gruczoł
gruczoł (język polski)
[edytuj]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) anat. narząd wydzielający potrzebne dla organizmu substancje; zob. też gruczoł w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik gruczoł gruczoły dopełniacz gruczołu gruczołów celownik gruczołowi gruczołom biernik gruczoł gruczoły narzędnik gruczołem gruczołami miejscownik gruczole gruczołach wołacz gruczole gruczoły
- przykłady:
- (1.1) Hormon tyreotropowy TSH wzmaga wychwytywanie jodu przez gruczoł tarczowy i wiązanie jodu z białkiem oraz przyspiesza proteolizę tyreoglobuliny.
- składnia:
- (1.1) gruczoł + D.
- kolokacje:
- (1.1) gruczoł dokrewny • gruczoł krokowy • gruczoł tarczowy • gruczoł tarczycowy • gruczoł wewnątrzwydzielniczy • gruczoł wydzielania wewnętrznego • gruczoł Ziemi • rak gruczołów limfatycznych
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) narząd
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. gruczolak mrz
- przym. gruczołowy
- przysł. gruczołowo
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- prasł. *gručelъ → coś grudowatego
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) gland
- baskijski: (1.1) guruin
- białoruski: (1.1) залоза ż (zaloza)
- bułgarski: (1.1) жлеза ż
- czeski: (1.1) žláza ż
- dolnołużycki: (1.1) załza ż
- duński: (1.1) kirtel w
- fiński: (1.1) rauhanen
- francuski: (1.1) glande ż
- hiszpański: (1.1) glándula ż
- kataloński: (1.1) glàndula ż
- łaciński: (1.1) glandula ż
- łotewski: (1.1) dziedzeris m
- niderlandzki: (1.1) klier ż
- niemiecki: (1.1) Drüse ż
- norweski (bokmål): (1.1) kjertel m
- norweski (nynorsk): (1.1) kjertel m
- nowogrecki: (1.1) αδένας m (adénas)
- rosyjski: (1.1) железа ż (železa)
- szwedzki: (1.1) körtel w
- ukraiński: (1.1) залоза ż (zaloza)
- węgierski: (1.1) mirigy
- wilamowski: (1.1) druz ż, drüz ż
- włoski: (1.1) ghiandola ż
- źródła: