Tadeusz Gwiazdoski

Tadeusz Gwiazdoski
Data i miejsce urodzenia	21 września 1889 ; Warszawa, Królestwo Polskie
Data i miejsce śmierci	15 kwietnia 1950 ; Londyn, Wielka Brytania
	Chargé d’affaires RP przy Lidze Narodów
Okres	od 1 kwietnia 1932; do 8 listopada 1932
Poprzednik	Franciszek Sokal (Stały Delegat RP)
Następca	Edward Bernard Raczyński (Stały Delegat RP)
	Odznaczenia
	Multimedia w Wikimedia Commons

Tadeusz Gwiazdoski/Gwiazdowski (ur. 21 września 1889 w Warszawie, zm. 15 kwietnia 1950 w Londynie) – dyplomata II Rzeczypospolitej.

Życiorys

Syn Wiktora Grossterna i Amelii ze Starkmanów. Ojciec był powstańcem styczniowym i cenionym^{[przez kogo?]} lekarzem, ordynatorem Szpitala Starozakonnych w Warszawie. Ukończył gimnazjum Wojciecha Górskiego w Warszawie. Uczestniczył w strajku szkolnym 1905 roku i w tajnych młodzieżowych organizacjach niepodległościowych. Współpracował z Nową Gazetą, dziennikiem polskiej mniejszości żydowskiej wychodzącym w Warszawie od 1906. W 1914 ukończył Szkołę Nauk Politycznych w Paryżu. 20 listopada 1918 został sekretarzem poselstwa RP w Bukareszcie. 1 lipca 1919 odwołany do centrali Ministerstwa Spraw Zagranicznych w Warszawie, pracował jako referent w Departamencie Politycznym. 1 czerwca 1922 jako sekretarz poselstwa I klasy wszedł w skład Delegacji RP przy Lidze Narodów i pozostawał w niej do 1 stycznia 1924, gdy został odwołany do centrali. 1 grudnia 1924 ponownie przydzielony do delegacji, w której skład wchodził do 31 grudnia 1932, awansując w tym czasie na radcę poselstwa II (21 I 1926) i I klasy (1 VIII 1928). W 1921 oficjalnie dokonał zmiany nazwiska na „Gwiazdoski”.

Od 1 kwietnia do 8 listopada 1932 kierował Delegacją RP przy Lidze Narodów jako chargé d’affaires, na krótko wrócił na poprzednie stanowisko, zaś 1 stycznia 1933 został odwołany do centrali MSZ. Został kierownikiem wydziału w Departamencie Politycznym. 1 lutego 1934 mianowany na wicedyrektora Departamentu Politycznego, stanowisko to zajmował do wybuchu II wojny światowej.

Po agresji III Rzeszy i ZSRR na Polskę i przekroczeniu granicy polsko-rumuńskiej przez rząd RP, ewakuowany wraz z personelem MSZ do Francji. W listopadzie 1939 przydzielony do ambasady RP w Paryżu. Do upadku Francji był łącznikiem z francuskim Ministerstwem Informacji i Propagandy w randze ministra pełnomocnego. Po odtworzeniu MSZ w Londynie został w lipcu 1941 kierownikiem Wydziału Organizacji Międzynarodowych, a od października 1944 także zastępcą sekretarza generalnego MSZ.

Od 6 lipca 1945 (wycofanie uznania międzynarodowego dla Rządu RP na uchodźstwie), aż do śmierci był sekretarzem generalnym MSZ Rządu RP na uchodźstwie. Współzałożyciel i członek emigracyjnego Instytutu Badań Międzynarodowych.

Starszy brat Tadeusza Gwiazdoskiego - Stefan Grostern (przez jedno „s”) był znanym dziennikarzem warszawskim.

Zmarł 15 kwietnia 1950 roku. Został pochowany na St. Mary’s Catholic Cemetery (XP 1135)^[1].

Ordery i odznaczenia

Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (11 listopada 1934)^[2]^[3]
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (7 listopada 1925)^[4]
Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości^[3]
Krzyż Wielki Orderu Korony Rumunii (Rumunia, 1939)^[5]
Krzyż Komandorski Orderu Korony Rumunii (Rumunia)^[3]
Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Zasługi (Węgry, 1936)^[3]^[6]
Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Jerzego I (Grecja, 1937)^[7]
Krzyż Komandorski I Klasy Orderu Wazów (Szwecja, 1936)^[8]
Krzyż Oficerski Orderu Legii Honorowej (Francja)^[3]

Przypisy

↑ Opracowanie stanu zachowania grobów rządowych w Wielkiej Brytanii [online], Fundacja "Pomoc Polakom na Wschodzie" im. Jana Olszewskiego [dostęp 2023-04-20] (pol.).
↑ M.P. z 1934 r. Nr 259, poz. 337 (ISAP) „za zasługi na polu pracy państwowej w dziale służby zagranicznej”.
1 2 3 4 5 Stanisław Łoza (red.): Czy wiesz kto to jest?. Wyd. II popr. Warszawa: Wydawnictwo Głównej Księgarnii Wojskowej, 1938, s. 241–242.
↑ M.P. z 1925 r. nr 262, poz. 1083 „za zasługi, położone na polu dyplomatycznem”.
↑ Zezwolenie na przyjęcie odznaczeń cudzoziemskich. „Dziennik Urzędowy Ministerstwa Spraw Zagranicznych Rzeczypospolitej Polskiej”. Nr 1, s. 19, 1939.
↑ Odznaczenia. „Dziennik Urzędowy Ministerstwa Spraw Zagranicznych Rzeczypospolitej Polskiej”. Nr 9, s. 232, 1936.
↑ Zezwolenia na przyjęcie odznaczeń cudzoziemskich. „Dziennik Urzędowy Ministerstwa Spraw Zagranicznych Rzeczypospolitej Polskiej”. Nr 6, s. 134, 1937
↑ Zezwolenie na przyjęcie odznaczeń cudzoziemskich. „Dziennik Urzędowy Ministerstwa Spraw Zagranicznych Rzeczypospolitej Polskiej”. Nr 4, s. 82, 1937.

Bibliografia

Gwiazdoski Tadeusz [w:] Kto był kim w Drugiej Rzeczypospolitej (redakcja naukowa Jacek M. Majchrowski przy współpracy Grzegorza Mazura i Kamila Stepana), Warszawa 1994, wyd. BGW, s. 96, ISBN 83-7066-569-1.
Tadeusz Gwiazdoski – dyplomata pozostający w cieniu.

[1] Opracowanie stanu zachowania grobów rządowych w Wielkiej Brytanii [online], Fundacja "Pomoc Polakom na Wschodzie" im. Jana Olszewskiego [dostęp 2023-04-20] (pol.).

[2] M.P. z 1934 r. Nr 259, poz. 337 (ISAP) „za zasługi na polu pracy państwowej w dziale służby zagranicznej”.

[sl-3] 1 2 3 4 5 Stanisław Łoza (red.): Czy wiesz kto to jest?. Wyd. II popr. Warszawa: Wydawnictwo Głównej Księgarnii Wojskowej, 1938, s. 241–242.

[4] M.P. z 1925 r. nr 262, poz. 1083 „za zasługi, położone na polu dyplomatycznem”.

[5] Zezwolenie na przyjęcie odznaczeń cudzoziemskich. „Dziennik Urzędowy Ministerstwa Spraw Zagranicznych Rzeczypospolitej Polskiej”. Nr 1, s. 19, 1939.

[6] Odznaczenia. „Dziennik Urzędowy Ministerstwa Spraw Zagranicznych Rzeczypospolitej Polskiej”. Nr 9, s. 232, 1936.

[7] Zezwolenia na przyjęcie odznaczeń cudzoziemskich. „Dziennik Urzędowy Ministerstwa Spraw Zagranicznych Rzeczypospolitej Polskiej”. Nr 6, s. 134, 1937

[8] Zezwolenie na przyjęcie odznaczeń cudzoziemskich. „Dziennik Urzędowy Ministerstwa Spraw Zagranicznych Rzeczypospolitej Polskiej”. Nr 4, s. 82, 1937.

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[7]

[8]