Stanisław Skorupka
| Państwo działania | |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
14 lutego 1906 |
| Data i miejsce śmierci |
31 maja 1988 |
| Profesor nauk humanistycznych | |
| Specjalność: językoznawstwo polonistyczne | |
| Alma Mater | |
| Doktorat |
1945 |
| Profesura |
1961 |
| Nauczyciel akademicki | |
| Uczelnia | |
| Odznaczenia | |
Stanisław Szymon Skorupka (ur. 14 lutego 1906 w Warszawie, zm. 31 maja 1988 tamże) – polski językoznawca[1].
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Brat malarza Szczepana Skorupki. Od 1929 studiował na Uniwersytecie Warszawskim, w 1936 obronił pracę magisterską pt. Upodobnienia międzywyrazowe w świetle fonetyki eksperymentalnej. Dzięki stypendium państwowemu w latach 1937–1938 kontynuował naukę na Friedrich-Wilhelms-Universität w Berlinie. Podczas okupacji niemieckiej brał udział w konspiracyjnym nauczaniu uniwersyteckim oraz pisał pracę doktorską pt. Budowa akustyczna samogłosek polskich, obronił ją po zakończeniu wojny w 1945[1].
Przez całe życie zawodowe był związany z Uniwersytetem Warszawskim, od 1961 był profesorem nadzwyczajnym, od 1976 profesorem zwyczajnym. W uznaniu zasług Uniwersytet im. Humboldtów w Berlinie przyznał Stanisławowi Skorupce tytuł honoris causa. Należał do Towarzystwa Naukowego Warszawskiego, ZAiKS-u i Towarzystwa Kultury Języka[1].
Był autorem wielu prac na temat współczesnej polszczyzny oraz słowników, z których najważniejsze to:
- Słownik wyrazów bliskoznacznych (1959 i późniejsze wydania),
- Słownik frazeologiczny języka polskiego (1967 tom I, 1968 tom II),
- Mały słownik języka polskiego (1968),
- Słownik języka polskiego (zastępca redaktora naczelnego)[2],
- Stylistyka polska. Zarys (1959, wspólnie z Haliną Kurkowską).
Zmarł w Warszawie, pochowany na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 209-4-6,7)[3].
Odznaczenia i nagrody
[edytuj | edytuj kod]- Nagroda Ministra Oświaty i Szkolnictwa Wyższego II stopnia indywidualna (1968)
- Nagroda Ministra Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Technicznego II stopnia zespołowa (1974)
- I stopnia indywidualna (1976)
- Medal ZAiKS-u (1978)[4]
- Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski
- Odznaka „Zasłużony Działacz Kultury”
- Die Ehrennadel fiir Verdienste um die Freundschaft der Vólker – in Silber
- Odznaka Honorowa ZAiKS-u (1988)[4]
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- 1 2 3 Stanisław Skorupka - Ludzie [online], otwartawarszawa.pl [dostęp 2025-11-19].
- ↑ Piotr Żmigrodzki: Wprowadzenie do leksykografii polskiej. Katowice: Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego, 2003, s. 158.
- ↑ Cmentarz Stare Powązki: MARIA ANTONINA SKORUPKOWA, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [dostęp 2020-04-14].
- 1 2 Laureaci Nagród ZAiKS-u [online], www.zaiks.org.pl [dostęp 2025-06-03].
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Barbara Bartnicka: Wspomnienie pośmiertne po prof. Stanisławie Skorupce, Towarzystwo Naukowe Warszawskie
- Dzieła Stanisława Skorupki w archive.org i FBC
- Absolwenci Wydziału Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego
- Członkowie Towarzystwa Naukowego Warszawskiego
- Doktorzy honoris causa Uniwersytetu Humboldtów w Berlinie
- Ludzie urodzeni w Warszawie
- Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa)
- Odznaczeni odznaką „Zasłużony Działacz Kultury”
- Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie
- Polscy językoznawcy
- Urodzeni w 1906
- Nauczyciele akademiccy Wydziału Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego
- Zmarli w 1988
- Polscy poloniści
- Polscy leksykografowie