D

 Herwiha binêre: d, -d, û -d-

Navzimanî

Sembol

D

1. 500 (bi hejmarên romî)
2. dewteryûm (madeyek e)
3. nîşana tirimpêlên Almanyayê

Kurmancî

Bilêvkirin

• IPA^(kilîd): /ˈd/

• Deng (Qoser):

  guhdar bikeⓘ

  (file)

Tîp

D d

D (hûrek d)

1. Pêncemîn herfa alfabeya kurdî-latînî û hevdenga د ya kurdî-erebî û Д ya kurdî-krîlî ye.
   Konsonanteke girok ya pidûyî ya bilerz e anku di di derxistina wê de hewa tê sekinandin û ziman bi pidûyan dikeve û perdeya dengî dilerize.
   Li destpêk, nav û dawiya peyvê peyda dibe lê li dawiyê di peyvên xwemalî de di kurmancî de nîne yan nadir e

Bi alfabeyên din

• kurdî-erebî: د
• kurdî-krîlî: Д

Têkildar

Tîpên alfabeyên kurdî

• Tîpên gir (girek): A B C Ç D E Ê F G H I Î J K L M N O P Q R S Ş T U Û V W X Y Z – Ḧ Ẍ '
• Tîpên hûr (hûrek): a b c ç d e ê f g h i î j k l m n o p q r s ş t u û v w x y z – ḧ ẍ '
  • Tîpên dengdêr: a e ê i î o u û
  • Tîpên bêdeng: b c ç d f g h j k l m n p q r s ş t v w x y z
• Tîpên kirmaşanî: girek: Ł Ň Ř Ü hûrek: ł (ll, ڵ) ň (ng) ř (rr, ڕ) ü (ۊ)
• Tipên soranî: ا ب پ ت ج چ ح خ د ر ڕ ز ژ س ش ع غ ف ڤ ق ک گ ل ڵ م ن ‎ھ ە و ۆ ی ێ Hejmar: ٠ ١ ٢ ٣ ٤ ٥ ٦ ٧ ٨ ٩

Etîmolojî

Ji latînî D etrûskî ji yûnanî Δ (D) ji fenîkî (delt: derî, dergeh) misrî

(derî, dergeh). Heman herfa fenîkî herwiha serekaniya ܕ ya aramî, د ya erebî, ד ya îbrî, դ ya ermenî û д ya krîlî ye jî.

Bide ber

• di

Hûrek

• d

Tirkî

Sembol

Doğu (D)

D

1. (erdnîgarî) Rh, rojhilat.

Têkildar

• B
• D
• G
• K

Etîmolojî

Kurteya doğu.