Przejdź do zawartości

Stanisław Skorupka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Stanisław Skorupka
Państwo działania

 Polska

Data i miejsce urodzenia

14 lutego 1906
Warszawa

Data i miejsce śmierci

31 maja 1988
Warszawa

Profesor nauk humanistycznych
Specjalność: językoznawstwo polonistyczne
Alma Mater

Uniwersytet Warszawski

Doktorat

1945

Profesura

1961

Nauczyciel akademicki
Uczelnia

Uniwersytet Warszawski

Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski
Odznaka „Zasłużony Działacz Kultury”
Grób Stanisława Skorupki na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie

Stanisław Szymon Skorupka (ur. 14 lutego 1906 w Warszawie, zm. 31 maja 1988 tamże) – polski językoznawca[1].

Życiorys

[edytuj | edytuj kod]

Brat malarza Szczepana Skorupki. Od 1929 studiował na Uniwersytecie Warszawskim, w 1936 obronił pracę magisterską pt. Upodobnienia międzywyrazowe w świetle fonetyki eksperymentalnej. Dzięki stypendium państwowemu w latach 1937–1938 kontynuował naukę na Friedrich-Wilhelms-Universität w Berlinie. Podczas okupacji niemieckiej brał udział w konspiracyjnym nauczaniu uniwersyteckim oraz pisał pracę doktorską pt. Budowa akustyczna samogłosek polskich, obronił ją po zakończeniu wojny w 1945[1].

Przez całe życie zawodowe był związany z Uniwersytetem Warszawskim, od 1961 był profesorem nadzwyczajnym, od 1976 profesorem zwyczajnym. W uznaniu zasług Uniwersytet im. Humboldtów w Berlinie przyznał Stanisławowi Skorupce tytuł honoris causa. Należał do Towarzystwa Naukowego Warszawskiego, ZAiKS-u i Towarzystwa Kultury Języka[1].

Był autorem wielu prac na temat współczesnej polszczyzny oraz słowników, z których najważniejsze to:

  • Słownik wyrazów bliskoznacznych (1959 i późniejsze wydania),
  • Słownik frazeologiczny języka polskiego (1967 tom I, 1968 tom II),
  • Mały słownik języka polskiego (1968),
  • Słownik języka polskiego (zastępca redaktora naczelnego)[2],
  • Stylistyka polska. Zarys (1959, wspólnie z Haliną Kurkowską).

Zmarł w Warszawie, pochowany na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 209-4-6,7)[3].

Odznaczenia i nagrody

[edytuj | edytuj kod]
  • Nagroda Ministra Oświaty i Szkolnictwa Wyższego II stopnia indywidualna (1968)
  • Nagroda Ministra Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Technicznego II stopnia zespołowa (1974)
  • I stopnia indywidualna (1976)
  • Medal ZAiKS-u (1978)[4]
  • Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski
  • Odznaka „Zasłużony Działacz Kultury”
  • Die Ehrennadel fiir Verdienste um die Freundschaft der Vólker – in Silber
  • Odznaka Honorowa ZAiKS-u (1988)[4]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. 1 2 3 Stanisław Skorupka - Ludzie [online], otwartawarszawa.pl [dostęp 2025-11-19].
  2. ↑ Piotr Żmigrodzki: Wprowadzenie do leksykografii polskiej. Katowice: Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego, 2003, s. 158.
  3. ↑ Cmentarz Stare Powązki: MARIA ANTONINA SKORUPKOWA, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [dostęp 2020-04-14].
  4. 1 2 Laureaci Nagród ZAiKS-u [online], www.zaiks.org.pl [dostęp 2025-06-03].

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]