plemię
plemię (język polski)
[edytuj]- wymowa:
- lp IPA: [ˈplɛ̃mʲjɛ], AS: [plẽmʹi ̯e], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• denazal.• i → j ; lm IPA: [ˈplɛ̃mʲjɔna] ⓘ
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) forma przedpaństwowej organizacji społeczeństw, grupa spokrewnionych rodów zamieszkujących jeden obszar; zob. też plemię w Wikipedii
- (1.2) biol. kategoria systematyki roślin i zwierząt; zob. też plemię (biologia) w Wikipedii
- (1.3) przest. pokolenie, potomstwo, ród[1]
- odmiana:
- (1.1-3)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik plemię plemiona dopełniacz plemienia plemion celownik plemieniu plemionom biernik plemię plemiona narzędnik plemieniem plemionami miejscownik plemieniu plemionach wołacz plemię plemiona
- przykłady:
- (1.1) Wielkie znaczenie dla biblijnej opowieści o ludzie wybranym, jakie przypisuje się Jakubowi, wynika z faktu, że dwunastu jego synów (Ruben, Symeon, Lewi, Juda, Issachar, Zabulon, Józef, Beniamin, Dan, Neftali, Gad , Aser) dało początek tzw. dwunastu plemionom Izraela, po tym, jak sam Jakub zyskał to imię - Izrael, a jego potomkowie od tego czasu będą nazywać siebie Bnej Izrael, Izraelici, synowie Izraela[2].
- (1.1) W Brazylii, w dżungli Amazonii odkryto nieznane do tej pory plemię.
- (1.3) Polskie wydało go plemię, • Wstrzymał słońce, ruszył ziemię![3]
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- angielski: (1.1) tribe; (1.2) tribe
- arabski: (1.1) عشيرة, قبيلة
- baskijski: (1.1) tribu
- białoruski: (1.1) племя n; (1.3) племя n
- czeski: (1.1) plemeno n
- esperanto: (1.1) tribo, gento
- fiński: (1.1) heimo
- francuski: (1.1) tribu ż; (1.2) tribu ż
- gudźarati: (1.1) જાત ż (jāta)
- hiszpański: (1.1) tribu ż
- islandzki: (1.1) þjóðflokkur m, ættbálkur m
- japoński: (1.1) 部族 (ぶぞく, buzoku); (1.2) 族 (ぞく, zoku)
- jidysz: (1.1) שבֿט m (szejwet)
- kataloński: (1.1) tribu m
- kazachski: (1.1) тайпа
- litewski: (1.1) kiltis ż
- niderlandzki: (1.1) stam m
- niemiecki: (1.1) Stamm m, Volksstamm m; (1.2) Tribus ż
- nowogrecki: (1.1) φυλή ż, φύλο n; (1.2) φύλο n
- rosyjski: (1.1) племя n; (1.2) триба ż, колено n; (1.3) племя n
- szwedzki: (1.1) stam w
- ukraiński: (1.1) плем'я n
- węgierski: (1.2) nemzetségcsoport
- włoski: (1.1) tribù ż; (1.2) tribù ż
- źródła:
- ↑
Hasło „plemię” w: Uniwersalny słownik języka polskiego, Stanisław Dubisz (red.), Elżbieta Sobol (red.), t. 1–4, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 978-83-01-13868-4. - ↑ Agnieszka Zagner, Na początku była obietnica, „Polityka nr 1”, 2008-05-07, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
- ↑ Jan Nepomucen Kamiński, Kopernik.
- ↑ Aleksander Zajda, Analiza a synteza w rozwoju słownictwa polskiego, w: Historia języka, dialektologia, onomastyka w nowych kontekstach interpretacyjnych pod red. Renaty Przybylskiej, Macieja Raka, Agaty Kwaśnickiej-Janowicz, Wydawnictwo UJ, Kraków 2018, s. 127.
