Przejdź do zawartości

Antoni Laskowski (wojskowy)

Dodaj linki
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Antoni Laskowski
Ilustracja
kapitan piechoty kapitan piechoty
Pełne imię i nazwisko

Antoni Miron Laskowski

Data i miejsce urodzenia

10 września 1899
Poraj

Data i miejsce śmierci

wiosna 1940
Charków

Przebieg służby
Siły zbrojne

Wojsko Polskie

Jednostki

Dowództwo Okręgu Korpusu Nr II

Stanowiska

szef Biura Cenzury

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
II wojna światowa
kampania wrześniowa

Odznaczenia
Odznaka honorowa za Rany i Kontuzje
Krzyż Niepodległości Krzyż Walecznych (1920–1941, czterokrotnie)

Antoni Miron[1] Laskowski[a] (ur. 10 września 1899 w Poraju, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – kapitan piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, ofiara zbrodni katyńskiej.

Życiorys

[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 10 września 1899 w Poraju, w ówczesnym powiecie piotrkowskim guberni piotrkowskiej, w rodzinie Karola i Kazimiery z Pludrzyńskich[6][7].

W czasie I wojny światowej służył w I Korpusie Polskim w Rosji i działał w Polskiej Organizacji Wojskowej[6].

Od 1918 służył w Wojsku Polskim, początkowo w Oddziale Wywiadowczym Dowództwa Okręgu Generalnego Lublin[6]. W 1920, w czasie wojny z bolszewikami walczył w szeregach 23 pułku piechoty i został ranny[6].

Po zakończeniu działań wojennych pozostał w wojsku jako oficer zawodowy i kontynuował służbę w 23 pp[8][9][10]. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu porucznika ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 2470. lokatą w korpusie oficerów piechoty[11][12][13]. 5 stycznia 1925 został przeniesiony do Korpusu Ochrony Pogranicza[14]. Służbę pełnił w 2 Brygadzie Ochrony Pogranicza[6]. 19 marca 1928 prezydent RP nadał mu stopień kapitana z dniem 1 stycznia 1928 i 251. lokatą w korpusie oficerów piechoty[15][16]. Następnie pełnił służbę w jednej z ekspozytur Oddziału II Sztabu Głównego[6][17]. W lipcu 1929 został zwolniony z zajmowanego stanowiska[18], a później przeniesiony w stan spoczynku. W 1934, jako oficer stanu spoczynku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Lublin Miasto. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr II. Był wówczas „przewidziany do użycia w czasie wojny”[19]. W 1939 został komendantem OPL miasta Lublina, a sierpniu tego roku wyznaczony na stanowisko szefa Biura Cenzury Dowództwa Okręgu Korpusu Nr II w Lublinie[6].

W nieznanych okolicznościach, po agresji ZSRR na Polskę (17 września 1939), dostał się do niewoli sowieckiej i osadzony w obozie w Starobielsku[6]. Wiosną 1940 został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD w Charkowie i pogrzebany potajemnie w bezimiennej mogile zbiorowej w Piatichatkach, gdzie od 17 czerwca 2000 mieści się oficjalnie Cmentarz Ofiar Totalitaryzmu w Charkowie[20]. Figuruje na tzw. liście Gajdideja (poz. 1968)[6].

5 października 2007 minister obrony narodowej Aleksander Szczygło mianował go pośmiertnie na stopień majora[21][22]. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007 w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”[23].

Ordery i odznaczenia

[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też

[edytuj | edytuj kod]

Uwagi

[edytuj | edytuj kod]
  1. ↑ W ewidencji Wojska Polskiego figurował także inny oficer o tym samym imieniu i nazwisku, a mianowicie podporucznik piechoty pospolitego ruszenia Antoni Laskowski ur. 17 czerwca 1898 w Kamieńcu Podolskim, sekretarz administracyjny starostwa powiatu lubomelskiego[2][3][4][5].

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. ↑ Lista Ofiar. katyn.miejscapamieci.gov.pl. [dostęp 2024-07-01].
  2. ↑ Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 266, 867.
  3. ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2024-03-24].
  4. ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2024-03-24].
  5. ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2024-03-24].
  6. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 Księga Cmentarna Charkowa 2003 ↓, s. 289.
  7. ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2024-03-24].
  8. ↑ Spis oficerów 1921 ↓, s. 92.
  9. ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 191.
  10. ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 180.
  11. ↑ Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 114.
  12. ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 442.
  13. ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 384.
  14. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 75 z 21 lipca 1925, s. 397.
  15. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 6 z 19 marca 1928, s. 53.
  16. ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 227.
  17. ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 141.
  18. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 6 lipca 1929, s. 217.
  19. ↑ Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 330, 872.
  20. ↑ Księga Cmentarna Charkowa 2003 ↓, s. LXXIV, 289.
  21. ↑ Decyzja Nr 439/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 5 października 2007 w sprawie mianowania oficerów Wojska Polskiego zamordowanych w Katyniu, Charkowie i Twerze na kolejne stopnie oficerskie. Decyzja nie została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym MON.
  22. ↑ Zbrodnia katyńska, między prawdą i kłamstwem [online], edukacja.ipn.gov.pl, 2008, s. 215 [dostęp 2024-09-17].
  23. ↑ „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”. Portal polskiej Policji. [dostęp 2023-09-15].
  24. ↑ M.P. z 1937 r. Nr 64, poz. 94 (ISAP).
  25. ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2024-03-24].

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]
Źródło: „https://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Antoni_Laskowski_(wojskowy)&oldid=77079496”