Przejdź do zawartości

Układ współrzędnych walcowych

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Walcowy układ współrzędnych

Walcowy układ współrzędnych (cylindryczny układ współrzędnych) – układ współrzędnych w trójwymiarowej przestrzeni euklidesowej. Posługiwanie się układem cylindrycznym jest korzystne gdy trajektoria ruchu ma osiową (cylindryczną) symetrię[1.1].

Układ cylindryczny tworzony jest przez trzy wersory które zmieniają swoją orientację w przestrzeni w zależności od ruchu punktu [1.2]. Każdy punkt przestrzeni zapisuje się w postaci trzech tzw. współrzędnych cylindrycznych gdzie poszczególne składowe wyrażają się następująco[1.3]:

– promień cylindra przeprowadzonego przez punkt [1.3],
– kąt między osią układu nieruchomego a płaszczyzną, w której znajduje się wektor wodzący i kierunek [1.3],
– wysokość (ta sama współrzędna jak dla układu nieruchomego)[1.3].

Można wyprowadzić wzór: [1.3].

Określenie prędkości następuje poprzez obliczenie pochodnej [1.3] (gdzie oznacza pierwszą pochodną względem czasu[1.2]). Wersor nie zmienia swojej orientacji i dlatego co pozwala na pominięcie go w powyższym równaniu[1.3]. Wersor należy wyrazić poprzez niezmienne w czasie wersory i układu nieruchomego[1.3].

[1.3],
[1.3].

Zatem:

[1.3],
[1.3].

Stąd prędkość:

[1.3],

a jej długość:

[1.3].

Przyspieszenie:

[1.3]
[1.1].

Przykład zastosowania

[edytuj | edytuj kod]

Za pomocą współrzędnych cylindrycznych można bardzo łatwo opisać na przykład jednostajny ruch po okręgu[1.1]:

[1.1],
[1.1],
[1.1]

oraz:

[1.1],
[1.1],
[1.1].

Zobacz też

[edytuj | edytuj kod]

Inne układy współrzędnych

Szczególne układy współrzędnych

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. Mechanika klasyczna. Układy współrzędnych – kinematyka., [w:] Lucjan Jacak, Krótki wykład z fizyki ogólnej, Wrocław: Oficyna Wydawnicza Politechniki Wrocławskiej, 1994, ISBN 83-7085-222-X.
    1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 S. 10.
    2. 1 2 S. 8.
    3. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 S. 9.

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]