(૫-બ)
પાંખડી….!
(ગાલગાગા ગાલગાગા ગાલગા)
પરબિડિયે લાગણી બીડી હતી,
પત્ર સાથે પાંખડી પીળી હતી.
છો ખૂટયા આંખોતણાં આંસુ બધાં,
અંતરે તો હેતની હેલી હતી.
દેહનું ભુવન ભલેને ખળભળે,
શેષને તો શીશ ક્યાં ખીલી હતી ?
જીંદગીના દાખલે જે ના વધી,
સાવ ખોટી જ્યાં રકમ મેલી હતી.
સૌ જનાજે “રાજ”ના મ્હેંકી ઉઠ્યા,
કે કફનમાં પાંદડી લીલી હતી.
(૫-અ) છંદમેળ વગરની ભાવરચના
ચમેલી….!
પરબિડિયે લાગણી બીડી હતી,
પત્ર સાથે પાંખડી પીળી હતી.
આંખના અનરાધાર ખૂટી પડ્યા,
અંતરે તો હેતની હેલી હતી.
દેહનું ભુવન છોને ખળભળે,
શેષને શીશ ક્યાં ખીલી હતી ?
જીન્દગીના દાખલે ના શેષ વધી,
રકમ જ જ્યાં ખોટી મેલી હતી !
“રાજ” ના જનાજે સૌ મ્હેંકી ઊઠ્યા,
છાતીએ ચોપડેલ ચમેલી હતી.
