Przejdź do zawartości

Toomas Hendrik Ilves

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Toomas Hendrik Ilves
Ilustracja
Toomas Hendrik Ilves (2025)
Data i miejsce urodzenia

26 grudnia 1953
Sztokholm

Prezydent Estonii
Okres

od 9 października 2006
do 10 października 2016

Przynależność polityczna

Partia Socjaldemokratyczna

Pierwsza dama

1. Evelin Ilves (2006–2015)
2. Ieva Ilves (2016)

Poprzednik

Arnold Rüütel

Następca

Kersti Kaljulaid

podpis
Odznaczenia
Herb nadany Toomasowi Hendrikowi Ilvesowi wraz z wręczeniem Łańcucha Orderu Izabeli Katolickiej (2007)
Herb nadany Toomasowi Hendrikowi Ilvesowi wraz z wręczeniem Orderu Królewskiego Serafinów (2011)

Toomas Hendrik Ilves (wym. [ˈtoːmɑs ˈhendrik ˈilves]; ur. 26 grudnia 1953 w Sztokholmie) – estoński polityk, dyplomata, przewodniczący Partii Socjaldemokratycznej w latach 2001–2002, prezydent Estonii w latach 2006–2016.

Życiorys

[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Szwecji w rodzinie uchodźców z zajętej przez Związek Radziecki Estonii. Ukończył studia z zakresu psychologii na Columbia University i University of Pennsylvania.

W latach 80. pracował jako dziennikarz w Radiu Wolna Europa. Po odzyskaniu przez Estonię niepodległości był ambasadorem w USA, Kanadzie i Meksyku. W latach 1996–1998 po raz pierwszy sprawował urząd ministra spraw zagranicznych. W 1998 wstąpił do partii agrarnej, przekształconej w partię ludową Rahvaerakond (której przewodniczył w latach 1998–1999[1]), przy udziale której powstał blok wyborczy Umiarkowani i następnie Partia Umiarkowanych. W wyborach w 1999 Toomas Hendrik Ilves uzyskał mandat do Riigikogu, wkrótce ponownie stanął na czele ministerstwa spraw zagranicznych w koalicyjnym rządzie Marta Laara. Funkcję tę pełnił do 2002, powracając do pracy w Zgromadzeniu Państwowym. Rok wcześniej został przewodniczącym swojego ugrupowania (w 2003 przekształconego w Partię Socjaldemokratyczną), ustąpił już w 2002 po porażce w wyborach samorządowych.

W 2003 został obserwatorem w Parlamencie Europejskim, po akcesji Estonii do UE od maja do lipca 2004 pełnił funkcję europosła. W pierwszych estońskich wyborach w 2004 uzyskał mandat eurodeputowanego. Zasiadał w grupie Partii Europejskich Socjalistów, był wiceprzewodniczącym Komisji Spraw Zagranicznych[2].

23 września 2006 został wybrany na prezydenta Estonii z poparciem socjaldemokratów, Estońskiej Partii Reform i konserwatystów. W kolegium elektorskim, zwołanym po nieudanych głosowaniach w parlamencie, otrzymał 174 głosy, pokonując urzędującego prezydenta Arnolda Rüütela (162 głosy)[3].

29 sierpnia 2011 parlament wybrał go na kolejną kadencję prezydencką. Jego kandydaturę poparło 73 deputowanych, podczas gdy 23 zagłosowało na Indreka Taranda; jeden głos był pusty, dwa były nieważne. Toomas Hendrik Ilves uzyskał wymagane poparcie co najmniej 2/3 głosów (68 głosów) już w pierwszej turze głosowania (poparcia udzieliły mu te same ugrupowania co pięć lat wcześniej)[4]. Zakończył urzędowanie 10 października 2016.

Odznaczenia i wyróżnienia

[edytuj | edytuj kod]

Odznaczenia estońskie

[edytuj | edytuj kod]

Odznaczenia zagraniczne

[edytuj | edytuj kod]

Wyróżnienia

[edytuj | edytuj kod]

Życie prywatne

[edytuj | edytuj kod]

Trzykrotnie żonaty, wszystkie małżeństwa zakończyły się rozwodem. Jego pierwszą żoną była amerykańska psycholog Merry Bullock, z którą ma syna i córkę[6]. W latach 2004–2015 jego drugą żoną była Evelin Ilves[22], z którą ma córkę[6]. W ostatnim roku prezydentury (2016) zawarł związek małżeński z Ievą Kupče[6]; w 2023 ogłoszono, że związek ten również zakończył się rozwodem[23].

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. ↑ Leaders of Estonia [online], zarate.eu [dostęp 2017-10-03] (ang.).
  2. ↑ Toomas Hendrik Ilves [online], europarl.europa.eu [dostęp 2011-08-30].
  3. ↑ Ilves defeats Ruutel 174–162 [online], baltictimes.com, 25 września 2006 [dostęp 2011-08-30] (ang.).
  4. ↑ Estonia. Toomas Hendrik Ilves ponownie prezydentem, gazeta.pl, 29 sierpnia 2011 [zarchiwizowane 2016-03-04].
  5. ↑ Bearers of Decorations – Toomas Hendrik Ilves – Riigivapi ketiklassi teenetemärk [online], president.ee [dostęp 2025-06-04] (ang.).
  6. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 Toomas Hendrik Ilves [online], president.ee [dostęp 2026-09-10].
  7. ↑ Bearers of Decorations – Toomas Hendrik Ilves – Riigivapi III klassi teenetemärk [online], president.ee [dostęp 2025-06-04] (ang.).
  8. ↑ Bearers of Decorations – Toomas Hendrik Ilves – Maarjamaa Risti ketiklassi teenetemärk [online], president.ee [dostęp 2025-06-04] (ang.).
  9. ↑ Ильвес получил от министра обороны орден Креста за заслуги 1-го класса [online], postimees.ee, 10 października 2016 [dostęp 2025-06-04] (ros.).
  10. ↑ Välisminister tunnustas välisministeeriumi teeneteristidega Eesti riiklusesse panustanuid [online], vm.ee, 16 listopada 2021 [dostęp 2025-06-04] (est.).
  11. 1 2 Tildelinger av ordener og medaljer [online], kongehuset.no [dostęp 2025-06-04] (norw.).
  12. ↑ Prantsuse aumärkidega autasustatud eestimaalased, ambafrance-ee.org, 8 marca 2012 [zarchiwizowane 2013-05-29] (est.).
  13. ↑ Par apbalvošanu ar Triju Zvaigžņu ordeni un Viestura ordeni [online], vestnesis.lv, 29 października 2004 [dostęp 2025-06-04] (łot.).
  14. ↑ Suomen Valkoisen Ruusun ritarikunnan suurristin ketjuineen saajat [online], ritarikunnat.fi [dostęp 2025-06-04] (fiń.).
  15. ↑ Real Decreto 909/2007, de 9 de julio, por el que se concede el Collar de la Orden de Isabel la Católica a Su Excelencia señor Toomas Hendrik Ilves, Presidente de la República de Estonia [online], boe.es [dostęp 2025-06-04] (hiszp.).
  16. ↑ Orðuhafaskrá [online], forseti.is [dostęp 2025-01-09] (isl.).
  17. ↑ State Awards Issued by Georgian Presidents in 2003–2015 [online], idfi.ge, 10 maja 2016 [dostęp 2025-05-18] (ang.).
  18. ↑ M.P. z 2014 r. poz. 637 (ISAP).
  19. ↑ Vyznamenania [online], prezident.sk [dostęp 2024-02-12] (słow.).
  20. ↑ Medal Kuriera z Warszawy dla byłego prezydenta Estonii [online], tvn24.pl, 21 stycznia 2024 [dostęp 2024-01-21].
  21. ↑ People Awarded with the Medal of the Baltic Assembly, 2002 to 2023 [online], baltasam.org [dostęp 2025-06-11] (ang.).
  22. ↑ Toomas Hendrik Ilves i Evelin Ilves rozwodzą się [online], eesti.pl, 20 kwietnia 2015 [dostęp 2026-09-10].
  23. ↑ Toomas Hendrik Ilves, Ieva Ilves divorce [online], postimees.ee, 22 grudnia 2023 [dostęp 2026-09-10] (ang.).

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]