Amira Casar
.jpg) Amira Casar podczas konferencji prasowej filmu Tamte dni, tamte noce na Berlinale 2017 | |
| Data i miejsce urodzenia |
1 maja 1971 |
|---|---|
| Zawód | |
| Lata aktywności |
1989–obecnie |
| Odznaczenia | |
| Order Sztuki i Literatury (2016) | |
Amira Casar (ur. 1 maja 1971 w Londynie) – brytyjsko-francuska aktorka filmowa, teatralna i operowa[1][2]. Nominowana do Cezara za najbardziej obiecującą aktorkę w 1998 roku za rolę w komedii Czy ja mógłbym cię okłamać?[3]. Znana z ról w filmach Tamte dni, tamte noce (2017), Van Gogh. U bram wieczności (2018) oraz serialach Wersal: Prawo krwi (2015–2018) i Światełko (2023)[2]. W 2016 roku została odznaczona Orderem Sztuki i Literatury[4].
Biografia
[edytuj | edytuj kod]Amira Casar urodziła się w Londynie, wychowywała się w Anglii, Irlandii i Francji[2]. Z pochodzenia jest Kurdyjką ze strony ojca, babcia była Rosjanką[5]. Studiowała w Conservatoire National Supérieur d'Art Dramatique w Paryżu w latach 1991–1994[6]. Biegle włada językiem angielskim, francuskim i kurdyjskim, pracowała także w językach niemieckim, włoskim i hiszpańskim[6]. Przed karierą aktorską pracowała jako modelka dla Jean-Paula Gaultiera i Chanel[7].
Kariera
[edytuj | edytuj kod]Film
[edytuj | edytuj kod]Debiutowała w 1989 roku w filmie Erreur de jeunesse Radovana Tadicia[8]. W 1995 roku wystąpiła w teledysku Bryan Adamsa "Have You Ever Really Loved a Woman?"[1].
W 1997 roku zagrała Sandrę Benzakhem w komedii Czy ja mógłbym cię okłamać?, za którą otrzymała nominację do Cezara w kategorii najbardziej obiecująca aktorka[9][3]. Powróciła do tej roli w sequelach z 2001 i 2012 roku[10].
W 2003 roku zagrała w filmie biograficznym Sylvia o życiu poetki Sylvii Plath[11]. W 2004 roku zagrała w kontrowersyjnym filmie Catherine Breillat Anatomia piekła[2]. W 2005 roku wystąpiła jako Eva w filmie Kochać albo malować, który był nominowany do Złotej Palmy na Festiwalu Filmowym w Cannes[12]. Tego samego roku wystąpiła w animowanym dramacie braci Quay Stroiciel trzęsień ziemi[13].
W 2014 roku zagrała Anne-Marie Munoz w filmie Bertranda Bonello Saint Laurent o projektancie mody Yves Saint Laurent[2]. W 2017 roku wcieliła się w rolę Annelli Perlman, matki głównego bohatera, w filmie Luki Guadagnino Tamte dni, tamte noce, który zdobył Oscara za najlepszy scenariusz adaptowany[14][15]. W 2018 roku zagrała Johannę van Gogh-Bonger w filmie Juliana Schnabela Van Gogh. U bram wieczności[2]. W 2024 roku wystąpiła jako Louise Abbéma w filmie La Divine o życiu Sarah Bernhardt[16].
Telewizja
[edytuj | edytuj kod]W 2010 roku zagrała Dora Maar w filmie telewizyjnym La femme qui pleure au chapeau rouge, za którą otrzymała nagrodę dla najlepszej aktorki na festiwalu telewizyjnym w La Rochelle[17]. W latach 2015–2018 wcieliła się w rolę Béatrice, Madame de Clermont w serialu Canal+ i BBC Wersal: Prawo krwi[18]. W 2019 roku zagrała Darią w serialu Canal+ Dzikusy[17]. W 2023 roku zagrała Edith Frank-Holländer, matkę Anne Frank, w miniserialu Disney+ Światełko[19]. W 2024 roku wystąpiła jako Perle Foster w serialu Apple TV+ La Maison[2].
Teatr i opera
[edytuj | edytuj kod]Na deskach teatralnych wystąpiła m.in. w spektaklu Aunt Dan and Lemon w Almeida Theatre w Londynie[20], w roli Petry von Kant w The Bitter Tears of Petra von Kant, tytułowej Heddy Gabler w dramacie Ibsena oraz Gonerili w Królu Learze w reżyserii Olivier Py na festiwalu w Awinionie w 2015 roku[17]. W 2018 roku zagrała Olgę w Trzy siostry Czechowa w reżyserii Simona Stone'a w Théâtre de l'Odéon[17]. Wystąpiła także w produkcji Oliviera Py Les Enfants de Saturne w Théâtre de l'Odéon[21].
W 2011 roku wcieliła się w rolę tytułową w oratorium Arthura Honeggera Jeanne d'Arc au bûcher pod batutą Marin Alsop w Barbican Centre z London Symphony Orchestra[17]. W 2019 roku zagrała Medeę w operze Luigiego Cherubiniego w reżyserii Simona Stone'a pod batutą Thomasa Hengelbrocka na Festiwalu w Salzburgu[6]. W 2023 roku była tytułową Królową Indian w operze Purcella w reżyserii Petera Sellarsa, pod batutą Teodora Currentzisa[17].
Filmografia
[edytuj | edytuj kod]Filmy fabularne
[edytuj | edytuj kod]- 1989: Erreur de jeunesse jako pasażerka w pociągu
- 1995: Ainsi soient-elles jako Alice
- 1996: Tiré à part jako Farida
- 1997: Marie from the Bay of Angels jako młoda kobieta
- 1997: Czy ja mógłbym cię okłamać? (La vérité si je mens!) jako Sandra Benzakhem
- 1999: Why Not Me? jako Camille
- 1999: Le Derrière jako Anne-Laure
- 2000: Tôt ou tard jako Catherine
- 2001: Quand on sera grand jako Claire
- 2001: Jak mamę kocham, nie kłamię 2 (La vérité si je mens! 2) jako Sandra Benzakhem
- 2001: How I Killed My Father jako Myriem
- 2001: Buñuel y la mesa del rey Salomón jako Fatima / Carmen
- 2003: Un autre homme jako Marie
- 2003: Sylvia jako Assia Wevill
- 2003: Under Another Sky jako Nadia
- 2004: Anatomia piekła jako kobieta
- 2005: Stroiciel trzęsień ziemi (The Piano Tuner of Earthquakes) jako Malvina van Stille
- 2005: Kochać albo malować (Peindre ou faire l'amour) jako Eva
- 2006: Transylwania (Transylvania) jako Marie
- 2007: The Last Mistress jako Mademoiselle Divine des Airelles
- 2007: Kandisha jako Nyla Jayde
- 2008: Made in Italy jako Isabella
- 2008: Coupable jako Dolorès
- 2009: Oskar i pani Róża (Oscar et la dame rose) jako Madame Gommette
- 2009: Gamines jako Anna Di Biaggio
- 2011: Playoff jako Deniz
- 2011: Let My People Go ! jako Irène
- 2012: Michael Kohlhaas jako przełożona opactwa
- 2012: La vérité si je mens! 3 jako Sandra Benzakhem
- 2014: Saint Laurent jako Anne-Marie Munoz
- 2014: Not My Type jako Marie
- 2015: The Last Summer of the Rich jako Hanna von Stezewitz
- 2015: Zakazany pokój (The Forbidden Room) jako Mrs. M____
- 2015: Kaminski i ja (Ich und Kaminski) jako Miriam Kaminski
- 2016: Night of 1000 Hours jako Renate Bode
- 2017: Tamte dni, tamte noce (Call Me By Your Name) jako Annella Perlman
- 2018: Van Gogh. U bram wieczności (At Eternity's Gate) jako Johanna van Gogh-Bonger
- 2019: Sisters in Arms jako dowódczyni
- 2019: Curiosa jako Madame de Heredia
- 2020: Honey Cigar jako matka Selmy
- 2022: The Contractor jako Sophie Mohsin
- 2022: Yaban jako Claire
- 2023: Visions jako Johana Van Damaker
- 2024: Boska Sarah Bernhardt (Sarah Bernhardt, la divine) jako Louise Abbéma
- 2025: Honeyjoon jako Lela
Seriale telewizyjne
[edytuj | edytuj kod]- 1996: Oblężenie (Sharpe's Siege) jako Catherine
- 2000: Arabian Nights jako Morgiana
- 2001: Murder on the Orient Express jako Helena von Strauss
- 2003: 40 jako Kristina
- 2003: The Thibaults jako Rachel
- 2010: La femme qui pleure au chapeau rouge jako Dora Maar
- 2015–2018: Wersal: Prawo krwi jako Béatrice, Madame de Clermont
- 2017: Tensions sur le Cap Corse jako Gabrielle Monti
- 2019: Dzikusy jako Daria
- 2021: Mixte jako Irène
- 2023: Światełko jako Edith Frank-Holländer
- 2024: La Maison jako Perle Foster
Nagrody i odznaczenia
[edytuj | edytuj kod]- 1998: Nominacja do Cezara za najbardziej obiecującą aktorkę (Czy ja mógłbym cię okłamać?)[3]
- 2010: Nagroda dla najlepszej aktorki na festiwalu telewizyjnym w La Rochelle (La femme qui pleure au chapeau rouge)[17]
- 2016: Order Sztuki i Literatury (stopień: Kawaler)[4][6]
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- 1 2 Amira Casar. IMDb. [dostęp 2025-10-19].
- 1 2 3 4 5 6 7 Amira Casar. Filmweb. [dostęp 2025-10-19].
- 1 2 3 Cérémonie des César 1998. Académie des Arts et Techniques du Cinéma. [dostęp 2025-10-19].
- 1 2 Ordre des Arts et des Lettres – Arrêté du 10 février 2016. [dostęp 2025-10-19].
- ↑ AMIRA CASAR marraine du 25e Printemps des Poètes. bernieshoot.fr. [dostęp 2025-10-19].
- 1 2 3 4 Amira Casar • Salzburg Festival • Biography • Actress. Salzburger Festspiele. [dostęp 2025-10-19].
- ↑ Alexander Gorkow: Amira Casar. 032c Magazine, 2006. [dostęp 2025-10-19].
- ↑ Amira Casar : Sa biographie. AlloCiné. [dostęp 2025-10-19].
- ↑ Nagrody – Czy ja mógłbym cię okłamać?. Filmweb. [dostęp 2025-10-19].
- ↑ Casting du film La Vérité si je mens ! 2. AlloCiné. [dostęp 2025-10-19].
- ↑ Sylvia (2003). IMDb. [dostęp 2025-10-19].
- ↑ Peindre ou faire l'amour. Festival de Cannes. [dostęp 2025-10-19].
- ↑ The PianoTuner of EarthQuakes (2004). IMDb. [dostęp 2025-10-19].
- ↑ Call Me by Your Name. Berlin International Film Festival. [dostęp 2025-10-19].
- ↑ Tamte dni, tamte noce. Filmweb. [dostęp 2025-10-19].
- ↑ The Divine Sarah Bernhardt. UniFrance. [dostęp 2025-10-19].
- 1 2 3 4 5 6 7 Amira Casar. Teatr Wielki – Opera Narodowa. [dostęp 2025-10-19].
- ↑ Who's who in Versailles? A guide to the French court. Royal Television Society. [dostęp 2025-10-19].
- ↑ „Światełko" – serial oryginalny National Geographic już od 2 maja w Disney+. Disney Polska. [dostęp 2025-10-19].
- ↑ Amira Casar. Teatr Wielki – Opera Narodowa. [dostęp 2025-10-19].
- ↑ Les Enfants de Saturne. Odéon – Théâtre de l'Europe. [dostęp 2025-10-19].
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Amira Casar w bazie IMDb (ang.)
- Amira Casar w bazie Filmweb