Bram Stoker
| Bram Stoker | ||||
|---|---|---|---|---|
 | ||||
Bram Stoker in 1906 | ||||
| Persoonsgegevens | ||||
| Volledige naam | Abraham Stoker | |||
| Geboortedatum | 8 november 1847 | |||
| Geboorteplaats | Clontarf[1] | |||
| Overlijdensdatum | 20 april 1912 | |||
| Overlijdensplaats | St George's Square | |||
| Geboorteland |  Verenigd Koninkrijk | |||
| Opleiding en beroep | ||||
| Opleiding gevolgd aan | Trinity College Dublin (1864 – 1870)[1] | |||
| Werkveld(en) | gothic novel | |||
| Oriënterende gegevens | ||||
| Jaren actief | 1872 - 1912 | |||
| Werken | ||||
| Genre(s) | Horror Gothic novel Mystery Romantische fictie | |||
| Bekende werken | The Primrose Path; The Shoulder of Shasta; Dracula; The Mystery of the Sea; The Jewel of Seven Stars; Lady Athlyne; The Lair of the White Worm; Dracula’s Guest | |||
| Erkenning en lidmaatschap | ||||
| Archieflocatie | universiteitsbibliotheek Leeds | |||
| Handtekening | ||||
 | ||||
| Afbeeldingen | ||||
 | ||||
| Links | ||||
| (en) IMDb-profiel | ||||
| Website | ||||
| ||||
Abraham Stoker (Dublin, 8 november 1847 – Londen, 20 april 1912) was een Iers schrijver, bekend om zijn sensationele verhalen in het horrorgenre. Zijn naam is vooral verbonden aan Dracula, zijn gothic novel uit 1897. Daarnaast schreef hij ook nog mysterieuze romantische verhalen.
Levensloop
[bewerken | brontekst bewerken]Stoker werd geboren in Clontarf, een wijk van Dublin. Na een ziekelijke jeugd studeerde hij aan Trinity College geschiedenis, letteren, wis- en natuurkunde. Zijn daaropvolgende baan als ambtenaar beviel hem niet en hij ging de journalistiek in. Als theatercriticus maakte hij kennis met de beroemde acteur Henry Irving, met wie hij vriendschap sloot en die hij begeleidde op binnen- en buitenlandse tournees. Ook was hij lange tijd manager van Irvings Lyceum-theater in Londen. Door zijn werk en reizen kwam hij in contact met diverse bekende artiesten en lieden uit de hogere kringen.
Stoker is vooral bekend geworden en gebleven als schrijver van het talloze malen verfilmde vampierverhaal Dracula (1897). De inspiratie daarvoor deed hij op uit The Vampyre, een reeds bestaand kort verhaal van John Polidori dat in 1819 werd gepubliceerd.[2] De legendes rond de wrede laatmiddeleeuwse Walachijse heerser Vlad Tepes, die als Dracula bekend is geworden, hebben er echter weinig mee te maken.
Stoker schreef ook non-fictie, zoals Famous impostors, dat echter behalve beschrijvingen van beruchte historische gevallen tevens door hem geschreven korte verhalen over het thema oplichting bevat.
Hij huwde op 4 december 1878 met Florence Balcombe in de Sint-Annakerk te Dublin.
In 2009 heeft een afstammeling van Bram Stoker, Dacre Stoker, samen met Ian Holt een vervolg geschreven op Dracula. Dit boek, Dracula: The Un-Dead (Dracula de ondode), speelt zich vijfentwintig jaar later af. De auteurs van het boek hebben het verhaal gebaseerd op handgeschreven aantekeningen van Bram Stoker.
Bibliografie
[bewerken | brontekst bewerken]- The Crystal Cup (verzameling korte verhalen, 1872)
- The Primrose Path (1875) (Digitale versie)
- The Chain of Destiny (novelle, 1875)
- The Snake's Pass (1890) (Digitale versie)
- The Watter's Mou' (1895) (Digitale versie)
- The Shoulder of Shasta (1895) (Digitale versie)
- Dracula (1897) (Digitale versie). Vertaald door Esther van Lieshout als: Dracula. Jacht op de vampier. Tilburg, Zwijsen, 2019 ISBN 978-90-487-3694-2 (jeugdboek)
- Miss Betty (1898) (Digitale versie)
- The Mystery of the Sea (1902) (Digitale versie)
- The Jewel of Seven Stars (1903) (Digitale versie). Vertaald door J. Peels als: Het juweel met de zeven sterren. Laren, Luitingh, 1974 ISBN 90-245-0227-6
- The Man (ook bekend als: The Gates of Life (Digitale versie, 1908)) (1905)
- A Life of Irving, een biografie over Irving (1906)
- Lady Athlyne (1908) (Digitale versie)
- The Lady of the Shroud (1909)
- Famous Imposters (1910)
- The Lair of the White Worm (ook bekend als: The Garden of Evil) (1911). Vertaald door Christel Mertens als: De hof der verschrikking. Rotterdam, Scala, 1975 ISBN 90-6221-111-9
- Dracula's Guest and Other Weird Stories (1914) (Digitale versie)
- The Bram Stoker Bedside Companion (1914, korte verhalen)
- The Bram Stoker bedside companion (1979). Gedeeltelijk vertaald door M.M. Duvivier als: Het huis van de rechter en andere verhalen die men maar niet moet lezen wanneer men een goede nachtrust wenst. Amsterdam, Arachne, 1989 ISBN 90-6276-031-7
Literatuur
[bewerken | brontekst bewerken]- Clive Leatherdale. Dracula : the novel & the legend. A study of Bram Stoker's Gothic masterpiece. Wellingborough, The Aquarian Press, 1985 ISBN 0-85030-383-4
- Salli J. Kline. The degeneration of women. Bram Stoker's Dracula as allegorical criticism of the Fin de Siècle. Rheinbach-Merzbach, CMZ-Verlag, 1992 ISBN 3-922584-88-8
- David Glover. Vampires, mummies, and liberals. Bram Stoker and the politics of popular fiction. Durham, Duke University Press, 1996 ISBN 0-8223-1803-2
- Barbara Belford. Bram Stoker. A biography of the author of Dracula. New York, Knopf, 1996 ISBN 0-679-41832-6
- William Hughes. Beyond Dracula. Bram Stoker's fiction and its cultural context. Basingstoke, Macmillan, 2000 ISBN 0-333-74034-3
- Elizabeth Miller. Bram Stoker's Dracula. A documentary volume. Detroit, Thomson Gale, 2005 ISBN 0-7876-6841-9
Externe link
[bewerken | brontekst bewerken]- 1 2 Dracula (2011 Penguin ed.); pagina('s): xiii.
- ↑ (en) Israel Njoku, 3 Vampire Books That Influenced Stoker’s Dracula, bookanalysis.com. Gearchiveerd op 7 februari 2023.
