સ્વાધ્યાય: શિકારીને

કવિની દ્રષ્ટિએ પક્ષી એના મધુર ગીતોમાં જોવા મળે છે.

શિકાર કરવાથી પક્ષીનું માત્ર સ્થૂળ શરીર જ મળે છે.

વૃક્ષો ઉપર કલરવ કરતા પક્ષીઓના ગીતોમાં પણ કવિ સૌંદર્ય અનુભવે છે. કવિ વૃક્ષો , પંખીઓ , ઝરણાઓ તેમજ ફૂલોમાં પણ સૃષ્ટિનું સૌંદર્ય જોવા મળે છે. કલાપીએ કાવ્યમાં પ્રકૃતિ તેમજ પ્રાણીજગત સાથેનું સૌહાર્દ તેમજ સૌંદર્ય દ્રષ્ટિએ આ સૃષ્ટિને આવરી લીધા છે.

પક્ષીને પામવા કવિ કહે છે કે તેના પર તીર ચાલવાનું નથી, પણ ક્યાંક છુપાઈને તેનાં મધુર ગીત સાંભળવાનાં છે. તેનાથી પક્ષીના મધુર કલરવનું સૌંદર્ય માણવા મળશે. પક્ષી તેના પ્રભુ સાથે તારા હૈયામાં વાસ કરશે.

તારે એના સૌંદર્યને પામવું હોય તો જંગલમાં ક્યાંક છુપાઈને એ પંખીઓના મધુર ગીતો સાંભળ. સમગ્ર વિશ્વમાં સંતના આશ્રમ છે. એમાં અનેક પ્રકૃતિના તત્વોનું સૌંદર્ય રહેલું છે. પક્ષીએ પ્રભુનું સર્જન છે, તું એના મધુર ગીતો સાંભળીશ તો તું પ્રભુના સર્જન દ્વારા પ્રભુને પામીશ. એમાં ફૂલો, ઝરણાં, વૃક્ષો છે. તું પક્ષીનો શિકાર કરીને શું મેળવીશ એના મૃત શરીર સિવાય કશું નહિ મળે. સફળ વિશ્વ સંતાનો આશ્રમ છે. કવિ શિકારીને પક્ષીનો સંહાર કરવાનું છોડી દેવા અંગે કહે છે. કવિ કહે છે કે હે શિકારી, તને આવી ક્રૂરતા શોભા દેતી નથી.

આપણે એને મનભરીને માણવી જોઈએ અને એ માટે ખરેખર સૌંદર્યને માણવું હોય તો સૌથી પહેલા આપણે સૌંદર્ય દ્રષ્ટિ કેળવવી પડે , આપણે સ્વંય સુંદર બનવું પડે. વેડફી દેવાથી આપણે એને માણી શકતા નથી.સમગ્ર વિશ્વમાં સૌંદર્ય પથરાયેલું છે. એ સૌંદર્યનો નાશ કરવાથી એમા રહેલી સુંદરતાને આપણે નષ્ટ કરીએ છીએ સુંદરતાને વેડફી દેવાની નથી હોતી.