(37) છમાછમ….

પછી ઘૂંટ ગળેથી ઊતર્યો,
ને પેટમાં બધું છમાછમ.
પછી યાદે જ્વાળામુખી ફાટ્યો,
ને દિલમાં બધું છમાછમ.
પછી વિરહે બ્રહ્મનાદ વિસ્તર્યો,
ને આંખમાં બધું છમાછમ.
પછી શ્વાસે ફણીધર વિફર્યો,
ને શિશમાં બધું છમાછમ.
પછી માતમ માયૂસીનો વ્યાપ્યો,
ને અંતરમાં બધું છમાછમ.
પછી “રાજ” એવો તો લથડ્યો,
કે બધ્ધે બધું છમાછમ.

This entry was posted in ગુજરાતી ગઝલ. Bookmark the permalink.

Leave a Reply