એક પરદેશી મારી પ્રીત ચોરી લઈ ગયો,
મેં તો આપ્યું’તું સ્મિત; એ ગીત ચોરી લઈ ગયો.
રહ્યાં મારે હવે ઝાંઝવાના જળ ને ઝાકળનાં રણ,
સાત સમંદર પાર એ સંગીત ચોરી લઈ ગયો.
એક પરદેશી મારી પ્રીત ચોરી લઈ ગયો,
મેં તો આપ્યું’તું સ્મિત; એ ગીત ચોરી લઈ ગયો.
રહ્યાં મારે હવે રાત ને દિન જાણે પાણી વિના મીન,
જ્યાં મળ્યું’તું મન એ મીત ચોરી લઈ ગયો.
એક પરદેશી મારી પ્રીત ચોરી લઈ ગયો,
મેં તો આપ્યું’તું સ્મિત; એ ગીત ચોરી લઈ ગયો.
રહ્યાં મારે હવે નેણ સંગાથે નીર જાણે ખૂંપેલું તીર,
મારી થઈ હાર ને એ જીત ચોરી લઈ ગયો.