ข้ามไปเนื้อหา

นักร้องเบื้องหลัง

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ลตา มังเคศกร นักร้องเบื้องหลังชาวอินเดียซึ่งร้องเพลงเบื้องหลังประกอบภาพยนตร์พันกว่าเพลง
อะฮ์มัด รุชดี นักร้องเบื้องหลังชาวปากีสถาน ขณะแสดงสด

นักร้องเบื้องหลัง นิยมเรียกในภาพยนตร์อินเดียหรือภาพยนตร์เอเชียใต้ว่า เพลย์แบคซิงเกอร์ (อังกฤษ: playback singer) หรือ โกสต์ซิงเกอร์ (อังกฤษ: ghost singer) ในภาพยนตร์ตะวันตก เป็นนักร้องที่บันทึกเสียงร้องเพลงไว้ล่วงหน้าเพื่อใช้เป็นซาวด์แทร็ก นักร้องที่ร้องเพลงประกอบภาพยนตร์จะบันทึกเสียงเพลงประกอบภาพยนตร์และจะไม่ปรากฏบนหน้าจอ ขณะนักแสดงจะทำการลิปซิงค์เพลงประกอบต่อหน้ากล้องบันทึกภาพ โดยทั่วไปแล้ว นักร้องที่ร้องเพลงประกอบภาพยนตร์จะได้รับรู้อารมณ์และบรรยากาศของเพลงทั้งหมด เพื่อให้นักร้องสามารถถ่ายทอดอารมณ์และความรู้สึกให้ตรงกับบทบาทและฉากในภาพยนตร์

เอเชียใต้

[แก้]

ภาพยนตร์เอเชียใต้ที่ผลิตในอนุทวีปอินเดียมักใช้เทคนิคนี้ ภาพยนตร์อินเดียส่วนใหญ่รวมถึงภาพยนตร์ปากีสถานมักจะมีเพลงประกอบหกหรือเจ็ดเพลงต่อหนึ่งเรื่อง โดยหลังจากการฉายภาพยนตร์เรื่อง อะลัมอะรา (1931) ซึ่งเป็นภาพยนตร์พากย์เสียงเรื่องแรกของอินเดีย นักร้องมักจะบันทึกเสียงสองชุดไว้สำหรับภาพยนตร์เรื่องหนึ่งเป็นเวลาหลายปี ครั้งแรกบันทึกเสียงระหว่างการถ่ายทำ และครั้งที่สองบันทึกเสียงในห้องบันทึกเสียง เทคนิคดังกล่าวได้ใช้จนถึงปี ค.ศ. 1952 หรือ ค.ศ. 1953 นักร้องเบื้องหลังที่ได้รับความนิยมในอินเดียมักจะมีสถานะที่โด่งดังเทียบเท่ากับนักแสดงและผู้เรียบเรียงเพลงยอดนิยม [1][2][3] และได้รับความชื่นชมจากสาธารณชนอย่างกว้างขวาง นักร้องเบื้องหลังส่วนใหญ่มักจะได้รับการฝึกฝนให้ร้องแบบพื้นเมืองอินเดียในช่วงแรก แต่ต่อมาพวกเขามักจะขยายขอบเขตการร้องออกไป [4]

โมฮัมเหม็ด ราฟิ และอะฮ์มัด รุชดี[5] ถือเป็นสองในนักร้องเบื้องหลังที่มีอิทธิพลมากที่สุดในเอเชียใต้ [6] พี่น้องลตา มังเคศกร และอาศา โภสเล ซึ่งส่วนใหญ่ทำงานในภาพยนตร์ฮินดี ถือเป็นนักร้องเพลงประกอบภาพยนตร์ที่มีชื่อเสียงและมีผลงานมากที่สุดในอินเดีย [7][8] ในปี ค.ศ. 2011 กินเนสส์ได้ยกย่องอย่างเป็นทางการให้อาศาเป็นศิลปินที่ได้รับการบันทึกเสียงมากที่สุดในประวัติศาสตร์ดนตรี [9]

แหล่งอ้างอิง

[แก้]
  1. ↑ Wolk, Douglas (เมษายน 1999). "Kill Your Radio: Music on The 'Net". CMJ New Music (Electro Media): 61.{{cite journal}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  2. ↑ D. Booth, Gregory (2008). Behind the curtain: making music in Mumbai's film studios. OUP USA. น. 275–276. ISBN 978-0-19-532764-9.
  3. ↑ Srinivasan, Meera (27 กุมภาพันธ์ 2009). "Fans spend a sleepless night". The Hindu. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 1 มีนาคม 2009. สืบค้นเมื่อ 18 สิงหาคม 2009.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  4. ↑ Rajamani, Radhika (17 กุมภาพันธ์ 2003). "Realising a dream". The Hindu. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 1 กรกฎาคม 2003. สืบค้นเมื่อ 22 กรกฎาคม 2009.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  5. ↑ "Rushdi remembered as magician of voice". The Nation. 12 เมษายน 2011. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 13 มีนาคม 2017. สืบค้นเมื่อ 8 มีนาคม 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  6. ↑
  7. ↑ Gangadhar, v. (18 พฤษภาคม 2001). "Only the best preferred". The Hindu. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 23 สิงหาคม 2003. สืบค้นเมื่อ 22 กรกฎาคม 2009.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  8. ↑
  9. ↑ Banerjee, Soumyadipta (22 ตุลาคม 2011). "It's a world record for Asha Bhosle". DNA India. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 14 มีนาคม 2013. สืบค้นเมื่อ 23 ตุลาคม 2011.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)