(27) ખેલદિલી….

આ પાનખરને પણ શું કહેવું ?
બેલગામ એનું કેવું વિસ્તરવું !
પર્ણ કયું ક્યારે ખરશે,
કહો કેમ કરીને હવે કળવું ?
સુક્કાભઠ્ઠ જીવનના આ ખૂણે,
લાગણીનું તારી બેફામ વળવું.
તું છે-નહીંની વિસંવાદિતાથી,
આઠે પ્રહર કેવી રીતે બળવું ?
સપ્તપદીના ફેરા વગર પણ,
જોગ-સંજોગે જોને તારું હળવું !
પતંગાઓ જ જ્યાં ન આવે,
વ્યર્થ છે ત્યાં શમ્માનું બળવું,
જીંદગી દોસ્તો ફળે ન ફળે,
નકી જ છે અહીં મોતનું ફળવું.
ખેલદિલીથી સ્વીકારો કિસ્મતને,
ઈશ્વરને નાહક શીદ કરગરવું.
ગણી ગણીને સઘળું ભૂલવું,
ને ભૂલ્યા ત્યાંથી ફરી ગણવું.
એટલું આસાન નથી “રાજ”,
બાળસહજ વિસ્મયતાથી મળવું.

This entry was posted in ગુજરાતી ગઝલ. Bookmark the permalink.

2 Responses to (27) ખેલદિલી….

  1. Hemant Trivedi's avatar Hemant Trivedi says:

    Dear Doctor saaheb,
    I had to do a little googling to get your blog in my sights…but found it.

    “આ પાનખરને પણ શું કહેવું ?
    બેલગામ એનું કેવું વિસ્તરવું !
    પર્ણ કયું ક્યારે ખરશે,
    કહો કેમ કરીને હવે કળવું ?”
    These lines I love most…what an expression sir!!
    May be they explain everything I always feel.
    Hemant Trivedi

Leave a Reply