตารางกิโลเมตร (178.7 ต่อตารางไมล์) (148)
จีดีพี (อำนาจซื้อ)ประมาณ 2025
• รวม
เพิ่มขึ้น 3.04230 แสนล้านดอลลาร์สหรัฐ[12] (66)
• ต่อหัว
เพิ่มขึ้น 16,180 ดอลลาร์สหรัฐ[13] (109)
จีดีพี (ราคาตลาด)ประมาณ 2025
• รวม
เพิ่มขึ้น 1.30530 แสนล้านดอลลาร์สหรัฐ[14] (63)
• ต่อหัว
เพิ่มขึ้น 7,210 ดอลลาร์สหรัฐ[15] (95)
จีนี (2023)positive decrease 44.6[16]
ความเหลื่อมล้ำปานกลาง
เอชดีไอ (2023)เพิ่มขึ้น 0.777[17]
สูง (88)
สกุลเงินดอลลาร์สหรัฐb (USD)
เขตเวลาUTC−5 / −6 (ECT / GALT)
รหัสโทรศัพท์+593
โดเมนบนสุด.ec
  1. รวมหมู่เกาะกาลาปาโกส
  2. ใช้สกุลเงินซูเกรจนถึง ค.ศ. 2000 จึงถูกแทนที่ด้วยสกุลเงินดอลลาร์สหรัฐและเหรียญเซนตาโบเอกวาดอร์

เอกวาดอร์ (สเปน: Ecuador, ออกเสียง: [e.kwaˈðoɾ] ⓘ; เกชัว: Ikwayur; ชัวร์: Ekuatur หรือ Ecuador)[18][19] หรือชื่อทางการว่า สาธารณรัฐเอกวาดอร์ (สเปน: República del Ecuador, แปลตรงตัว 'สาธารณรัฐตรงเส้นศูนย์สูตร'; เกชัว: Ikwadur Ripuwlika; ชัวร์: Ekuatur Nunka)[20][21] เป็นประเทศทางภาคตะวันตกเฉียงเหนือของทวีปอเมริกาใต้ มีอาณาเขตจรดประเทศโคลอมเบียทางทิศเหนือ จรดประเทศเปรูทางทิศตะวันออกและทิศใต้ และจรดมหาสมุทรแปซิฟิกทางทิศตะวันตก เอกวาดอร์ยังมีอำนาจอธิปไตยเหนือหมู่เกาะกาลาปาโกส (กลุ่มเกาะโกลอน) ในมหาสมุทรแปซิฟิก ซึ่งอยู่ห่างจากแผ่นดินใหญ่ไปทางตะวันตกประมาณ 1,000 กิโลเมตร (621 ไมล์) เมืองหลวงของประเทศคือกรุงกีโต[22][23]

ดินแดนที่เป็นประเทศเอกวาดอร์เคยเป็นถิ่นที่อยู่ของกลุ่มชนพื้นเมืองหลายกลุ่มซึ่งค่อย ๆ ถูกรวมเข้ากับจักรวรรดิอินคาในคริสต์ศตวรรษที่ 15 ภูมิภาคนี้ตกเป็นอาณานิคมของจักรวรรดิสเปนในคริสต์ศตวรรษที่ 16 และได้รับเอกราชใน ค.ศ. 1820 ในฐานะส่วนหนึ่งของประเทศกรันโกลอมเบีย จากนั้นเอกวาดอร์จึงแยกตัวออกมาเป็นรัฐเอกราชใน ค.ศ. 1830 มรดกของจักรวรรดิทั้งสองสะท้อนให้เห็นอยู่ในหมู่ประชากรที่มีความหลากหลายทางชาติพันธุ์ของเอกวาดอร์ โดยส่วนใหญ่เป็นประชากรเลือดผสมหรือเมสติโซ รองลงมาเป็นชนกลุ่มน้อยเชื้อสายแอฟริกา ชนพื้นเมือง และยุโรป[3] ภาษาสเปนเป็นภาษาราชการและภาษาที่ประชากรส่วนใหญ่ใช้กัน[24] แต่ภาษาพื้นเมือง 13 ภาษาก็ได้รับการรับรองตามกฎหมาย รวมทั้งภาษาเกชัวและภาษาชัวร์

รัฐเอกราชเอกวาดอร์เป็นสาธารณรัฐประชาธิปไตยแบบมีผู้แทนและเป็นประเทศกำลังพัฒนา[25] ที่มีรายได้ปานกลางและพึ่งพิงการส่งออกสินค้าโภคภัณฑ์ (ได้แก่ ปิโตรเลียมและผลิตภัณฑ์ทางการเกษตร) เป็นอย่างสูง ประเทศนี้เป็นสมาชิกสหประชาชาติ องค์การนานารัฐอเมริกา ตลาดร่วมอเมริกาใต้ตอนล่าง ที่ประชุมเพื่อความก้าวหน้าและการพัฒนาอเมริกาใต้ และขบวนการไม่ฝักใฝ่ฝ่ายใด

เอกวาดอร์เป็นหนึ่งในสิบเจ็ดประเทศของโลกที่มีความหลากหลายทางชีวภาพอย่างยิ่ง[26][27] โดยมีพืชและสัตว์เฉพาะถิ่นหลายชนิดเช่นที่หมู่เกาะกาลาปาโกส เพื่อแสดงความตระหนักรู้ถึงมรดกทางนิเวศวิทยาอันเป็นเอกลักษณ์ดังกล่าว รัฐธรรมนูญเอกวาดอร์ฉบับ ค.ศ. 2008 จึงเป็นรัฐธรรมนูญฉบับแรกของโลกที่รับรองสิทธิของธรรมชาติหรือสิทธิของระบบนิเวศอันมีผลบังคับใช้ได้ตามกฎหมาย[28]

จากข้อมูลของศูนย์วิจัยทางเศรษฐกิจและนโยบายซึ่งตั้งอยู่ในสหรัฐ ในช่วง ค.ศ. 2006 ถึง 2016 ความยากจนในเอกวาดอร์ลดลงจากร้อยละ 36.7 เหลือร้อยละ 22.5 และการเติบโตของผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศต่อหัวต่อปีอยู่ที่ร้อยละ 1.5 (เทียบกับร้อยละ 0.6 ในช่วงสองทศวรรษก่อนหน้า) ในขณะเดียวกัน ดัชนีจีนีว่าด้วยความไม่เท่าเทียมกันทางเศรษฐกิจของประเทศก็ลดลงจาก 0.55 เหลือ 0.47[29]

การเมืองการปกครอง

[แก้]

ฝ่ายบริหาร

[แก้]

ประธานาธิบดีเป็นทั้งประมุขของรัฐและหัวหน้าคณะรัฐบาล และเป็นผู้แต่งตั้งคณะรัฐมนตรี ทั้งประธานาธิบดีและรองประธานาธิบดีมาจากการเลือกตั้งในคราวเดียวกันในระบบคะแนนนิยม วาระการดำรงตำแหน่ง 4 ปี โดยสามารถดำรงตำแหน่งในวาระที่ 2 ติดต่อกันได้

ฝ่ายนิติบัญญัติ

[แก้]

รัฐสภาเอกวาดอร์เป็นสภาเดี่ยว มีจำนวน 124 ที่นั่ง สมาชิกมาจากการเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อตามสัดส่วน วาระการดำรงตำแหน่ง 4 ปี

ฝ่ายตุลาการ

[แก้]

ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ

[แก้]

เอกวาดอร์เน้นการดำเนินนโยบายต่างประเทศในกรอบพหุภาคี โดยเป็นสมาชิกองค์กรระหว่างประเทศต่าง ๆ ทั้งในระดับภูมิภาคและระดับโลก เน้นการพัฒนาความสัมพันธ์ทั้งในด้านการเมืองและเศรษฐกิจกับประเทศต่าง ๆ ทั้งในลาตินอเมริกา ยุโรป และเอเชียอย่างหลากหลาย เพื่อลดการพึ่งพาพันธมิตรเดิมอย่างสหรัฐซึ่งเป็นคู่ค้าหลักและเคยมีความสัมพันธ์ที่ใกล้ชิดกับเอกวาดอร์มาก่อนหน้านี้

การแบ่งเขตการปกครอง

[แก้]
แผนที่เขตการปกครองของเอกวาดอร์

ประเทศเอกวาดอร์แบ่งเขตการปกครองออกเป็น 24 จังหวัด (provincia) แต่ละจังหวัดมีเมืองหลวงเป็นของตนเอง โดยชื่อเมืองหลักอยู่ในวงเล็บ

อ้างอิง

[แก้]
  1. ↑ "Ecuador". The World Factbook. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ มกราคม 10, 2021. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 18, 2011.
  2. ↑ "Constitución Política de la República del Ecuador". ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 17 ตุลาคม 2015. สืบค้นเมื่อ 13 กันยายน 2014.
  3. 1 2 Población del país es joven y mestiza, dice censo del INEC. eluniverso.com. Data from the national census 2010 (2011-09-02)
  4. ↑ "INEC presenta por primera vez estadísticas sobre religión". Instituto Nacional de Estadisticas y Censos. 15 สิงหาคม 2012.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  5. ↑ "ECUADOR 2018 INTERNATIONAL RELIGIOUS FREEDOM REPORT" (PDF). According to a 2012 survey by the National Institute of Statistics and Census, the most recent government survey available, approximately 92 percent of the population professes a religious affiliation or belief. Of those, 80.4 percent is Roman Catholic; 11.3 percent evangelical Christian, including Pentecostals; and 1.3 percent Jehovah’s Witnesses. Seven percent belongs to other religious groups.
  6. ↑ España (1 มกราคม 1841). "Tratado de paz y amistad celebrado entre España y la República del Ecuador: en 16 de febrero de 1840". en la Imprenta Nacional. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 16 พฤศจิกายน 2016. สืบค้นเมื่อ 25 กรกฎาคม 2016 – โดยทาง Google Books.
  7. ↑ "Ecuador". Central Intelligence Agency. 27 กุมภาพันธ์ 2023. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 10 มกราคม 2021. สืบค้นเมื่อ 24 กุมภาพันธ์ 2023 – โดยทาง CIA.gov.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  8. ↑ "Ecuador country profile". BBC News. 11 กันยายน 2012. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 20 พฤศจิกายน 2023. สืบค้นเมื่อ 20 พฤศจิกายน 2023.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  9. ↑ "Welcome to Ecuador – Geography | Ministry of Foreign Affairs and Human Mobility" (ภาษาสเปน). 1 พฤษภาคม 2015. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 1 พฤษภาคม 2015. สืบค้นเมื่อ 14 พฤศจิกายน 2023.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  10. ↑ "Ecuador". The World Factbook (พิมพ์ครั้งที่ 2026). Central Intelligence Agency. สืบค้นเมื่อ 22 มิถุนายน 2023.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) (Archived 2023 edition)
  11. ↑ "Inicio". ecuadorencifras.gob.ec. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 13 พฤศจิกายน 2019. สืบค้นเมื่อ 5 มีนาคม 2021.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  12. ↑ "World Economic Outlook Database, October 2025: Edition (Ecuador)" (ภาษาอังกฤษ). October, 14 2025.
  13. ↑ "World Economic Outlook Database, October 2025: Edition (Ecuador)" (ภาษาอังกฤษ). October, 14 2025.
  14. ↑ "World Economic Outlook Database, October 2025: Edition (Ecuador)" (ภาษาอังกฤษ). October, 14 2025.
  15. ↑ "World Economic Outlook Database, October 2025: Edition (Ecuador)" (ภาษาอังกฤษ). October, 14 2025.
  16. ↑ "Gini Index". World Bank. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 14 มิถุนายน 2020. สืบค้นเมื่อ 31 ธันวาคม 2023.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  17. ↑ "Human Development Report 2025" (PDF) (ภาษาอังกฤษ). United Nations Development Programme. 6 พฤษภาคม 2025. ข้อมูลเก่า (PDF)จากแหล่งเดิมเมื่อ 6 พฤษภาคม 2025. สืบค้นเมื่อ 6 พฤษภาคม 2025.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  18. ↑ "Constitución de la República del Ecuador en Shuar". Issuu. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 4 เมษายน 2019. สืบค้นเมื่อ 21 กุมภาพันธ์ 2019.
  19. ↑ "¡Iniuri seamkur!, Ayamrumamu nuyá Iniankasrik Ayamruma Papi" (PDF). INREDH. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ (PDF) เมื่อ 21 กุมภาพันธ์ 2019. สืบค้นเมื่อ 21 กุมภาพันธ์ 2019.
  20. ↑ "Chicham atiakur metek atin turakur, pénke takakainiachu tuke enentaimtusartiniaitji" (PDF). (in Shuar language). Secretaría Nacional de Planificación y Desarrollo. 2014. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ (PDF) เมื่อ 20 ธันวาคม 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  21. ↑ Pellizzaro, Siro M.; Nàwech, Fàusto Oswaldo (2003). Chicham: Dictionario Enciclopédico Shuar-Castellano. Wea Nekaptai.
  22. ↑ "Proyecciones Poblacionales". (in Spanish). National Institute of Statistics and Censuses (INEC). ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 18 ตุลาคม 2013. สืบค้นเมื่อ 25 เมษายน 2020.
  23. ↑ "Quito se convirtió en la ciudad más poblada del Ecuador con más de 2,7 millones de habitantes en el 2018". ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 10 มกราคม 2019. สืบค้นเมื่อ 11 มกราคม 2019.
  24. ↑ "Central America and Caribbean :: PAPUA NEW GUINEA". CIA The World Factbook. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ มกราคม 9, 2021. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 9, 2016.
  25. ↑ "World Economic Outlook Database, April 2019". IMF.org. International Monetary Fund. สืบค้นเมื่อ 29 กันยายน 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  26. ↑ "South America Banks on Regional Strategy to Safeguard Quarter of Earth's Biodiversity". ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับเมื่อ 11 ตุลาคม 2007. สืบค้นเมื่อ 26 กรกฎาคม 2012.{{cite web}}: CS1 maint: bot: original URL status unknown (ลิงก์) CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์), Conservation.org (16 September 2003).
  27. ↑ "Oficialmente Ecuador es el país de las orquídeas- Noticias de Cuenca - Azuay - Ecuador - Eltiempo de Cuenca". ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 29 พฤศจิกายน 2014. สืบค้นเมื่อ 13 กันยายน 2014.
  28. ↑ "Ecuador Adopts New Constitution – With CELDF Rights of Nature Language". ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 3 ตุลาคม 2008. สืบค้นเมื่อ 30 กันยายน 2008.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์), Community Environmental Legal Defense Fund. Retrieved 7 September 2009.
  29. ↑ "Decade of Reform: Ecuador's Macroeconomic Policies, Institutional Changes, and Results" (PDF). สืบค้นเมื่อ 17 มกราคม 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)

หนังสืออ่านเพิ่ม

[แก้]
  • Ades, H. and Graham, M. (2010) The Rough Guide to Ecuador, Rough Guides
  • Becker, M. (2008) Indians and Leftists in the Making of Ecuador's Modern Indigenous Movements, Duke University Press Books
  • Becker, M. and Clark, A. K. (2007) Highland Indians and the State in Modern Ecuador, University of Pittsburgh Press
  • Blakenship, J. (2005) Cañar: A Year in the Highlands of Ecuador, University of Texas Press
  • Brown, J. and Smith, J. (2009) Moon Guidebook: Ecuador and the Galápagos Islands, Avalon Travel Publishing
  • Crowder, N. (2009) Culture Shock! Ecuador: A Survival Guide to Customs and Etiquette, Marshall Cavendish Corporation
  • Gerlach, A. (2003) Indians, Oil, and Politics: A Recent History of Ecuador, SR Books
  • Handelsman, M. H. (2008) Culture and Customs of Ecuador, Greenwood
  • Hurtado, O. (2010) Portrait of a Nation: Culture and Progress in Ecuador, Madison Books
  • O'Connor, E. (2007) Gender, Indian, Nation: The Contradictions of Making Ecuador, 1830–1925, University of Arizona Press
  • Pineo, R. (2007) Ecuador and the United States: Useful Strangers, University of Georgia Press
  • Roos, W. and Van Renterghem, O. (2000) Ecuador in Focus: A Guide to the People, Politics, and Culture, Latin America Bureau
  • Sawyer, S. (2004) Crude Chronicles: Indigenous Politics, Multinational Oil, and Neoliberalism in Ecuador, Duke University Press Books
  • Striffler, S. (2001) In the Shadows of State and Capital: The United Fruit Company, Popular Struggle, and Agrarian Restructuring in Ecuador – 1900–1995, Duke University Press Books
  • Torre, C. de la and Striffler, S. (2008) The Ecuador Reader: History, Culture, Politics, Duke University Press Books
  • Various (2010) Insight Guidebook: Ecuador & Galápagos, Insight Guides
  • Various (2009) Lonely Planet Guide: Ecuador & the Galápagos Islands, Lonely Planet
  • Whitten, N. E. (2011) Histories of the Present: People and Power in Ecuador, University of Illinois Press
  • Whitten, N. E. (2003) Millennial Ecuador: Critical Essays on Cultural Transformations and Social Dynamics, University Of Iowa Press

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]
เข้าถึงจาก "https://th.wikipedia.org/w/index.php?title=ประเทศเอกวาดอร์&oldid=13235813"