(17) ચાતક….

વરસાદમાં ભીંજાયેલા
ચાતકે
મને પ્રશ્ન કર્યો
“તું કેમ વગર પલળ્યે
ભીંજાયેલો ભીંજાયેલો છે?”
મેં તને યાદ કરી
ને હું હસી પડ્યો
મારી આંખોમાં
તારી યાદના વાદળો ઘેરાયેલાં જોઈને
ચાતક ફરી વરસાદમાં ભીંજાવા ઊડી ગયો….!

This entry was posted in ગજરાતી કાવ્ય/ગીત/મુક્તક. Bookmark the permalink.

1 Response to (17) ચાતક….

Leave a Reply