Süd

Süd (język niemiecki)

wymowa:

lp IPA: [zyːt]

^{ⓘ ⓘ}

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) mar. meteorol. książk. wiatr południowy

rzeczownik, bez rodzaju

(2.1) geogr. mar. południe

temat słowotwórczy

(3.1) geogr. Południowy (jako bliższe określenie przy nazwach geograficznych itp.)

odmiana:

(1.1) (lm rzad.)

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	der Süd	die Süde
dopełniacz	des Südes des Süds	der Süde
celownik	dem Süd	den Süden
biernik	den Süd	die Süd

(2.1) nieodm.

przykłady:

(1.1) Der warme Süd bläst durch das Feld. → Ciepły południowy wiatr dmucha przez pole.

(2.1) Es wehte ein warmer Wind aus/von Süd. → Wiał ciepły wiatr z południa.

(2.1) Es kamen Menschen aus Nord und Süd. → Przybyli ludzie z północy i południa.

składnia:

(3.1) w złożeniach Süd + rzecz. (np. Südkorea, Südsee)

kolokacje:

synonimy:

(2.1) skr. S

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. Süden m

przym. südlich

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

zobacz też: Ost • Süd • West • Nord

źródła: